ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΗΞΕΡΕ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

Διαβάσαμε σήμερα στην τελευταία σελίδα της Πελοποννήσου ένα μικρό παρασκήνιο σχετικά με το πότε και υπό ποιες ...

ΠΟΙΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ

255 οργανισμοί που απασχολούν περισσότερους από 6.000 εργαζομένους ...

ΠΛΑΦΟΝ 2.2ΟΟ ΕΥΡΩ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Επιφυλάξεις εκφράζει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης για το αν και κατά πόσο η θέσπιση πλαφόν 2.400 ευρώ στις συντάξεις είναι αρκετή...

ΑΝΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ, ΜΕΤΡΑ ΥΨΟΥΣ 11,6 ΔΙΣ ΕΥΡΩ

Σε τεντωμένο σχοινί προσπαθεί να ισορροπήσει το οικονομικό επιτελείο...

ΑΠΑΛΛΑΓΕΣ ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 40.000 ΕΥΡΩ

Το βασικό σενάριο προβλέπει διατήρηση των απαλλαγών και εκπτώσεων για τους έχοντες εισοδήματα έως 30.000 ευρώ...

Παναγιωτης Κανελλοπουλος ο τελευταιος Πατρινος Πρωθυπουργος...24 χρονια απο τον θανατο του...

