ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΗΞΕΡΕ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

Διαβάσαμε σήμερα στην τελευταία σελίδα της Πελοποννήσου ένα μικρό παρασκήνιο σχετικά με το πότε και υπό ποιες ...

ΠΟΙΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ

255 οργανισμοί που απασχολούν περισσότερους από 6.000 εργαζομένους ...

ΠΛΑΦΟΝ 2.2ΟΟ ΕΥΡΩ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Επιφυλάξεις εκφράζει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης για το αν και κατά πόσο η θέσπιση πλαφόν 2.400 ευρώ στις συντάξεις είναι αρκετή...

ΑΝΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ, ΜΕΤΡΑ ΥΨΟΥΣ 11,6 ΔΙΣ ΕΥΡΩ

Σε τεντωμένο σχοινί προσπαθεί να ισορροπήσει το οικονομικό επιτελείο...

ΑΠΑΛΛΑΓΕΣ ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 40.000 ΕΥΡΩ

Το βασικό σενάριο προβλέπει διατήρηση των απαλλαγών και εκπτώσεων για τους έχοντες εισοδήματα έως 30.000 ευρώ...

Χρειαζόμαστε την στήριξή σας...

Το enpatrais.blogspot.com χρειάζεται τη στήριξή σας...Για οποιαδήποτε διαφήμιση στείλτε μας e-mail στο enpatrais@yahoo.com

Οι τιμές είναι ανάλογες με την περίοδο που βιώνουμε: Κυμαίνονται από 1-5 ευρώ την ημέρα...

Ισχυρή έκρηξη αναστάτωσε την Πάτρα

Εμπρηστικός μηχανισμός εξερράγη λίγο πριν τις 20:00 στη συμβολή των οδών Νηρηίδων 24 και Ουρανού στην περιοχή Κρύα Ιτεών έξω από την Πάτρα. Από την έκρηξη δεν έχει σημειωθεί τραυματισμός, ενώ έπιασε μικρής έκτασης φωτιά στο δρόμο, η οποία κατασβήστηκε αμέσως από τους άνδρες της Πυροσβεστικής.


Για το περιστατικό διενεργείται προανάκριση.

ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΞΕΡΟΛΑΚΚΑΣ: Ετοιμοι να μηνύσουν τον Γιάννη Δημαρά

Θύελλα αντιδράσεων κατά της δημοτικής αρχής από τους κατοίκους της Ξερόλακκας με αφορμή το νέο κύτταρο στον ΧΥΤΑ. Τονίζουν ότι δεν τηρήθηκαν οι προεκλογικές δεσμεύσεις και προσφεύγουν στη δικαιοσύνη........

Πεδίο μάχης ξανά το λιμάνι της Πάτρας

Νέο αιματηρό επεισόδιο σημειώθηκε λίγο πριν τις 18:30 έξω από την πύλη 7 του λιμανιού της Πάτρας.


Αφγανός φέρεται να επιτέθηκε με μαχαίρι, για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία, σε Παλαιστίνιο τραυματίζοντάς τον.

Αμέσως στο σημείο συγκεντρώθηκαν αρκετοί μετανάστες, ενώ έφτασαν και αστυνομικοί με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ που παρέλαβε τον τραυματία.

Οι πρώτες πληροφορίες κάνουν λόγο για προειδοποίηση, που σκοπό είχε την υπενθύμιση στους Παλαιστινίους ότι ο έλεγχος του συγκεκριμένου σημείου εισόδου στο λιμάνι ανήκει στους Αφγανούς.

Δύο βουλευτίνες του ΠΑΣΟΚ κόντεψαν να έρθουν στα χέρια

Ποιός είδε την βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Σούλα Μερεντίτη και δεν την φοβήθηκε! Μόλις άκουσε οτι δεν τοποθετήθηκε εισηγήτρια του κυβερνώντος κόμματος για ένα νομοσχέδιο την άκουσε όλο το κοινοβούλιο!


Δεν πίστευαν στ' αυτιά και τα μάτια τους όσοι βρίσκονταν ή περνούσαν έξω από την αίθουσα του κοινοβουλίου όπου συνεδρίαζε το ΚΤΕ ανάπτυξης. Μόλις η γραμματέας του ΚΤΕ, Κατερίνα Μπατζελή ενημέρωσε την κα Μερεντίτη οτι δεν θα είναι η εισηγήτρια σε ένα επόμενο νομοσχέδιο για την επιτροπή ανταγωνισμού έγινε "το έλα να δεις!"

Η κα Μερεντίτη ένιωσε την οργή να ξεχειλίζει και άρχισε να χτυπάει συνέχεια τα χέρια της στο έδρανο και να φωνάζει!

Πόρτες άνοιξαν και έκλεισαν με θόρυβο και φωνές ακούστηκαν σε μεγάλο μέρος της Βουλής. Κάποιοι έτρεξαν πανικόβλητοι να δουν τι συμβαίνει!

