ΚΥΡΙΟΙ ΓΙΝΑΜΕ ΘΕΑΤΡΟ


Τον νυν Υπουργό Υγείας κ. Ανδρέα Λοβέρδο τον γνώρισα πριν 5 χρόνια περίπου κατά την προεκλογική περίοδο στις εθνικές εκλογές του 2007. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ τότε  έμεινε  στα έδρανα της αντιπολίτευσης, γεγονός που μου έδωσε τη δυνατότητα να επισκεφθώ ορισμένος φορές τον κ. Λοβέρδο στο πολιτικό του γραφείο και να ανταλλάσουμε διάφορες απόψεις περί των πολιτικών θεμάτων αλλά κι όχι μόνο.
Είναι ένας προσηνής άνθρωπος, δεκτικός , απλός στους τρόπους του χωρίς ίχνος ακαδημαϊκού ύφους ( είναι καθηγητής Πανεπιστημίου) και πολιτικής δήθεν μεγαλειότητας που η  πλειοψηφία των πολιτικών μας έχουν συνηθίσει. Πέραν τούτων των ανθρωπίνων χαρακτηριστικών, ο κ. Λοβέρδος είναι ένας πολύ οξυδερκής πολιτικός που ξέρει τι θέλει και πού πάει. Είναι πολιτικός ουσίας και όχι της φθηνής επικοινωνιακής τακτικής.
  Κι επειδή αυτά που αναφέρω είναι η πραγματικότητα και δεν εξυπηρετούν τίποτε άλλο παρά μόνο την αλήθεια, είναι άξιο απορίας γιατί η τελευταία απόφασή του, που αφορά στους διοικητές των Υ.ΠΕ και των Νοσοκομειακών ιδρυμάτων ήταν τόσο στενά κομματική. Πραγματικά όταν διάβασα αυτές τις αλλαγές προσώπων εξεπλάγην, διότι περίμενα από τον κ. Λοβέρδο που θέλει να φέρει μια ρήξη και μια τομή στο χώρο της Υγείας να αρχίσει αυτή την καινοτόμο πολιτική από τα πρόσωπα που θα κληθούν να την υλοποιήσουν. Και για να μην παρεξηγηθώ, από την αρχή ξεκαθαρίζω ότι εύχομαι ολοψύχως κάθε επιτυχία στα νέα πρόσωπα που στελεχώνουν τον Υγειονομικό χάρτη της χώρας μας.
Πέραν όμως τούτου επί της αρχής διαφωνώ. Και διαφωνώ τώρα και όχι εκ των υστέρων, παραδειγματιζόμενος και πάλι από τον κ. Λοβέρδο ο οποίος προχθές δήλωσε ότι έχει μετανιώσει που δεν έκανε όσο θα έπρεπε κριτική στην στρεβλή αντιπολίτευση του ΠΑ.ΣΟ.Κ όταν κυβερνούσε η Ν.Δ. Η διαφωνία μας λοιπόν έγκειται στο  γεγονός ότι μέσα σε αυτή τη λαίλαπα που διαπερνά τη χώρα μας δε δίδεται το παράδειγμα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει και να έρθει επιτέλους το πολυπόθητο και χιλιοειπωμένο « Ίσες ευκαιρίες για όλους». Δεν δίνεται ελπίδα ότι κάτι καινούργιο και αξιοκρατικό θα προκύψει. Δεν μεταφέρεται δυστυχώς το αίσθημα της δικαιοσύνης στον κόσμο και δη στη νέα γενιά πως κάτι πλέον θα αλλάξει προς ένα καλύτερο αύριο.
Δεν είναι δυνατόν να μην μπορούν να βρεθούν νέα πρόσωπα που να διαθέτουν τα κατάλληλα προσόντα να διοικήσουν τα Νοσοκομεία μας. Δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι δεν υπάρχουν επιστήμονες  με πολιτική οντότητα και με σπουδές επί του συγκεκριμένου αντικειμένου ως manager  Yγείας, ως Ιατροί, ως Μηχανικοί Βιοϊατρικής Τεχνολογίας ώστε να επανδρώσουν και να υπηρετήσουν τέτοιες θέσεις.  Αντ’ αυτών βλέπουμε να διορίζονται σε τόσο κρίσιμες θέσεις άλλα πρόσωπα  που οτιδήποτε άλλο έχουν σπουδάσει ( κι είναι επαρκείς βεβαίως επιστήμονες στο αντικείμενό τους) εκτός από το αντικείμενο του  χώρου της Υγείας.