Πρώιμη περίοδος

Γεννήθηκε το 1902 στην Πάτρα και γονείς του ήταν ο φαρμακοποιός Κανέλλος Κανελλόπουλος και η Αμαλία Κανελλοπούλου, το γένος Γούναρη, αδελφή του μετέπειτα πρωθυπουργού Δημητρίου Γούναρη. Εκτός από τον Παναγιώτη η οικογένεια είχε άλλα δύο παιδιά, τον Αναστάσιο και τη Μαρία.
Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Α’ Γυμνάσιο Πατρών εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1919. Ακολούθως φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης από το 1920 έως το 1923, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ του Δικαίου, και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μονάχου.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία και το 1925 μετά από δημοσίευση της πρώτης κοινωνιολογικής του πραγματείας στο "Αρχείον των Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών" του Δημητρίου Καλλιτσουνάκη και με πρόταση του τελευταίου, του Αλέξανδρου Παπαναστασίου και του Αριστοτέλη Σίδερη διετέλεσε μέλος της Εταιρείας Κοινωνικών Επιστημών. Λόγω της αντιβενιζελικής οικογενειακής παράδοσης μέχρι το 1926 έμεινε μακριά από τον πολιτικό στίβο, εξαιτίας των διαδοχικών βενιζελικών κυβερνήσεων. Το 1926 ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Γραμματέως του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση του Αλεξάνδρου Ζαΐμη, ενώ τρία χρόνια αργότερα, το 1929, ανέλαβε υφηγητής της έκτακτης αυτοτελούς έδρας της Κοινωνιολογίας στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (ο νεότερος μέχρι τότε πανεπιστημιακός).
Το 1929 πήρε μέρος από κοινού με τους Ιωάννη Θεοδωρακόπουλο, Κωνσταντίνο Τσάτσο και Μιχάλη Τσαμαδό στην ίδρυση και σύνταξη του περιοδικού "Αρχείον Φιλοσοφίας και Θεωρίας των Επιστημών". Το 1932 διορίστηκε Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, αλλά παραιτήθηκε για να υποβάλει υποψηφιότητα στην έδρα της Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τον Ιανουάριο του 1933 εξελέγη καθηγητής και το 1934 εξελέγη πρόεδρος του νεοσύστατου Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Ι.Κ.Α.).
Αρχή της πολιτικής δράσης
Το 1935, μετά το στρατιωτικό κίνημα του στρατηγού Κονδύλη, δημοσίευσε σειρά άρθρων υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας στην εφημερίδα "Ακρόπολις" ενώ μετά την έλευση του Γεωργίου Β΄ απομακρύνθηκε από την πανεπιστημιακή του έδρα και το Ι.Κ.Α. κατόπιν της άρνησής του να ορκιστεί πίστη στο βασιλιά. Στις 15 Δεκεμβρίου ίδρυσε το "Εθνικόν Ενωτικόν Κόμμα" και έλαβε μέρος στις εκλογές του Ιανουαρίου του 1936, σε συνεργασία με τον βενιζελικό στρατηγό Αλέξανδρο Μαζαράκη – Αινιάν, με σύνθημα τον τερματισμό του διχασμού αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής. Η κήρυξη του ελληνο-ιταλικού πολέμου τον βρήκε εξόριστο και ζήτησε άμεσα να στρατευθεί. Έτσι το Νοέμβριο εντάχθηκε ως οπλίτης στη 13η Μεραρχία Αρχιπελάγους στην πρώτη γραμμή (Πόγραδετς - Κορυτσά).
Μετά τη συνθηκολόγηση επέστρεψε στην Αθήνα και την περίοδο της ναζιστικής κατοχής ίδρυσε την αντιστασιακή ομάδα "Στρατιά των σκλαβωμένων νικητών", η οποία μετεξελίχθηκε στην Π.Ε.Α.Ν. (Πανελλήνιος Ένωσις Αγωνιζομένων Νέων). Το Φεβρουάριο του 1942 οι κατοχικές αρχές αντιλήφθηκαν τη δράση του και προσπάθησαν να τον συλλάβουν ενώ καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο από ιταλικό στρατοδικείο. Στις 31 Μαρτίου διέφυγε, μυστικά, μαζί με τη σύζυγό του Θεανώ Πουλικάκου στην Ερυθραία της Μικράς Ασίας από όπου μετέβη στην έδρα της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης, στο Κάιρο. Εκεί διορίστηκε Αντιπρόεδρος και Υπουργός Εθνικής Αμύνης της Κυβέρνησης Εμμανουήλ Τσουδερού.
Στις 5 Μαρτίου ο Κανελλόπουλος επισήμανε στον πρωθυπουργό Τσουδερό ότι κύρια αιτία για την επικίνδυνη κατάσταση στο στράτευμα είναι οι αμφιβολίες ως προς την πρόθεση της κυβέρνησης να προκηρύξει δημοψήφισμα για το πολίτευμα μετά την απελευθέρωση και πριν την επιστροφή του βασιλιά στην Ελλάδα. Παράλληλα χαρακτήρισε ανταρσία τον τρόπο που τέθηκε το ζήτημα από τους δημοκρατικούς στρατιώτες.Στις 10 Μαρτίου ο Τσουδερός έκανε τελικά τα εντελώς αντίθετα από αυτά που του πρότεινε ο υπουργός του: ανακοίνωσε την παραίτηση του Κανελλόπουλου και εξέδωσε ημερήσια διαταγή που διακήρυσσε πίστη στο βασιλιά. Ο Κανελλόπουλος συνέχισε και μετά την παραίτησή του να εργάζεται για την εθνική συμφιλίωση προειδοποιώντας ότι αν δε δηλώσει επίσημα ο βασιλιάς και η κυβέρνηση πως θα προκηρυχθεί δημοψήφισμα για το πολιτειακό μετά την απελευθέρωση, δεν πρόκειται να επέλθει ηρεμία στο στράτευμα, αντίθετα η Ελλάδα θα καταλήξει σε εμφύλιο πόλεμο.