Ηταν η κα Μερεντίτη η οποία δεν μπορούσε με τίποτα να συγκρατήσει τα νεύρα της. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες απευθυνόμενη προς την κα Μπατζελή της είπε: "Ποιά είσαι εσύ που με μηδενική κοινοβουλευτική εμπειρία με αποκλείες από τις διαδικασίες;"

Κάποιοι φοβήθηκαν μάλιστα οτι η κα Μερεντίτη θα κινηθεί και απειλητικά εναντίον της κας Μπατζελή...

Αποκάλυψη σοκ για πολιτικό της Πάτρας!!!!

Τρομερή πληροφορία!!!Γνωστός πολιτικός της Πάτρας και γενικότερα της Αχαϊας που δραστηροποιείται στην πολιτική πάνω από 1 δεκαετία πληρώνει τα ιατροφαρμακευτικά του έξοδα με το βιβλιαρίο συγγενικού του προσώπου...Δηλαδή με τα λεφτά των ασφαλισμένων...

Αφού απολάμβανε και απολαμβάνει παχυλούς μισθούς λόγω της πολιτικής του καριέρας,μισθούς που πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος τώρα έρχεται να δείξει πόσο μα@@κας είναι ο κάθε ψηφοφόρος του, με το να χρησιμοποιεί το βιβλιάριο που χρησiμοποιούν οι χαμηλόμισθοι κοπρίτες(κατά τον κ Πάγκαλο) Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι...

Δεν έχει λεφτά να τα πληρώσει;;;

Ντροπή!!!!

Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΟΚ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ... To τέλος του ΓΑΠ είναι πλέον κοντά...

Εντολή στους συναρμόδιους υπουργούς να προχωρήσουν άμεσα στο διάλογο με τους κοινωνικούς εταίρους για το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων έδωσε ο πρωθυπουργός κατά τη διάρκεια σύσκεψης στο Μέγαρο Μαξίμου. Ο Γ. Παπανδρέου υποστήριξε ότι... πρόκειται για μεταρρύθμιση που θα κάνει φθηνότερες τις υπηρεσίες προς τον πολίτη, θα μειώσει τη γραφειοκρατία και θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Σύμφωνα με το κυβερνητικό χρονοδιάγραμμα, ο διάλογος με τις επαγγελματικές ομάδες θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του μήνα, προκειμένου να κατατεθεί στη Βουλή το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών για την απελέυθέρωση περισσότερων από 150 επαγγελμάτων.

Στη σημερινή σύσκεψη μετείχαν οι υπουργοί Οικονομικών, Υποδομών, Περιβάλλοντος, ο υφυπουργός Υγείας, Μιχάλης Τιμοσίδης, και ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλης Καρχιμάκης.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΤΑΙ ΣΕ ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΑΝΑΚΡΙΒΕΣ ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ Ο ΜΑΝΤΕΛΗΣ

Να παραπεμφθεί σε δίκη για υποβολή ανακριβούς δήλωσης «πόθεν έσχες» ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Τάσος Μαντέλης εισηγείται προς το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο η εισαγγελέας Εφετών Αργυρώ Χουρδετσανάκη. Η εισαγγελέας προτείνει την παύση της...


ποινικής δίωξης σε βάρος του Τάσου Μαντέλη για το ίδιο αδίκημα, που αφορά όμως σε άλλη χρονική περίοδο και συγκεκριμένα για το διάστημα 2004-2005.

Και δεύτερο εργοστάσιο στην Βραζιλία θα κατασκευάσει η Fiat...Ακούς κ Παμπούκη;;;;

Σε επενδύσεις εκατομμύριων ευρώ θα προχωρήσει η Fiat έπειτα από την απόφαση που πάρθηκε για την κατασκευή ενός δεύτερου εργοστασίου στην Βραζιλία.


Η τοποθεσία αυτή της Λατινικής Αμερικής αποδείχτηκε ως η πιο ιδανική για το ιταλικό εργοστάσιο το οποίο θα απασχολεί όταν ολοκληρωθεί το έργο, 3.500 άτομα ενώ η παραγωγή θα αγγίζει τις 200.000 μονάδες ετησίως.

Με το νέο εργοστάσιο και σε συνεργασία με το ήδη υπάρχον εργοστάσιο, η Fiat θα μπορούσε να φθάσει σε παραγωγή ακόμα και το ένα εκατομμύριο μονάδες ετησίως μόνο στη Βραζιλία. Στόχος πάντως είναι το 2014 να παράγει τουλάχιστον 900.000 αυτοκίνητα κάτι που αν συμβεί, αυτομάτως η Βραζιλία θα είναι η πιο παραγωγική χώρα της μάρκας.

