ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ: ΜΕΡΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΕΔ


Πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 19/9/2011, η πρώτη συνέλευση της ΠΕΔ, του νεοσύστατου οργάνου της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.
Ισχυριζόμαστε, ότι μια συνάντηση που έφερε στην πόλη μας 23 Δημάρχους, καμιά 50αριά αντιδημάρχους και 125 συνολικά ανθρώπους της Αυτοδιοίκησης από τους τρεις νομούς, δεν έγινε γνωστή σε κανένα συμπολίτη μας. Την ευθύνη γι' αυτό την φέρνουν οι ίδιοι! Οι ίδιοι με χαρακτηριστικό τρόπο και δια βοής, αρνήθηκαν οποιαδήποτε συζήτηση για προβλήματα των Δήμων, για προβλήματα της Αυτοδιοίκησης, για λαϊκά προβλήματα.
Αλλά και αν το γνώριζαν όλοι ή πολλοί, τι θα τους ενδιέφερε; Η παρουσία τους εδώ θα διαμόρφωνε συνθήκες, ώστε όσοι το μάθαιναν να θρέψουν ελπίδες ότι κάτι μπορεί να τους προσφέρει ένα περιφερειακό όργανο ή ένα πανελλαδικό όργανο της Αυτοδιοίκησης αύριο;
Διαπιστώνουμε, ότι η κατάσταση για την συντριπτική πλειοψηφία των δημοτών μας, ολόκληρου του λαού, είναι πολύ πιο δύσκολη από αυτή που μπορούμε να διαχειριστούμε. Είναι δε γνωστό, ότι η ιστορία και το αύριο, δεν κρίνουν τις καλές προθέσεις, ακόμα και όταν υπάρχουν.
Πόσοι αλήθεια από τους 125, είναι μαζί με την κοινωνία που χειμάζεται; Πόσοι ξέρουν τις αιτίες, πόσοι τις αντιμάχονται;
Όχι! Δεν φτάνει η συμπόνια και η κατανόηση. Είτε την εκφράσουμε με συγκίνηση είτε χωρίς. Πολιτική είναι αυτό που απαιτείται. Να μπορούσαν οι Δήμοι και τα Δημοτικά συμβούλια να 'ναι αποκούμπι, να 'ναι σύμμαχος του λαού, να μην είναι φοροεισπράχτορες, να μην είναι ο αποτελεσματικότερος μηχανισμός ενός αντιλαϊκού και ξεπουλημένου Κράτους, να μην είναι ο χειροκροτητής και ο συνεργάτης μιας ξεπουλημένης και ξενόδουλης Κρατικής Εξουσίας.
Μπόρεσαν οι Δήμαρχοι να ξεπεράσουν την καθημερινότητα μιας επιβεβλημένης άθλιας διαχείρισης, να ορθώσουν ανάστημα, να σταθούν δίπλα στο λαό, να καταγγείλουν τον όλεθρο, να οργανώσουν την άμυνα και την αλληλεγγύη, να αντισταθούν σε όσους μας σπρώχνουν πιο πολύ στο βυθό και στην λάσπη;
Όλοι προβλέπουν, ότι βαδίζουμε στον χειρότερο χειμώνα μετά την κατοχή. Αυτή την στιγμή, το 40% του πληθυσμού είναι κάτω από τα όρια της απόλυτης φτώχειας, ποσοστό συνεχώς επιδεινούμενο, οι άνεργοι πάνω από ένα εκατομμύριο, πολύ σύντομα σύμφωνα με τις προβλέψεις, θα δουλεύει ένας στους πέντε. Είναι πολύ κοντά σε πολλούς ο υποσιτισμός και ο κίνδυνος για την επιβίωση τους. Το σχέδιο της «διάσωσης», οδηγεί στην πλήρη εξαθλίωση και καταστροφή ανθρώπων, παραγωγής και παραγωγικών μέσων, ξεπουλήματος του εθνικού πλούτου, υποθήκευσης των εθνικών συμφερόντων (ΑΟΖ κλπ) και παρουσία λαλίστατων ξεπουλημένων εθνοπροδοτών καθημερινά στις τηλεοράσεις, να ωρύονται υπέρ της εθελοδουλίας.
Που είναι μέσα σε όλα αυτά οι Δήμοι και τα αιρετά τους όργανα;
Είναι εκατοντάδες τα παραδείγματα γύρω μας. Παραδείγματα μιζέριας και κατάπτωσης στην διαχείριση του τίποτα. Αυτό πιστοποιείται από το ότι κανένας Δήμος δεν έχει βελτιώσει ούτε στο ελάχιστο την ποιότητα ζωής και πριν αλλά και στον ένα χρόνο του Καλλικράτη.
Υπάρχουν συμπεράσματα από όλα αυτά; Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να τα δουν; Το πρώτο ισχύει, το δεύτερο δεν αφορά δυστυχώς την συντριπτική πλειοψηφία.
Ας θυμηθούμε την αποδοχή του Καλλικράτη από το μυθικό ποσοστό του 97% της συνέλευσης της ΚΕΔΚΕ. Και βεβαίως συναίνεση στην φτώχεια και στην αντιλαϊκή μεταρρύθμιση, σημαίνει παραίτηση από τα λαϊκά χαρακτηριστικά της Αυτοδιοίκησης, σημαίνει αποδοχή του ρόλου του φορομπήχτη, του στυγνού εργοδότη, της αντιλαϊκότητας. Σημαίνει, ότι για να υπάρξει ελπίδα για κάτι καλύτερο -και στην Αυτοδιοίκηση όπως και στο κράτος- πρέπει να αλλάξουν ριζικά οι συσχετισμοί.
Δυστυχώς το αναγκαίο και το αυτονόητο, δεν είναι κτήμα πολλών. Κυρίως και δυστυχώς, η ανάγκη της λαϊκής ενότητας, του μετώπου αντίστασης, που θα τα σαρώσει όλα, ανοικοδομώντας το μέλλον και την ελπίδα, δεν είναι κτήμα ούτε των πολιτικών δυνάμεων που θα έπρεπε να έχουν αυτό τον ρόλο. Αυτό κάνει τα πράγματα ακόμα πιο τραγικά και πιο δύσκολα, αλλά είναι βέβαιο ότι οι αλλαγές είναι αδήριτη ανάγκη, είναι προϋπόθεση επιβίωσης και γι' αυτό θα 'ρθουν! Οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες αναπόφευκτα.
Όποιος σε αυτό το πολύ κοντινό αύριο θέλει ρόλο, μπορεί να τον διεκδικήσει στο πλευρό των αδυνάτων. Απέναντι στη βαρβαρότητα της ξένης αρμοστείας. Απέναντι στα κόμματα που παίζουν τον ρόλο των μαντρόσκυλων των δανειστών τοκογλύφων του διεθνούς τραπεζικού κεφαλαίου.
Σήμερα η στάση αυτή παίρνει διαστάσεις πρώτιστου πατριωτικού καθήκοντος.

Πάτρα 24/9/2011
Χρήστος Πατούχας, Δημοτικός Σύμβουλος
Μέλος της συνέλευσης της ΠΕΔ