Από τις 17 έως τις 20 Μαΐου 1944 έλαβε χώρα το Συνέδριο του Λιβάνου, στο οποίο συμμετείχε ο Κανελλόπουλος, με βασικούς σκοπούς το σχηματισμό Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας, τον αφοπλισμό και την ενοποίηση των αντιστασιακών δυνάμεων. Στις 2 Ιουνίου ορκίστηκε το δεύτερο κλιμάκιο υπουργών της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, που συμπεριλάμβανε τους Π. Κανελλόπουλο, Κ. Τσάτσο, Γ. Καρτάλη και Ι. Θεοτόκη. Στην Κυβέρνηση Παπανδρέου αρχικά ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του Υπουργού Οικονομικών και Ανασυγκροτήσεως ενώ στις 19 Ιουλίου του ανατέθηκε προσωρινά η Διεύθυνση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας ως προς το οικονομικό ζήτημα. Στις 2 Σεπτεμβρίου ανέλαβε Υπουργός Ναυτικών και στις 27 του ίδιου μήνα μετέβη ως πληρεξούσιος της Κυβέρνησης στην Καλαμάτα, την Τρίπολη και την Πάτρα με στόχο την κατάπαυση των εμφύλιων συγκρούσεων.
Πολιτική δράση μετά την Απελευθέρωση
Από την πόλη Καβα Ντεϊ Τιρρένι (Cava dei Tirreni) της Ιταλίας όπου έδρευε προσωρινά η Κυβέρνηση κατέφθασε στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου μαζί με τα άλλα μέλη του υπουργικού συμβουλίου. Στη νέα Κυβέρνηση Παπανδρέου στις 23 Οκτωβρίου διορίστηκε Υπουργός Ναυτικών και προσωρινά Παιδείας και στις 12 Δεκεμβρίου μετά την παραίτηση του Αλεξάνδρου Σβώλου (2 Δεκεμβρίου) ανέλαβε και χρέη Υπουργού Οικονομικών. Τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 1944 οδήγησαν σε παραίτηση της Κυβέρνησης στις 3 Ιανουαρίου 1945.
Την 1η Νοεμβρίου 1945, μετά και την παραίτηση της Κυβέρνησης του Αρχιεπισκόπου Αντιβασιλέα Δαμασκηνού, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ανέλαβε τη συγκρότηση Κυβέρνησης. Σε αυτήν ο ίδιος εκτός από τη θέση του Πρωθυπουργού κατείχε τα χαρτοφυλάκια των Υπουργείων Ναυτικών και Εξωτερικών. Η παρεμβατικότητα της Βρετανίας στην ελληνική πολιτική σκηνή με την αποστολή του Υφυπουργού των Εξωτερικών Έκτορα Μακ Νηλ (Hector MacNeil), ο οποίος διατύπωσε σειρά προτάσεων και άσκησε πίεση για την διενέργεια εκλογών πριν τον Μάρτιο του 1946, ανάγκασε τον Κανελλόπουλο σε παραίτηση στις 22 Νοεμβρίου, είκοσι-μία μόλις μέρες μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας.
Στις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946 συνεργάστηκε με τους Σοφοκλή Βενιζέλο και Γεώργιο Παπανδρέου συγκροτώντας την Εθνικήν Πολιτικήν Ένωσιν, η οποία έλαβε ποσοστό 19,3% και κατέλαβε τη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Συμμετείχε στην Κυβέρνηση του Παναγιώτη Πουλίτσα (4 Απριλίου – 18 Απριλίου 1946) ως Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και στην Κυβέρνηση συνασπισμού του Δημητρίου Μαξίμου (24 Ιανουαρίου – 29 Αυγούστου 1947) ως Υπουργός Ναυτικών και προσωρινά Δημοσίας Τάξεως. Στις 20 Ιανουαρίου 1949 ορκίστηκε Υπουργός των Στρατιωτικών στην τρίτη κατά σειρά Κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη, θέση την οποία διατήρησε στον επόμενο ανασχηματισμό αλλά και μετά το θάνατο του Σοφούλη και την ανάληψη της προεδρίας της Κυβέρνησης από τον Αλέξανδρο Διομήδη. Στις εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου 1950 συνεργάστηκε ως αρχηγός του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος με το Μέτωπον Εθνικής Αναδημιουργίας, που συγκέντρωσε ποσοστό 5,3%. Η αδυναμία του πρώτου σε δύναμη Λαϊκού Κόμματος του Π. Τσαλδάρη να σχηματίσει κυβέρνηση ανάγκασε τον Βασιλέα να δώσει διερευνητική εντολή στον Σοφοκλή Βενιζέλο, ηγέτη του δεύτερου σε έδρες Κόμματος των Φιλελευθέρων. Έτσι την 23η Μαρτίου 1950 συγκροτήθηκε Κυβέρνηση υπό τον Σοφοκλή Βενιζέλο με τη στήριξη του Λαϊκού Κόμματος και του Μετώπου Εθνικής Αναδημιουργίας, στην οποία ο Κανελλόπουλος διορίστηκε Αντιπρόεδρός και Υπουργός Στρατιωτικών, Ναυτικών και Αεροπορίας.
Από το Κέντρο στη Δεξιά