Εκτός δημοτικής ομάδας Δημαρά ο Ν. Αδαμόπουλος

Ανακοίνωση εξέδωσε η παράταξη του Γιάννη Δημαρά, με την οποία γνωστοποιεί την διαγραφή του Ν. Αδαμόπουλου από τη δημοτική ομάδα, ενώ ανακοινώνεται η πρόθεση για διαγραφή από την παράταξη. Αναλυτικά η ανακοίνωση:


"Με αφορμή την εκλογή Προεδρείου στη Δημοτική Κοινότητα των Βραχνεϊκων και τη στάση του διαμερισματικού συμβούλου Νίκου Αδαμόπουλου, από την τοπική δημοτική ομάδας της παράταξης «Τώρα, για την Πάτρα» γίνονται γνωστά τα εξής:

Με απόφαση της η δημοτική ολομέλεια της παράταξης έχει αποφασίσει ότι οι θέσεις στις οποίες καταλήγει η δημοτική Ομάδα για τους συμβούλους που προτείνονται για τις θέσεις Προέδρου και Αντιπροέδρου στα Συμβούλια, είναι δεσμευτικές για όλους τους εκλεγμένους με την παράταξη.

Ο κ. Νίκος Αδαμόπουλος, παραβαίνοντας αυτή τη συμφωνημένη θέση, συνεργάστηκε με συμβούλους της αντιπολίτευσης προκειμένου να εκλεγεί στην Προεδρία, σε μια πολιτική συναλλαγή που ακυρώνει τους συσχετισμούς που διαμορφώθηκαν από την ψήφο των δημοτών και συνεργαζόμενος με τους συμβούλους των παρατάξεων των κυρίων Κατσικόπουλου και Χριστόπουλου.

Όπως προβλέπεται και από το ισχύον πλαίσιο του Καλλικράτη, τα μέλη της δημοτικής ομάδας συνεδρίασαν και κατέληξαν ομόφωνα στην απόφαση να τεθεί εκτός τοπικής δημοτικής Ομάδας ο κ. Αδαμόπουλος, ενώ ο Δήμαρχος και επικεφαλής της παράταξης Γιάννης Δημαράς, θα εισηγηθεί την οριστική διαγραφή του από την παράταξη στην πρώτη συνεδρίαση της ολομέλειάς της."

Πριν 100 χρόνια σαν σήμερα, “έκλεινε τα μάτια του” ο Αγιος των Γραμμάτων…

“Αναγκαστικά” στη μνήμη του μεγάλου Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, θα είναι “μεγάλο” το αφιέρωμα μας. Καλή δύναμη σε όσους φτάσουν μέχρι τέλους.


Βιογραφία, όπως την άφησε ο ίδιος!

Τὸ σύντομο βιογραφικὸ ποὺ ἔφτιαξε ὁ ἴδιος ὁ πεζογράφος γιὰ τὸν ἑαυτό του κατὰ παράκληση τοῦ Γιάννη Βλαχογιάννη ἀναφέρει ὅτι:

Ἐγεννήθην ἐν Σκιάθῳ τῇ 4ῃ Μαρτίου 1851. Ἐβγῆκα ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Σχολεῖον εἰς τὰ 1863, ἀλλὰ μόνον τῷ 1867 ἐστάλην εἰς τὸ Γυμνάσιον Χαλκίδος, ὅπου ἤκουσα τὴν Α´ καὶ Β´ τάξιν. Τῇ Γ´ ἐμαθήτευσα εἰς Πειραιᾶ, εἶτα διέκοψα τὰς σπουδάς μου καὶ ἔμεινα εἰς τὴν πατρίδα. Κατὰ τὸν Ἰούλιο τοῦ 1872 ἐπῆγα εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος χάριν προσκυνήσεως, ὅπου ἔμεινα ὀλίγους μῆνας. Τῷ 1873 ἦλθα εἰς Ἀθήνας καὶ ἐφοίτησα εἰς τὴν Δ´ τοῦ Βαρβακείου. Τῷ 1874 ἐνεγράφην εἰς τὴν Φιλοσοφικὴν Σχολὴν ὅπου ἤκουσα κατ᾿ ἐκλογὴν ὀλίγα μαθήματα φιλολογικά, κατ᾿ ἰδίαν δὲ ἠσχολούμην εἰς τὰς ξένας γλώσσας.



Μικρὸς ἐζωγράφιζα Ἅγίους, εἶτα ἔγραφα στίχους, κι ἐδοκίμαζα νἀ συντάξω κωμωδίας. Τῷ 1868 ἐπεχείρησα νὰ γράψω μυθιστόρημα. Τῷ 1879 ἐδημοσιεύθη ἡ «Μετανάστις» ἔργον μου, εἰς τὸν «Νεολόγον» Κωνσταντινουπόλεως. Τῷ 1881 ἓν θρησκευτικὸν ποιημάτιον εἰς τὸ περιοδικὸν «Σωτῆρα». Τῷ 1882 ἐδημοσιεύθησαν «Οἱ Ἔμποροι τῶν ἐθνῶν»εἰς τὸ «Μὴ χάνεσαι». Ἀργότερα ἔγραψα περὶ τὰ ἑκατὸν διηγήματα, δημοσιευθέντα εἰς διάφορα περιοδικὰ καὶ ἐφημερίδες. Α.Π.



