ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΡΑΜΜΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΦΕΔΡΕΙΑ



Δεν έχει εισαχθεί τίτλος
Τεχνητή σύγχυση προκλήθηκε τις τελευταίες ημέρες σχετικά με τη θέση της Ν.Δ. όσον αφορά τον θεσμό της εργασιακής εφεδρείας με αφορμή και τις δηλώσεις Καράογλου ότι η Ν.Δ. θα επαναπροσλάβει όσους απολυθούν με τον θεσμό της εργασιακής εφεδρείας.
Η συγκεκριμένη αναφορά ήταν βούτυρο στο ψωμί των ραδιοκάναλων της διαπλοκής που θέλησαν να πλήξουν τον Σαμαρά , γι΄ αυτό είναι προτιμότερο να αποκατασταθούν τώρα τα πράγματα παρά να σύρεται η εντύπωση περί νεφελώδους θέσης.
Ο τομεάρχης Εργασίας της Ν.Δ. Νίκος Νικολόπουλος είπε την περασμένη Δευτέρα το απόγευμα στη συνάντηση με τους εκπροσώπους των εργαζόμενων στις ΔΕΚΟ τα εξής :
« Το σχέδιό της για απολύσεις, μέσα από την εργασιακή εφεδρεία, δεν είναι μόνο αντικοινωνικό αλλά ταυτόχρονα είναι και αναποτελεσματικό οικονομικά αφού το όφελος από τις απολύσεις ισοσκελίζεται από το κόστος των αποζημιώσεων, των επιδομάτων ανεργίας και κυρίως από την απώλεια των πρόσθετων εσόδων που προκύπτουν από την είσοδο στην αγορά των μισθών των εργαζομένων.
Έτσι οι απολύσεις θα έχουν δυσμενείς πολλαπλασιαστικές επιπτώσεις στην οικονομία.
Αντίθετα, η θέση της Νέας Δημοκρατίας για την εργασιακή εφεδρεία, που δεν προβλέπει απολύσεις, αναδεικνύεται όχι μόνο κοινωνική αλλά και αποδοτική.
Δεν θα υπάρχει κόστος αποζημιώσεων λόγω απόλυσης, δεν θα υπάρξει επιβάρυνση από τα επιδόματα ανεργίας και το σημαντικότερο, οι ευρισκόμενοι στην εφεδρεία, όπως εμείς την προτείνουμε θα έχουν διαθέσιμο εισόδημα, έστω και μειωμένο και θα υπάρχουν πρόσθετα έσοδα από εισφορές, φόρους, ΦΠΑ, κατανάλωση.

Συμπερασματικά : υπεύθυνα και δεσμευτικά. Η Νέα Δημοκρατία θα επαναδιαπραγματευθεί άμεσα και σε προτεραιότητα το καθεστώς εφεδρείας έτσι ώστε να μετατραπεί σε αυτό που προτείνει αυτή.
Όλοι οι ευρισκόμενοι σε εφεδρεία για μας, έχουν ενεργή εργασιακή σχέση και δεν θα απολυθούν. Έτσι κι αλλιώς, με την «εφεδρεία» που εφαρμόζεται σήμερα δεν θα υπάρχει καμία απόλυση για ένα χρόνο.
Αναλυτικά οι ευρισκόμενοι στην εφεδρεία θα εξακολουθήσουν να πληρώνουν φόρο εισοδήματος, έστω και μειωμένο, θα εξακολουθήσουν να πληρώνουν εισφορές στο ταμεία τους, έστω και μειωμένες, θα εξακολουθήσουν να διατηρούν κάποιο επίπεδο κατανάλωσης.
Αντίθετα όσοι ξέρουν ότι πρόκειται να απολυθούν θα μειώσουν δραστικά την κατανάλωσή τους και από την επόμενη χρονιά δεν θα πληρώνουν ούτε φόρο εισοδήματος ούτε εισφορές. Κι όταν απολυθούν το κράτος θα τους καταβάλει επίδομα ανεργίας.
Έτσι το κράτος μετά τη λήξη του έτους θα χάσει πρόσθετα έσοδα, αν ακολουθήσει απόλυση. Και θα επιβαρυνθεί με τη αποζημίωση όσων απολύσει. Επί πλέον η απόλυση θα έχει δυσμενείς πολλαπλασιαστικές επιπτώσεις στον ιδιωτικό τομέα. Θα απολυθούν άνθρωποι και θα κλείσουν μαγαζιά!
Και αυτό θα φέρειπρόσθετες απώλειες εσόδων για το κράτος καιπρόσθετες δαπάνες (επιδόματα ανεργίας). Άρα με την εφεδρεία που προτείνουμε εμείς (χωρίς απολύσεις)συνολικά το κράτος έχει μεγαλύτερες άμεσες οικονομίες, τα πρώτα δύο χρόνια, ενώ η οικονομία υφίσταταιμικρότερες συνέπειες λόγω ύφεσης και η κοινωνία λιγότερες πιέσεις» .
Στο κείμενο του Πολιτικού Σχεδιασμού της Ν.Δ. που εκδόθηκε λίγες μέρες νωρίτερα , αναφέρονται τα εξής για την εργασιακή εφεδρεία :
«Έχουμε επεξεργαστεί την εφαρμογή του θεσμού ανάλογα με την ηλικία των προσώπων που μπαίνουν σε εργασιακή εφεδρεία.
Για όσους είναι πάνω από τα 50 εφεδρεία με το βασικό μισθό ως τη σύνταξη εκτός κι αν βρει δουλειά αλλού.
Για όσους είναι από τα 40-50 δύο τριετίες και
Για όσους είναι από τα 30-40 μια τριετία.
Για τις δυο τελευταίες κατηγορίες, τα όρια εφεδρείας ισχύουν εφόσον στο μεταξύ υπάρχει ανάκαμψη, δημιουργούνται θέσεις εργασίας και μπορούν να τις διεκδικήσουν.
Σε αντίθετη περίπτωση, τα όρια εφεδρείας παρατείνονται.
Σε όλες τις περιπτώσεις προκύπτει ότι μπορούμε να έχουμε ταχύτερη μείωση προσωπικού και ελλείμματος σε σύγκριση με την άμεση απόλυση.
Αν λάβουμε υπόψη το συνολικό κόστος της ανεργίας, η τριετία επιτρέπει επαρκή χρόνο μαθητείας για μετάταξη.
Εάν ο θεσμός περιοριστεί στον ένα χρόνο, ουσιαστικά στέλνουμε τον εργαζόμενο σε ανεργία από τώρα ».
Προκύπτει ξεκάθαρα ότι η θέση είναι μία και ενιαία και ότι διαφορετικές προσεγγίσεις αποτελούν εκτός «γραμμής» αναφορές που γίνονται για εσωτερική μικροκομματική κατανάλωση.