Την 6η Αυγούστου 1951 ο Στρατάρχης Αλέξανδρος Παπάγος ίδρυσε τον Ελληνικό Συναγερμό, στον οποίο προσχώρησαν οι συναρχηγοί του Λαϊκού Ενωτικού Μετώπου Στέφανος Στεφανόπουλος και Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Παρά την επικράτηση του Συναγερμού στις εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου του 1951, ο Παπάγος δε διέθετε την απόλυτη πλειοψηφία ώστε να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση και την πρωθυπουργία ανέλαβε ο Νικόλαος Πλαστήρας. Ένα χρόνο αργότερα προκηρύχθηκαν και πάλι εκλογές για τη 16η Νοεμβρίου 1952, στις οποίες ο Ελληνικός Συναγερμός κατέκτησε ποσοστό 49,22% και για πρώτη φορά μεταπολεμικά σχηματίστηκε αυτοδύναμη μονοκομματική κυβέρνηση. Σε αυτήν ο Κανελλόπουλος ανέλαβε αρχικά καθήκοντα Υπουργού άνευ χαρτοφυλακίου ενώ στις 4 Δεκεμβρίου 1952 διορίστηκε Υπουργός Εθνικής Αμύνης. Στις 15 Δεκεμβρίου 1954 ο Παπάγος προχώρησε σε ριζικό ανασχηματισμό θεσμοθετώντας δύο θέσεις Αντιπροέδρων, που κατέλαβαν ο Κανελλόπουλος και ο Στέφανος Στεφανόπουλος, εμφανιζόμενοι έτσι ως πιθανότεροι διάδοχοι του ασθενούς ήδη Πρωθυπουργού. Παρά τις προβλέψεις, όμως, μετά το θάνατο του Στρατάρχη τα Ανάκτορα προώθησαν στη θέση του Πρωθυπουργού τον μέχρι τότε Υπουργό Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Η διάλυση του Ελληνικού Συναγερμού και η ουσιαστική μετατροπή του στην Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (Ε.Ρ.Ε.) με αρχηγό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή οδήγησαν στη συνεργασία του Κανελλόπουλου με το νεότευκτο πολιτικό σχηματισμό για δύο εκλογικές αναμετρήσεις (1956, 1958) ως ανεξάρτητος συνεργαζόμενος. Στις 5 Ιανουαρίου 1959 προσχώρησε στην Ε.Ρ.Ε. και διορίστηκε Αντιπρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου, θέση στην οποία παρέμεινε και μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 29ης Οκτωβρίου 1961. Η κρίση των σχέσεων Καραμανλή – Ανακτόρων κατέληξε στην παραίτηση του πρώτου από την πρωθυπουργία (11 Ιουνίου 1963) και την ανάθεση της διοίκησης της Ε.Ρ.Ε. σε τριμελή επιτροπή, απαρτιζόμενης από τους Παναγιώτη Κανελλόπουλο, Κωνσταντίνο Ροδόπουλο και Παναγή Παπαληγούρα, κατά το διάστημα της παραμονής του στο εξωτερικό. Οι εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 1963 έφεραν την Ε.Ρ.Ε. δεύτερη σε πλειοψηφική δύναμη με ποσοστό 39,4% ακολουθώντας την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Ο Κ. Καραμανλής παραιτείται πλέον οριστικά από τη θέση του προέδρου του κόμματος και τον διαδέχεται ο Π. Κανελλόπουλος.
Η ταραγμένη τριετία 1964-1967
Η τεταμένη πολιτική κατάσταση συνέχισε να οξύνεται και μετά το σχηματισμό της δεύτερης κυβέρνησης της Ενώσεως Κέντρου με τις παραπομπές κυβερνητικών στελεχών της Ε.Ρ.Ε. σε ειδικά δικαστήρια και την αναφύηση υποθέσεων στρατιωτικών συνωμοσιών (Ι.Δ.Ε.Α. και ΑΣΠΙΔΑ). Ο Κανελλόπουλος άσκησε δριμία αντιπολίτευση, υιοθετώντας ορισμένες φορές ακραίες συμπεριφορές και εκφράσεις, αναντίστοιχες προς το προσωπικό του πολιτικό ύφος. Μετά τα Ιουλιανά και τη δημιουργία κυβερνήσεων από αποσκιρτήσαντα στελέχη της Ε.Κ. η Ε.Ρ.Ε. στήριξε τις τρεις διαδοχικές κυβερνήσεις Γ. Αθανασιάδη - Νόβα, Η. Τσιριμώκου και Στ. Στεφανόπουλου.
Κατόπιν μυστικής συμφωνίας το Δεκέμβριο του 1966 μεταξύ Κανελλόπουλου και Παπανδρέου για τη διεξαγωγή εκλογών, η Ε.Ρ.Ε. απέσυρε την κοινοβουλευτική της στήριξη από την Κυβέρνηση Στεφανόπουλου με αποτέλεσμα την παραίτησή της την 22α Δεκεμβρίου 1966. Η συμφωνία των πολιτικών ηγετών προέβλεπε τη διενέργεια εκλογών με το σύστημα της απλής αναλογικής και την εντολή σχηματισμού υπηρεσιακής κυβέρνησης ανέλαβε με τη συναίνεση των δύο μεγάλων κομμάτων ο υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας Ιωάννης Παρασκευόπουλος. Όμως στις 3 Απριλίου 1967 η διακομματική συναίνεση κατέρρευσε λόγω της διαφωνίας Ε.Ρ.Ε. και Ε.Κ. για τη διατήρηση ή μη της βουλευτικής ασυλίας μετά τη διάλυση της Βουλής.
Ο τότε ανώτατος άρχοντας Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄ ανέθεσε το σχηματισμό κυβέρνησης στον Κανελλόπουλο, πράξη που προκάλεσε την αντίδραση όλων των πολιτικών δυνάμεων, πλην της Ε.Ρ.Ε., εξαιτίας της ανακολουθίας της με το τελευταίο εκλογικό αποτέλεσμα. Ο Κανελλόπουλος σχημάτισε κυβέρνηση αλλά δεν κατάφερε να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, η οποία διαλύθηκε στις 14 Απριλίου 1967 με σκοπό τη διενέργεια εκλογών στις 28 Μαΐου. Τα ξημερώματα της 20ης προς 21η Απριλίου 1967 ομάδα συνωμοτών αξιωματικών με επικεφαλής την τριανδρία Γεωργίου Παπαδόπουλου, Στυλιανού Παττακού και Νικολάου Μακαρέζου κατέλυσε το δημοκρατικό πολίτευμα και εγκαθίδρυσε δικτατορία. Η πολιτική ηγεσία φυλακίστηκε με πρώτο τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, ο οποίος έτσι κατέστη ο τελευταίος Πρωθυπουργός της προδικτατορικής περιόδου.
Από τη Δικτατορία στη Μεταπολίτευση