Βιογραφία Αναλυτική.

Ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ὁ καὶ Ἅγιος τῶν γραμμάτων μας χαρακτηριζόμενος, γεννήθηκε στὴ Σκιάθο στὶς 3 Μαρτίου τοῦ 1851 καὶ ἦταν γιὸς τοῦ ἱερέα Ἀδαμαντίου Ἐμμανουὴλ καὶ τῆς Ἀγγελικῆς κόρης Ἀλεξ. Μωραϊτίδη. Τέσσερις ἀδελφὲς κι ἕνας ἀδελφὸς θὰ εἶναι ἡ μόνη περιουσία ποὺ θὰ κληρονομήσει ἀπὸ τὴν φτωχὴ οἰκογένειά του. Τελείωσε τὸ δημοτικὸ καὶ τὶς δυὸ πρῶτες τάξεις τοῦ ἑλληνικοῦ σχολείου στὴ Σκιάθο. Φοίτησε σὲ σχολεῖο τῆς Σκοπέλου, τοῦ Πειραιᾶ καὶ τελικὰ πῆρε ἀπολυτήριο Γυμνασίου ἀπὸ τὸ Βαρβάκειο τὸ 1874. Τὸν Σεπτέμβριο τοῦ ἴδιου χρόνου, γράφτηκε στὴ Φιλοσοφικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἀπ᾿ ὅπου ὅμως ποτὲ δὲν ἀποφοίτησε, ἐνῷ γράφει τὸ πρῶτο λυρικό του ποίημα γιὰ τὴ μητέρα του. Βγάζει τὰ πρὸς τὸ ζῆν τοῦ πενιχροῦ ὑλικὰ βίου του προγυμνάζοντας μαθητές. Μόνος του θὰ μάθει ἀγγλικὰ καὶ γαλλικὰ στὰ πρῶτα χρόνια τῶν σπουδῶν του. Φίλος καὶ σύντροφός του σ᾿ αὐτὰ τὰ χρόνια ὁ λογοτέχνης ἐξάδελφός του Ἀλέξανδρος Μωραϊτίδης, μετέπειτα Ἀνδρόνικος μοναχός. Ὁ Μωραϊτίδης θὰ τὸν φέρει σὲ ἐπαφὴ μὲ λογοτεχνικοὺς καὶ δημοσιογραφικοὺς κύκλους τῆς ἐποχῆς, κι ὁ Παπαδιαμάντης θ᾿ ἀρχίσει νὰ βλέπει τὰ ἔργα του νὰ δημοσιεύονται στὸν «Ραμπαγᾶ», στὸν «Νεολόγο» τῆς Κωνσταντινουπολεως, στὸ «Μὴ Χάνεσαι» καὶ στὶς ἐφημερίδες «Ἐφημερίς» καὶ «Ἀκρόπολις». Γρήγορα οἱ συνεργασίες του μὲ περιοδικὰ καὶ ἐφημερίδες θὰ αὐξηθοῦν, ἀλλά, βιοποριστικό του ἐπάγγελμα θὰ γίνει ἡ δημοσιογραφία κι οἱ μεταφράσεις.



Τὸ 1879 δημοσιεύει τὸ μυθιστόρημα ὁ «Μετανάστης» στὴν ἐφημερίδα «Νεολόγος».



Τὸ 1882 ἄρχισε νὰ δημοσιεύει τὸ μυθιστόρημά του «Οἱ ἔμποροι τῶν Ἐθνῶν» στὴν ἐφημερίδα «Μὴ χάνεσαι», ἐνῷ παράλληλα ἄρχισε νὰ ἐργάζεται ὡς μεταφραστής.



Τὸ 1884 ἄρχισε νὰ δημοσιεύει στὴν «Ἀκρόπολη» τὸ μυθιστόρημά του «Γυφτοπούλα», ὅπου ἀπὸ τὸ 1892 ὡς τὸ 1897 ἐργάζεται ὡς τακτικὸς συνεργάτης.



Οἱ προοπτικὲς φαίνονται μεγάλες γιὰ μία ἐπιτυχῆ δημοσιογραφικὴ καὶ λογοτεχνικὴ πορεία στὴν Πρωτεύουσα, ὅμως αὐτὸ δὲν συγκινεῖ τὸν «κοσμοκαλόγερο», τὸν μοναχικὸ καὶ ταπεινὸ Παπαδιαμάντη. Οἱ μόνες ὧρες ποὺ φαίνεται νὰ χαίρεται στὴν Ἀθήνα εἶναι ἐκεῖνες ποὺ περνάει μὲ τοὺς ἁπλοὺς καθημερινοὺς λαϊκοὺς ἀνθρώπους, κι ἐκεῖνες ποὺ ψάλλει στὸν Ἅγιο Ἐλισσαῖο στὸ Μοναστηράκι. Δεξιὸς ψάλτης ὁ Παπαδιαμάντης, ἀριστερὸς ὁ Μωραϊτίδης, κι ἱερέας ὁ προσφάτως ἀνακηρυχθεὶς Ἅγιος Νικόλαος Πλανᾶς, ὁ βιώσας τὴν Ταπείνωση.