Ευθύς αμέσως πρέπει να κατανοήσουμε ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί περαιτέρω αυτή η πρακτική. Δεν μπορεί, κάποια καθ’ όλα άξια πολιτικά και κομματικά στελέχη να είναι all around players, για να δανειστούμε και μια μπασκετική ορολογία.
Πραγματικά αναρωτιέμαι  αν υποθέσουμε ότι σε αυτή τη διαδικασία αξιολόγησης οι ενδιαφερόμενοι απέστελλαν τα βιογραφικά τους σημειώματα κρύβοντας το όνομά τους (όπως στις Πανελλήνιες εξετάσεις) η επιτροπή αξιολόγησης θα διόριζε ακριβώς τα ίδια πρόσωπα όπως τώρα; Συνεχίζοντας θέτω ένα δεύτερο απλό ερώτημα, αν σε αυτή την διαδικασία αξιολόγησης ζητούνταν βασικές έννοιες  Οργάνωσης Διοίκησης και Δομής ενός Νοσοκομείου και δίνονταν οι απαντήσεις γραπτώς αλλά και πάλι με απόκρυψη του ονόματος του αξιολογουμένου, θα είχαμε ακριβώς την ίδια επιλογή προσώπων;
Μα την αλήθεια… ποιο πανεπιστήμιο είναι αυτό που βγάζει τέτοια στελέχη που μπορούν να εκπροσωπούν το λαό στη Βουλή, στην αυτοδιοίκηση, να διοικούν τράπεζες όταν δεν εκλέγονται ( θυμηθείτε παλαιότερη περίπτωση), να είναι σύμβουλοι υπουργών όταν δεν εκλέγονται ( θυμηθείτε παλαιότερη περίπτωση), να διοικούν νοσοκομεία κ.τ.λ για να πάω κι εγώ και κάθε νέα-ος  να σπουδάσουμε!
Κύριοι των δύο μεγάλων κομμάτων θέλω πραγματικά μέσα από την καρδιά μου να σας προτείνω να δείτε έστω για μια στιγμή τον κόσμο μας, μέσα από τα μάτια των παιδιών σας και τότε θα καταλάβετε πολλά. Μην κάνετε το λάθος να θεωρείτε ότι “αφού τώρα εμείς την βολεύουμε το ίδιο θα ισχύει κι αύριο”. Οδηγείτε τη νέα γενιά στην απόγνωση και στην υποτέλεια. Την οδηγείτε με μαθητική ακρίβεια στον γκρεμό. Και σε τέτοιες καταστάσεις δεν σώζεται κανείς, ούτε το παιδί του πολιτικού, ούτε του πλουσίου, ούτε του φτωχού.
 Ως ελάχιστο καθήκον λοιπόν, απέναντι στην κοινωνία, το πολιτικό δυναμικό της χώρας και των δύο μεγάλων παρατάξεων οφείλει να κάνει επιτέλους το γενναίο βήμα και το « ίσες ευκαιρίες για όλους » να ισχύσει στην πράξη. Αμέσως μετά δε να παραδώσουν την σκυτάλη στη νέα γενιά. Διότι, όσο συνεχίζετε να καταφεύγετε σε τέτοιες πρακτικές και αρνείστε να θέσετε ουσιαστικές ανοικτές διαδικασίες για όλους και για όλα τόσο περισσότερο επιβεβαιώνετε την κοινή λογική που λέει ότι σε συνθήκες κλειστών πλαισίων επιβιώνουν οι ημέτεροι και οι μετριότητες. Ο άνθρωπος που πιστεύει στις δυνατότητες του δεν φοβάται τις ανοικτές και αξιοκρατικές διαδικασίες διότι είναι βέβαιος ότι με τα προσόντα που διαθέτει θα μπορούσε να διεκδικήσει και να κερδίσει την οποιαδήποτε θέση.
Με αυτές τις σκέψεις σε καμία περίπτωση δε βάλω εναντίον κάποιου προσώπου αλλά βάλω με όλη μου τη δύναμη εναντίον χρόνιων παθολογικών νοοτροπιών που θα πρέπει εδώ και τώρα να σταματήσουν. Εξάλλου φίλοι όλοι, αλλά φίλτατη η αλήθεια! Νομίζω ότι αναφέρω τα αυτονόητα αλλά δυστυχώς στις ημέρες μας τα αυτονόητα δεν υφίστανται… γι’ αυτό κύριοι γίναμε θέατρο!



Ανδρέας Τζουραμάνης
Δημοτικός Σύμβουλος
Δήμου Πατρέων
Επικ. “Πρωτοβουλίας Πάτρας”