Καθ’ όλη τη διάρκεια της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος στάθηκε απέναντι από το καθεστώς ασκώντας οξεία πολεμική και βοηθώντας αντιστασιακές ομάδες ή μεμονωμένους αντικαθεστωτικούς πολίτες, που διώκονταν. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1967 μοίρασε στους ξένους ανταποκριτές δήλωσή του ενάντια στη δικτατορία, που αναμεταδόθηκε από ξένους ραδιοσταθμούς, με αποτέλεσμα δύο μέρες αργότερα να τεθεί σε κατ’ οίκον περιορισμό. Παρά το γεγονός αυτό αρνήθηκε την πρόταση φίλων του να μεταβή στο εξωτερικό προκειμένου να είναι περισσότερο ασφαλής. Επιπλέον στάθηκε αντιμέτωπος στην προσπάθεια της Χούντας να πολιτικοποιήσει το καθεστώς με την Κυβέρνηση Μαρκεζίνη και προσπάθησε να βοηθήσει στην οργάνωση του φοιτητικού κινήματος.
Όταν μετά την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο οι στρατιωτικοί αποφάσισαν την παράδοση της εξουσίας στους πολιτικούς, στη σύσκεψη, που έγινε με παρουσία διακεκριμένων πολιτικών στελεχών στις 23 Ιουλίου 1974 αποφασίστηκε ο σχηματισμός Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας με Πρωθυπουργό τον Κανελλόπουλο και Αντιπρόεδρο τον Γεώργιο Μαύρο. Λίγο αργότερα, όμως, με παρέμβαση του Ναυάρχου Πέτρου Αραπάκη και του Ευάγγελου Αβέρωφ προς τους στρατιωτικούς, εκλήθη ο Κωνσταντίνος Καραμανλής από το Παρίσι προκειμένου να τεθή επικεφαλής της Κυβέρνησης.
Μεταπολιτευτικά ο Π. Κανελλόπουλος εξελέγη δύο φορές ανεξάρτητος βουλευτής συνεργαζόμενος με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας το 1977 και το 1981. Το 1980 προτάθηκε, παρά τη θέλησή του, από τα κόμματα της αντιπολίτευσης ως υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Υπήρξε ο μοναδικός βουλευτής της Ν.Δ. που το 1982, όταν ψηφιζόταν νομοσχέδιο για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, περιλαμβανομένων σε αυτή οργανώσεων όπως το Ε.Α.Μ. – Ε.Λ.Α.Σ., παρέμεινε στη αίθουσα του Κοινοβουλίου και ψήφισε υπέρ της κύρωσής του, αποδεικνύοντας έτσι τη διάθεσή του για εθνική συμφιλίωση και επούλωση των διχαστικών τραυμάτων του παρελθόντος. Το 1985 δέχτηκε πρόταση από τον τότε Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου να αναλάβει την Προεδρία της Δημοκρατίας αλλά αρνήθηκε επιθυμώντας να παραμείνει πιστός στις πολιτικές του καταβολές. Το ίδιο έτος με την επιβολή ορίου ηλικίας από τη Ν.Δ. για την κάθοδο βουλευτών στις εκλογές αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τον πολιτικό στίβο. Πέθανε στο σπίτι του στην Αθήνα στις 11 Σεπτεμβρίου 1986 από καρδιακή ανακοπή.
Πνευματικό έργο
Η πνευματική προσφορά του Παναγιώτη Κανελλόπουλου καλύπτει χώρους όπως η φιλοσοφία, η ιστορία της τέχνης, το κοινωνιολογικό δοκίμιο και η ιστορία του πνεύματος. Υπήρξε κεντρική μορφή του κινήματος του σύγχρονου ελληνικού φιλελευθερισμού προσπαθώντας το συγκερασμό του φιλελεύθερου κοινωνικού μοντέλου με σοσιαλιστικές αρχές όπως η κοινωνική δικαιοσύνη και ο κρατικός παρεμβατισμός. Έβλεπε την προοπτική της Ελλάδας, πριν ακόμα το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, σε ευρωπαϊκή διάσταση και ως εκ τούτου υπήρξε ένας πρώιμος ευρωπαϊστής. Επιπλέον συνέβαλε στη μελέτη του ευρωπαϊκού πολιτισμού με την κοπιώδη συγγραφή της ενδεκάτομης "Ιστορίας του Ευρωπαϊκού Πνεύματος" έργο για το οποίο ο άγγλος συγγραφέας Chris Woodhouse έγραψε στους Times του Λονδίνου: "Η Ιστορία του Ευρωπαϊκού Πνεύματος, έργο του πολύ μεγάλου Ευρωπαίου Παναγιώτη Κανελλόπουλου είναι έργο ασυναγώνιστο. Και ασυναγώνιστο όπως είναι, είναι πολύ λιγότερο πιθανό να αναληφθεί από ένα δυτικό ιστορικό παρά από ένα Έλληνα με πανευρωπαϊκή συγκρότηση, πνευματική και ψυχική, όπως ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος."
Δημοσίευσε ποιητικές συλλογές, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα. Το 1957 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Αριστείο Γραμμάτων για το έργο του "Γεννήθηκα το 1402" και το 1959 εξελέγη ισόβιο μέλος της. Το 1976 τιμήθηκε από τη βρετανική Βουλή των Λόρδων για την πανευρωπαϊκή του συγκρότηση και το 1982 του απονεμήθηκε το μετάλλιο Γκαίτε. Τέλος το 1979 εξελέγη ξένος εταίρος της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών.
Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος είχε τιμηθεί από τον Βασιλέα Παύλο και τον Βασιλέα Κωνσταντίνο Β' καθώς και με 16 ακόμη ελληνικά και ξένα ανώτατα παράσημα και διακρίσεις. Μιλούσε Γερμανικά, Γαλλικά και Αγγλικά. Ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών (οδού Ξενοκράτους).