Πέρα ἀπὸ τὴν δυσκολία του νὰ προσαρμοστεῖ στὴν πρωτεύουσα, παθαίνει καὶ ρευματισμοὺς στὰ χέρια, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν μπορεῖ νὰ συνεχίσει τὴ δημοσιογραφική του ἐργασία. Χωρὶς κανέναν οἰκονομικὸ πόρο θὰ ἐπιστρέψει στὴ Σκιάθο ὅπου, ἄρρωστος, θὰ ἀφεθεῖ γιὰ λίγο στὶς φροντίδες τῶν ἀδελφῶν του. Ἀπὸ τὸ 1902 ὡς τὸ 1904 μένει στὴ Σκιάθο ἀπ᾿ ὅπου δημοσιεύει τὴ «Φόνισσα». Στὶς 13 Μαρτίου 1908 γιορτάζεται στὸν «Παρνασσὸ» ἡ 25ετηρίδα του στὰ ἑλληνικὰ γράμματα, ὑπὸ τὴν προστασία τῆς πριγκίπισσας Μαρίας Βοναπάρτη. Ἀμέσως μετὰ ἐπιστρέφει στὴν πατρίδα του ὅπου καὶ μένει ὡς τὸ τέλος τῆς ζωῆς του. Θὰ προειδεῖ τὸν θάνατό του, καὶ τὴν δυσκαταποσία τῶν τελευταίων ὡρῶν του, καὶ θὰ ζητήσει νὰ τὸν κοινωνήσει ὁ ἱερέας τῆς ἐνορίας του δυὸ μέρες πρίν. Κοιμήθηκε τὸ ξημέρωμα τῆς 3ης Ἰανουαρίου τοῦ 1911 ἀπὸ πνευμονία. Ἡ κηδεία του ἔγινε τὴν ἴδια μέρα καὶ τὸν ἐπικήδειο ἐκφώνησε ὁ Γεώργιος Ρήγας. Στὶς 22 Νοεμβρίου 1912 τὸν τάφο του ἐπισκέφτηκε ἡ Μαρία Βοναπάρτη καὶ τὸ 1925 στήθηκε ἡ προτομή του, ἔργο τοῦ Θ. Θωμόπουλου.



Τὸ ἔργο τοῦ Ἀλεξάνδρου Παπαδιαμάντη, τὸ ὁποῖο εἶναι σήμερα διεθνῶς ἀναγνωρισμένο, ἐπηρεάστηκε ἄμεσα ἀπὸ τὸ νησὶ στὸ ὁποῖο γεννήθηκε καὶ πέθανε, τὸ νησὶ ποὺ ἀγάπησε καὶ ὕμνησε ὅσο κανένας ἄλλος, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους του, τὶς πραγματικὲς ἱστορίες τῶν ὁποίων μετέφερε γράφοντας. Ὑπῆρξε ἕνας ἄριστος μελετητὴς τῆς ἀνθρώπινης ψυχολογίας καὶ τῶν ἠθῶν τῆς ἐποχῆς του. Μὲ τὴν ἀπαράμιλλη καὶ γεμάτη λυρισμὸ πένα του, ἔγραψε χωρὶς ἀμφιβολία τὰ κορυφαῖα ἠθογραφήματα τῆς νεότερης Ἑλλάδας. Ἔτσι, τὸ ὄνομά του μᾶς παραπέμπει στὸ νησί του, ἀλλὰ παράλληλα, στὸ ἄκουσμα τῆς λέξης «Σκιάθος», δὲν μποροῦμε νὰ μὴ σκεφτοῦμε τὸν μεγάλο αὐτὸ λογοτέχνη, ποὺ σφράγισε ἀνεξίτηλα τὸ νησί του ἀκριβῶς ὅπως αὐτὸ σφράγισε τὸ ἔργο του.



Μικρὲς ἱστορίες



--------------------------------------------------------------------------------



Ὁ Παπαδιαμάντης ἦταν κλειστὸς τύπος. Μιὰ φορὰ ὅμως πῆρε τὸ θάρρος καὶ ἀπήγγειλε στὸν Μητσάκη ἕνα ἐρωτικό του ποίημα. Ἐκεῖνος θέλοντας νὰ τὸν πειράξει:



-Ὥστε ἔτσι, κύριε Ἀλέξανδρε! Ἔχουμε ἔρωτες καὶ τοὺς τραγουδοῦμε τόσο ὄμορφα!



