ΤΟ...ΠΑΠΙΓΙΟΝ ΤΟΥ ΘΑΛΑΣΣΙΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ


Σίγουρα  η τελευταία… «πανστρατιά» των τοπικών φορέων της Πάτρας να διεκδικήσουν με πιο μαχητικές δράσεις και παρεμβάσεις και καλό σκηνοθετικό πλαίσιο την περίφημη απόδοση του θαλασσίου μετώπου στην πόλη, ανεξάρτητα αν λόγω συγκυρίας ίσως έχει αμφίβολο θετικό αποτελέσμα, καταφέρνει μια σημαντική πολιτική και διαπαραταξιακή ώσμωση και συνεννόηση, που σαν δημοκρατική άσκηση  αποτελεί θετικό κοινωνικό «δεδικασμένο» και για άλλα ζητήματα στο μέλλον.   
   Και υπ’ αυτό το πρίσμα την εκτιμούμε και την χαιρετίζουμε.    
   Πέραν όμως αυτού εκείνο που σε δεύτερη ανάγνωση προβληματίζει  τον κάθε συμπολίτη που παρατηρεί τα γεγονότα είναι αν αυτό το…παλλαϊκό  αίτημα απόδοσης του θαλασσίου μετώπου είναι σήμερα το μείζον πρόβλημα που ταλαιπωρεί την πόλη και βασανίζει τους δημότες της, με τόσα πολλά  άλλα σπουδαιότερα και οξυμμένα να βρίσκονται μισοξεχασμένα σαν δεύτερες και τρίτες  προτεραιότητες στο  πολιτικό υποσυνείδητο των τοπικών μας φορέων.
   Ποια είναι λοιπόν για το τοπικό πολιτικό μας προσωπικό αυτά τα «δευτερεύουσας» προτεραιότητας ζητήματα, που ενώ θα έπρεπε διεκδικητικά και ομόθυμα να προτάσσονται παντός άλλου δεν έχουν δυστυχώς την επικοινωνιακή τύχη της κοινωνικής προβολής που δικαιούνται όπως έχει η… επιβιωτικής αξίας!! «απελευθέρωση» του θαλασσίου μετώπου που με τόσο πάθος κάποιοι έχουν κάνει προσωπική τους υπόθεση;
   Μήπως είναι το μεταναστευτικό και η συνακόλουθη εγκληματικότητα που ανεξέλεγκτα διογκώνεται και εξαπλώνεται με τις δραματικές της προεκτάσεις να απειλούν πολλές φορές την ασφάλεια των συμπολιτών μας και με πεδίο αιχμής του σήμερα τις νότιες φτωχοσυνοικίες της πόλης μας;
   Μήπως είναι το τεράστιο πρόβλημα της αποκομιδής των σκουπιδιών που τόσο πολύ επιβάρυνε η κακίστη διαχείριση του από την πολλαπλά εσωτραυματισμένη  νέα δημοτική αρχή και μαζί του το δίκιο των κατοίκων της Ξερόλακκας που συστηματικά  τους ξεγελούν  και που με το νέο χρόνο πιθανόν να  κορυφωθούν επικίνδυνες αντιδράσεις;
   Μήπως είναι η προϊούσα υποβάθμιση έως και αποσάθρωση των υπηρεσιών δημόσιας υγείας στα νοσοκομεία της πόλης μας με βέβαιες και δραματικές τις κοινωνικές προεκτάσεις και με κυρίως θύματα όπως πάντα τους οικονομικά αδύναμους, που ελέω και των κυβερνητικών επιλογών αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο;
   Μήπως είναι τέλος η οριζόντια φτωχοποίηση έως και εξαθλίωση πάρα πολλών συμπολιτών μας που ναι, αυτοί χρειάζονται πανστρατιά κοινωνικής στήριξης και αλληλεγγύης, όταν με τον φόβο και την ντροπή στην ψυχή τους μεγαλώνουν κάθε μέρα τις ουρές στις τράπεζες τροφίμων και στα συσσίτια της Εκκλησίας, η οποία άλλη μια φορά αποστομωτικά βουλώνει τα χείλη των κατ’ επάγγελμα ανόητων εχθρών της;
 Τελικά αγαπητοί αιρετοί εκπρόσωποι και φίλοι αυτές δεν είναι οι κρίσιμες προτεραιότητες της πόλης;   
 Αυτές που οριακά πλέον απαιτούν ισχυρό κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο για το οποίο αξίζει να αφιερώσετε όλη σας την ψυχική δύναμη μήπως και βελτιωθεί κάπως η ποιότητα ζωής των συνδημοτών μας και  δυναμώσουν λίγο οι  αντοχές του χειμαζόμενου λαού;
   Ας μην χαραμίζετε λοιπόν την φαιά σας ουσία και ικμάδα μόνον για το παπιγιόν της πόλης όταν αυτή είναι ξυπόλυτη  και ας μην σπαταλιέστε σε παραστάσεις θεσμικής αυτοικανοποίησης  και σε λίγα λεπτά δημόσιας προβολής  με ψευδαισθήσεις επιτέλεσης καθήκοντος.
   Ναι λοιπόν στην προσπάθεια σας, πεδίον όμως δόξης  λαμπρό και κρίσιμη αξία στη δύσκολη  εποχή μας και στν πρώτη σειρά είναι να καταπιαστείτε με τα σπουδαία και τα πρωτεύοντα —τοπικά και γενικά, δομώντας  συγχρόνως και το αναγκαίο νέο κοινωνικό ΕΜΕΙΣ.
   Το νέο ΕΜΕΙΣ που πολύ θα χρειαστούμε στις ακόμα πιο δύσκολες μέρες που έρχονται για να μην κλείσουν όλες οι χαραμάδες ελπίδας στο σκοτεινό θάλαμο της ένδειας και της απόγνωσης που μας ρίχνει η νεοκαπιταλιστική βαρβαρότητα με τις ντόπιες θεραπαινίδες της, αλλά και τα δικά μας ελαττώματα, που δυστυχώς για πολλούς ακόμα καλά κρατούν.


                                                                                             ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ  

Υ.Γ. και αφού η κουβέντα για τους τοπικούς φορείς, στον νέο θεσμό της αιρετής περιφερειακής αυτοδιοίκησης τόσο τέλεια λειτουργούν άραγε όλα, έτσι που  δεν επιτρέπουν ούτε συλλαβές αντιπολίτευσης να μπορούν να ψελλίσουν δημόσια οι θεσμικά υποχρεωμένοι;
   Και επειδή συμπληρώνεται σε λίγο ο 1ος χρόνος θητείας της χρήσιμο δεν θα ήταν κάποιος δημόσιος απολογισμός των έργων και των ημερών της μήπως και αρθρωθεί κάποιος αντίλογος και ταραχτεί η μακαριότητα;