Σαν σημερα.....

1980


πραγματοποιείται στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία.

1981

ξεκινά η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης με ρεκόρ συμμετοχών.

1986

πεθαίνει ο διανοούμενος, πολιτικός και πρωθυπουργός, Παναγιώτης Κανελλόπουλος...

Σε ποια χωρα ζω τελικα???

Παρακολουθησα την ομιλια του Πρωθυπουργου της Ελλαδας(?) στη ΔΕΘ και μετα λυπης μου διαπιστωσα οτι δεν απαντησε σε καμια ερωτηση ουσιαστικη(τι μας ελεγε πριν ενα χρονο, θα παρει αλλα μετρα, γιατι δεν εφερε το μνημονιο σε δημοψηφισμα κτλπ)..Το χειροτερο βεβαια ηταν οτι στους ξενους δημοσιογραφους απαντουσε στα αγγλικα....Αν ειναι δυνατον ο Πρωθυπουργος της Ελλαδας να υποχρεωνεται να απανταει στα αγγλικα...Να σας θυμισω τον αειμνηστο Κων.Καραμανλη που δεν χρησιμοποιησε ποτε μεταφραστη αγγλικων γι αυτον αλλα αντιθετως ακουγε τις ερωτησεις στα αγγλικα απαντουσε στα ελληνικα και μετεφραζαν απο τα ελληνικα στα αγγλικα....Φεουδο της Αμερικης μας κατηντησε ο ΓΑΠ......Ξυπνηστε.....


Μαρκετος Κωνσταντινος

Αθώος ο … κατηγορούμενος

Είναι δυνατόν ποτέ ο Βερελής που την ... έκανε από το ΠΑΣΟΚ πριν προλάβει να τον διώξει ο Παπανδρέου όταν αποκαλύφθηκε εμπλοκή του στο σκάνδαλο της Siemens, να καθίσει σε εδώλιο κατηγορουμένου για την πολύκροτη υπόθεση;




Δυνητικά ναι, αφού εκτός των άλλων έχει περάσει και από την Εξεταστική για τη Siemens. Ουσιαστικά όμως όχι καθώς τυγχάνει της υψηλής προστασίας από τον Παμπούκη!



Μαζί εθεάθησαν στα μέσα της εβδομάδας να τρώνε ψάρι σε πολυτελές εστιατόριο της Γλυφάδας.



Ο υπουργός Επικρατείας της κυβέρνησης έτρωγε με έναν από τους βασικούς «παίκτες» στο σκάνδαλο της Siemens αλλά γι΄ αυτό δεν μιλάει κανείς.



Φαντασθείτε τι θα γινόταν για παράδειγμα αν μεταφερόταν η πληροφορία ότι ο Ρουσόπουλος αντάλλασσε χειραψία αυτή την περίοδο με τον μοναχό Εφραίμ.

Είπε το "ναι" η Τασία Μανωλοπούλου στον Κώστα Χριστόπουλο

Η πρώτη υποψηφιότητα που ανακοινώνει επίσημα ο Κώστας Χριστόπουλος είναι αυτή της Τασίας Μανωλοπούλου. Σε θερμό κλίμα συναντήθηκαν ο υποψήφιος Δήμαρχος πατρέων με τη δημοτική σύμβουλο. Το ραντεβού που πραγματοποιήθηκε στο γραφείο της Δημοτικής Συμβούλου του Ευάγγελου Φλωράτου αναμενόταν να γίνει καθώς η κυρία Μανωλοπούλου είχε ζητήσει χρόνο από τον υποψήφιο Δήμαρχο ώστε να απαντήσει στην τιμητική του πρόσκληση να είναι υποψήφια στον συνδυασμό του.

Πολλές οι προτάσεις για το νέο λογότυπο της ΟΝΝΕΔ!

Συνέχιζεται με αμείωτο ρυθμό το ενδιαφέρον για τον διαγωνισμό, μέσα απο τον οποίο θα προκύψει το νέο λογότυπο της ΟΝΝΕΔ. Εκατοντάδες νέοι μπαίνουν στο σχετικό site, που έχει δημιουργήσει η Γαλάζια Νεολαία και καταθέτουν τις προτάσεις τους, οι οποίες θα κριθούν στις 17 Οκτωβρίου.