-Ἐγὼ δὲν ἔχω ἔρωτες, ἀποκρίθηκε ὁ Παπαδιαμάντης, χαμηλώνοντας τὰ μάτια. Ὁ ἥρωάς μου ἔχει!





--------------------------------------------------------------------------------



Στὶς ἐφημερίδες δούλευε κυρίως ὡς μεταφραστής. Πάνω σ᾿ αὐτὴ τὴ δουλειὰ εἶχε ἕνα καταχθόνιο μυστικό: Ἔκανε ἀκατανόητα στὴ μετάφραση τὰ βλάσφημα κηρύγματα τῶν σοφῶν!



«Καταχθόνιο μυστικὸ ἑνὸς χριστιανοῦ καὶ ἁμαρτία ἑνὸς ἁγίου», σημείωσε ὁ Παῦλος Νιρβάνας.





--------------------------------------------------------------------------------



Ὅταν πρωτοπῆγε νὰ δουλέψει στὸ «Ἄστυ», ὁ Κακλαμάνος μὲ κάποια δειλία καὶ ἐπιφύλαξη τοῦ μίλησε καὶ γιὰ τὴν ἀμοιβή:



- Ὁ μισθός σας θὰ εἶναι 150 δραχμές, εἶπε.



Ὁ Παπαδιαμάντης ἔμεινε σκεπτικός, σὰ νὰ λογάριαζε κάτι.



- Μήπως εἶναι λίγα; ρώτησε δειλὰ ὁ Κακλαμάνος, ἕτοιμος νὰ αὐξήσει τὸ ποσό.



- Πολλὲς εἶναι 150! ἀποκρίθηκε ὁ «κοσμοκαλόγερος». Μὲ φθάνουν 100.



Κι ἔφυγε βιαστικὸς καὶ ντροπαλὸς χωρὶς νὰ προσθέσει λέξη…



Ὡρισμένα ῥητά

Ἡ ἠθικὴ δὲν εἶναι ἐπάγγελμα καὶ ὅστις ὡς ἐπάγγελμα θέλει νὰ τὴν μετέλθῃ, πλανᾶται οἰκτρῶς καὶ γίνεται γελοῖος.



Ἠξεύρω ὅτι οὐδεὶς τολμᾷ ποτε ν᾿ ἀτενίσῃ ἐντὸς ἑαυτοῦ, ὡς εἱς βαθὺ καὶ ἀπύθμενον φρέαρ, πρὸς ὃ ἰλιγγιᾷ ἡ ὅρασις. Κατοπτρίζεσθε μᾶλλον ἐν τοῖς πράγμασι τοῦ πλησίον καὶ εὐλόγως πράττετε.



Ἡ φιλοδοξία εἶναι ἡ νόσος τῶν χορτάτων, ἡ λαιμαργία εἶναι τῶν πεινασμένων τὸ νόσημα.



Ἡ πλουτοκρατία ἦτο καὶ θὰ εἶναι ὁ μόνιμος ἄρχων τοῦ κόσμου, ὁ διαρκὴς ἀντίχριστος. Αὕτη γεννᾷ τὴν ἀδικίαν, αὕτη τρέφει τὴν κακουργίαν, αὕτη φθείρει σώματα καὶ ψυχάς. Αὕτη καταστρέφει κοινωνίας νεοπαγεῖς…



Τίς ἠμύνθη περὶ πάτρης; Καὶ τὶ πταίει ἡ γλαύξ, ἡ θρηνωδοῦσα ἐπὶ τῶν ἐρειπίων; Πταίουν οἱ πλάσαντες τὰ ἐρείπια. Καὶ τὰ ἐρείπια τὰ ἔπλασαν οἱ κακοὶ κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος.



Τὸ πονηρὸν πνεῦμα μαστίζει κατὰ θείαν παραχώρησιν τοὺς ἐναρέτους τῶν ἀνδρῶν.



Πρέπει νὰ παρηγορώμεθα, διότι εἰς τοιούτους δυστυχεῖς καιρούς ὅπου εὑρέθημεν, στενὰ εἶναι πανταχόθεν καὶ δὲν ὑποφέρομεν ἡμεῖς μόνον, ἀλλ᾿ ὁ κόσμος ὅλος.



Ὁ Πολιτικὸς Παπαδιαμάντης καὶ ἡ Ῥωμηοσύνη τοῦ Σαράντου Καργάκου.







Εἰσήγηση μὲ τίτλο «Ὁ Πολιτικὸς Παπαδιαμάντης» ποὺ παρουσιάστηκε στὸ διήμερο Συνέδριο ποὺ ὀργάνωσε στὴν Παλαιὰ Βουλὴ ἡ Ἱ. Σύνοδος τῆς Ἑλλάδος ἐπ᾿ εὐκαιρία συμπληρώσεως 150 χρόνων ἀπὸ τὴν γέννηση τοῦ Παπαδιαμάντη στὶς 25 καὶ 26 Μαΐου 2001.



Ὁ Παπαδιαμάντης ὑπῆρξε ὁ κορυφαῖος λογοτέχνης πεζογράφος ποὺ ἀνέδειξε ὁ ἑλληνικὸς χῶρος καὶ κόσμος ἀπὸ τὴν ἀρχαία ἐποχὴ μέχρι σήμερα. Ἦταν ὅμως καὶ ποιητής. Ὄχι διότι ἔγραψε κάποια ποιήματα ποὺ δὲν ἔχουν ἰδιαίτερη ποιητικὴ πνοή. Ὅπως γράφω στὴ δίτομη ἱστορία μου τοῦ Ἑλληνικοῦ Κόσμου (τόμ. Β´, σ. 531 – Οἱ παραπομπὲς γίνονται στὴν ἔκδοση Βαλέτα), ἡ ποιητικότητά του ἀποκαλύπτεται στὰ μεγάλα πεζογραφήματά του. Ἔκανε τὸν πεζὸ λόγο ποίηση. Ὡς κορυφαῖος πεζογράφος, λοιπόν, δὲν ἦταν ὁ Παπαδιαμάντης ἕνας μονοδιάστατος συγγραφέας, πρωτίστως θρησκευτικός, ὅπως τὸν παρουσίασε μία κατηγορία θαυμαστῶν καὶ ἄλλη μία κατηγορία ἐπικριτῶν. Ἦταν ἕνας πολυεπίπεδος συγγραφέας, καὶ ὡς ἄνθρωπος μία σύνθετη προσωπικότητα, ἕνας ψυχικὸς συλλαβόγριφος, ποὺ εἶναι δύσκολο νὰ ἑρμηνευθεῖ, ἂν ἐξετασθεῖ ἀπὸ μία καὶ μόνο ὀπτικὴ γωνία. Κατ᾿ ἐμὲ ὁ Παπαδιαμάντης, χωρὶς βέβαια αὐτὸ νὰ σημαίνει πὼς ἀρνοῦμαι τὴ θρησκευτικότητα, τὸν θρησκευτισμό, τὸν ἐρωτισμό, τὴ φυσιολατρία, τὸν παγανισμὸ καὶ τὴν ψυχολογική του διεισδυτικότητα, εἶναι ἕνας μεγάλος κοινωνικὸς καὶ πολιτικὸς συγγραφέας, ὁ μεγαλύτερος πολιτικὸς συγγραφέας τῶν γραμμάτων μας, ὁ βαθύτερος μελετητὴς τῆς κοινωνικῆς καὶ πολιτικῆς ζωῆς τῆς δικῆς του ἐποχῆς ἀλλὰ καὶ τῶν μεταγενεστέρων ἐποχῶν μέχρι τῶν σημερινῶν κακῶν μας τῶν καιρῶν. Ὡς πολιτικὸς συγγραφέας ὁ Παπαδιαμάντης εἶναι καὶ ὀξύτατος σατιριστὴς καὶ γι᾿ αὐτὸ ἴσως ἐνόχλησε τότε, ὅπως ἐνοχλεῖ καὶ νῦν. Κι ἐπειδὴ οἱ πολιτικοὶ στοχασμοὶ τοῦ Παπαδιαμάντη ἦσαν ἄκρως ἐνοχλητικοί, καθότι ἦσαν σωστοί, βρέθηκε καὶ γι᾿ αὐτὸν ἡ ταμπέλα τοῦ «συντηρητικοῦ» καὶ τοῦ «ἀντιδραστικοῦ». Ἀλλ᾿ ὅμως κανεὶς προοδευτικὸς δὲν μᾶς ἔχει δώσει μὲ τόση περιγραφικὴ γλαφυρότητα τὴν εὐτέλειά τοῦ τότε καὶ νῦν πολιτικοῦ μας βίου στὸ βαθμὸ ποὺ τὸ πέτυχε ὁ Παπαδιαμάντης μὲ τὸ περίφημο ἀφήγημα «Οἱ Χαλασοχώρηδες», ποὺ δημοσιεύθηκε σὲ συνέχειες στὴν Ἀκρόπολι τοῦ Γαβριηλίδη τὸν Αὔγουστο τοῦ 1892.