"Το σύνθημα έχει δοθεί. Η ΟΝΝΕΔ αλλάζει και μαζί κάτι καινούργιο, κάτι δυναμικό ξεκινάει. Φρέσκιες ιδέες, σύγχρονες τεχνολογίες και άμεση επικοινωνία κυριαρχούν ήδη σ'αυτή τη νέα προσπάθεια που αρχίσαμε μαζί", υπογραμμίζει η ΟΝΝΕΔ στο εισαγωγικό της σημείωμα.



"Σκεφτόμαστε, δημιουργούμε και σχεδιάζουμε νέες δράσεις μέσα από καινοτόμες ιδέες και συμμετοχικές διαδικασίες ανοιχτές σε όλους. Ξεκινώντας λοιπόν, παίρνουμε την πρωτοβουλία να δημιουργήσουμε μαζί το επόμενο λογότυπο της ΟΝΝΕΔ μέσα από έναν πρωτότυπο διαγωνισμό που θα συνθέσει ιδέες και θα ακούσει τη γνώμη όλων", καταλήγει.

Ετοιμάζουν υποδοχή στον Καραμανλή

Χαμηλούς τόνους θέλει να κρατήσει ο Καραμανλής που ανεβαίνει στα μέσα της εβδομάδας στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να παραστεί το επόμενο Σάββατο στην ομιλία του Σαμαρά στη ΔΕΘ. Οι δικοί του όμως δεν τον ακούνε και ετοιμάζουν ήδη υποδοχές. Άλλωστε η ιστορία δικαιώνει εν πολλοίς τον πρώην πρωθυπουργό που πέρυσι στην Έκθεση εξήγγειλε πάγωμα μισθών και συντάξεων απέναντι στο «λεφτά υπάρχουν» του Παπανδρέου και φέτος ο κόσμος βλέπει πως αν είχε επιλέξει να ακολουθήσει την πολιτική της Ν.Δ. θα είχε αποφύγει το Μνημόνιο.

Απεργούν από Δευτέρα οι ιδιοκτήτες φορτηγών

Σε νέα απεργία διαρκείας αποφάσισαν να προχωρήσουν, από τη Δευτέρα, οι ιδιοκτήτες φορτηγών και βυτιοφόρων, με απόφαση τους, σήμερα, σε συνεδρίασή σε χώρο του λιμανιού, στη Θεσσαλονίκη.


Αίτημα τους είναι η άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου για το «άνοιγμα» του επαγγέλματός τους.

Άδειασε… Σημίτη

Στην ομιλία του ο Γιώργος Παπανδρέου, παρά το γεγονός πως στον ανασχηματισμό έδωσε υπουργικούς θώκους σε στελέχη που πρωταγωνίστησαν επί κυβερνήσωεν Σημίτη, τουναντίον άδειασε τον... πρώην πρωθυπουργό. Όπως είπε ο πρωθυπουργός «...το 2004 είχαμε καταφέρει να ζούμε σε μια Ελλάδα που παρά τις διαρθρωτικές αδυναμίες της, προόδευσε... Τα προβλήματα δεν είχαν λυθεί όλα, αυτό είναι βέβαιο. Έπρεπε να αλλάξουν πολλά».




Μάλλον, δεν χειροκρότησαν οι εκφραστές του εκσυγχρονισμού...

Ο σχεδιασμός του… πολέμου

Αν και το χειροκρότημα δεν ήταν το... ανεμενόμενο, ο Γιώργος Παπανδρέου εξήγγειλε τον πολιτικό προγραμματισμό της κυβέρνησης για τους επόμενους μήνες.


Συνοπτικά, οι αλλαγές που όπως όλα δείχνουν μπορεί να αποτελέσουν... πόλεμο, είναι μεταξύ άλλων οι εξής:

• Την απελευθέρωση των φορτηγών

• Το άνοιγμα όλων των άλλων κλειστών επαγγελμάτων

• Το σχέδιο αναδιάρθρωσης του ΟΣΕ και σχέδια για τον εξορθολογισμό της λειτουργίας όλων των ζημιογόνων ΔΕΚΟ.

• Την αναδιάρθρωση του φορολογικού μηχανισμού για να χτυπήσουμε τη φοροδιαφυγή και να εξυπηρετήσουμε καλύτερα τον πολίτη

• Τον νέο αναπτυξιακό νόμο

• Την εξειδίκευση του σχεδίου για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας με επενδυτικές πρωτοβουλίες και όπου χρειάζεται με αποκρατικοποιήσεις.

• Την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας

• Το σχέδιο για την αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος

• Την ολοκλήρωση της Ενιαίας Αρχής Πληρωμής στο δημόσιο

• Το νέο πλαίσιο για τις προμήθειες των νοσοκομείων και ολοκλήρωση των διπλογραφικών

• Τη λειτουργία του ολοήμερου νοσοκομείου

• Τη λειτουργία του Γενικού Εμπορικού Μητρώου

• Την απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης νέων επιχειρήσεων

• Το νέο σχέδιο για την προώθηση της έρευνας και της καινοτομίας

Έρχονται και άλλοι... σύμβουλοι

Ρε τι γίνεται με τους συμβούλους! Στην ομιλία του, ο Γιώργος Παπανδρέου έκανε γνωστό πως θα έρθουν και νέοι... σύμβουλοι, αυτή την φορά για επενδύσεις.




Χαρακτηριστικά τόνισε τα εξής: Στους επόμενους μήνες, θα δημιουργήσουμε ένα Συμβούλιο Επενδύσεων με τους πιο διακεκριμένους επενδυτές και επιχειρηματίες του εξωτερικού. Διευθύνοντες Συμβούλους των καλύτερων εταιριών του κόσμου - για να συμβάλλουν στην χάραξη της νέας επενδυτικής πορείας μας και να μας δώσουν τη δικιά τους αξιοπιστία όταν μιλάμε στην επενδυτική κοινότητα. Και για πρώτη φορά γίνεται μια συστηματική προσπάθεια, να συνδυάσουμε την έρευνα, την τεχνολογία και την επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό με την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις...».

Η μόστρα των αστυνομικών και η... πείνα

Πολύς λόγος έχει γίνει για τους 4000 αστυνομικούς που βρίσκονται στην Θεσσαλονίκη. Σήμερα τα parapolitika.gr κάνει μια αποκάλυψη που θα συζητηθεί.


Αυτοί λοιπόν οι αστυνομικοί που έχουν έρθει από την Περιφέρεια, έχουν έρθει κατ' αρχήν με δικά τους οχήματα! Είναι από την προηγούμενη Κυριακή στην συμπρωτεύουσα και αναμένεται να φύγουν την άλλη Κυριακή, μετά την επίσκεψη Σαμαρά.


Μένουν σε ξενοδοχεία, τα οποία με διαταγή του Αρχηγείου που εκδόθη τον Ιούλιο, κοστίζει 35 ευρώ η διαμονή και τους έχουν δώσει ως προακαταβολή ακόμη 30 ευρώ για τον... καφέ και το φαγητό! Δουλεύουν 16 ώρες, χαρακτηριστικό είναι πως κοιμούνται μόνο τέσσερις ώρες κατά μέσο όρο, την ίδια ώρα που υψηλόβαθμα στελέχη χρησιμοποιούν κρατικά οχήματα για τις μετακινήσεις τους! Ορισμένοι μάλιστα είναι ανενεργοί, αφού δεν χρησιμοποιούνται και είναι μόνο για τη... μόστρα.

Όσον αφορά τα χρήματα που θα πάρουν από το κράτος, για την συγκεκριμένη μετακίνηση, αυτό θα γίνει μετά από ένα χρόνο! Αρκεί να αναφερθεί ότι ορισμένοι από αυτούς είναι απλήρωτοι από την περσινή χρονιά όταν πραγματοποιήθηκε στην Κέρκυρα η Σύνοδος Κορυφής.

Πάτρα: Επτά δημοτικοί σύμβουλοι λένε αντίο

Η απόφαση του Αντιδημάρχου Καθαριότητας Σπύρου Δεμαρτίνου να μην είναι υποψήφιος στις επόμενες δημοτικές εκλογές ανεβάζει σε επτά τα πρόσωπα της δημοτικής ομάδας Φούρα που έχουν πάρει την απόφαση, οριστικά ή προσωρινά, να αποσυρθούν απο τα κοινά.




Η αρχή έγινε με τον Σπύρο Καραχάλιο που έχει ρητά δηλώσει ότι ύστερα απο μια διαδρομή 28 ετών στα δημοτικά πράγματα ήρθε η ώρα ν' αποχωρήσει.



Επίσης, ο πρώην Αντιδήμαρχος Παναγιώτης Κίτρου είναι γνωστό ότι δεν θα είναι πάλι υποψήφιος -τουλάχιστον σε αυτές τις εκλογές- καθώς αυτή την περίοδο είναι αφοσιωμένος στα επιστημονικά του καθήκοντα, ως γιατρός στο Π.Π.Ν.Π. Η Αντιδήμαρχος Ελπίδα Βασιλοπούλου έχει, επίσης, αποφασίσει να μην είναι εκ νέου υποψήφια δημοτική σύμβουλος ενώ ο πρώην Αντιδήμαρχος Σπύρος Τυροδήμος από τον Ιούλιο έχει δηλώσει ότι το τέλος της τρέχουσας θητείας του στον Δήμο σηματοδοτεί και το τέλος της πολιτικής του διαδρομής.



Παράλληλα, η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κατερίνα Κουμπουρλή, όπως λένε πρόσωπα του περιβάλλοντος της, εδώ και καιρό έχει καταλήξει στην απόφαση να μην είναι ξανά υποψήφια δημοτική σύμβουλος ενώ το "ηχηρότερο" όνομα απο αυτούς που αποχωρούν είναι αναμφίβολα αυτό του Γιάννη Κασίμη που εδώ και μήνες έχει διαμηνύσει ότι η πορεία του στα δημοτικά πράγματα της πόλης τερματίζεται στο τέλος του χρόνου.