Εἶπαν κάποιοι ἀφελῶς τὸν Παπαδιαμάντη ἀπολιτικό, ἐπειδὴ ὑπῆρξε ἀποδοκιμαστικὸς ἔναντι πολιτικῶν ἐκφράσεων τοῦ πολιτικοῦ βίου παλαιοτέρων καὶ νεωτέρων ἐποχῶν. Ἡ ἄρνηση ὅμως μίας συγκεκριμένης πολιτικῆς πρακτικῆς, ποὺ μετατρέπει τὴν πολιτικὴ ἀπὸ ἄσκηση θυσίας σὲ ἄσκηση λῃστείας, δὲν συνιστᾷ ἔλλειψη πολιτικότητας. Τοὐναντίον, κανεὶς ἀπ᾿ ὅτι ἔχω ὑπόψη δὲν ὑπῆρξε τόσο ἀμείλικτα μαστιγωτικὸς κατὰ τῆς πολιτικῆς τῶν ἰσχυρῶν στὸ βαθμὸ ποὺ ὑπῆρξε ὁ Παπαδιαμάντης. Ἐλέγχοντας τὴν πολιτικῆς τῆς πανίσχυρης Βενετίας, πού, τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν, ἦταν ὁ πλανητάρχης τῶν τότε καιρῶν, γράφει στὸ μυθιστόρημα «Ἔμποροι τῶν Ἐθνῶν», ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ περιοδικὸ Μὴ χάνεσαι τοῦ Γαβριηλίδη μεταξὺ τῶν μηνῶν Νοεμβρίου 1882 καὶ Φεβρουαρίου 1883, τὰ ἀκόλουθα:



«Ἡ γενεολογία τῆς πολιτικῆς εἶναι συνεχὴς καὶ γνησία κατὰ τοὺς προγόνους. Ἡ ἀργία ἐγέννησε τὴν πενίαν. Ἡ πενία ἔτεκε τὴν πεῖναν. Ἡ αὐθαιρεσία ἐγέννησε τὴν λῃστείαν. Ἡ λῃστεία ἐγέννησε τὴν πολιτικήν. Ἰδοὺ ἡ αὐθεντικὴ καταγωγὴ τοῦ τέρατος τούτου. Τότε καὶ τώρα πάντοτε ἡ αὐτή. Τότε διὰ τῆς βίας, τώρα διὰ τοῦ δόλου καὶ διὰ τῆς …βίας. Πάντοτε ἀμετάβλητοι οἱ σχοινοβᾶται οὗτοι οἱ Ἀθίγγανοι, οἱ γελωτοποιοὶ οὗτοι πίθηκοι (καλῶ δ᾿ οὕτω τοὺς λεγομένους πολιτικούς). Μαῦροι χαλκεῖς κατασκευάζοντες δεσμὰ διὰ τοὺς λαοὺς ἐν τῇ βαθυζόφῳ σκοτίᾳ τοῦ αἰωνίου ἐργαστηρίου των…».



Μετὰ ἀπὸ ἕναν τέτοιο στιγματισμό, πὼς ἦταν δυνατὸν νὰ μὴ θεωρηθεῖ ὁ Παπαδιαμάντης ἀπὸ δημοπιθήκους καὶ δημοκόλακες σὰν ἀντιδραστικός; Ἀλλὰ σ᾿ αὐτὸ ἔγκειται κατ᾿ ἐμὲ ἡ βαθειὰ πολιτικὴ συμπεριφορὰ τοῦ Παπαδιαμάντη ὡς ἀνθρώπου. Προτίμησε νὰ πεινάσει παρὰ νὰ προσκυνήσει καὶ νὰ ὑποταχθεῖ στοὺς ἰσχυροὺς τῆς πολιτικῆς. Ὁ Παπαδιαμάντης ἔζησε σὰν ζητιάνος ὄχι γιατὶ τοῦ ἄρεσε νὰ εἶναι Διογενικός, ἀλλὰ γιατὶ δὲν ἦταν ἀγαπητὸς στὸν πολιτικὸ καὶ κοινωνικὸ μικρόκοσμο τῆς Σκιάθου καὶ τῶν Ἀθηνῶν. Ὁ Παπαδιαμάντης ἐπείνασε, ὄχι γιατὶ δὲν ἐδούλεψε, ἀλλὰ γιατὶ δὲν προσκύνησε κανέναν ἰσχυρὸ οὔτε τῆς πολιτείας, οὔτε τῆς ἐκκλησίας. Πρὸς ὅλους ἦταν ἐξ ἴσου αὐστηρὸς καὶ ὅπου ἔπρεπε ἦταν ἐπικριτικός. Αὐτὸ συνιστᾷ τὴ βαθύτερη πολιτικὴ οὐσία τοῦ Παπαδιαμάντη, ποὺ ἦταν ἄνθρωπος λαϊκὸς καὶ γι᾿ αὐτὸ – κι ὄχι γιὰ χρηματισμὸ – συνέταξε τὸ πρῶτο καταστατικὸ θεσσαλικοῦ ἀγροτικοῦ συλλόγου.



Ὁ Παπαδιαμάντης ἦταν ἀρνητικὸς ἔναντι τῆς τότε πολιτικῆς, διότι ἔβλεπε νὰ διαμορφώνεται ἕνας πολιτικὸς βίος ἔξω ἀπὸ τὴν πνευματικὴ καὶ ἠθικὴ παράδοση τῆς ἐκκλησίας. Ὅπως πολὺ σωστὰ παρατήρησε ὁ Σπύρος Μελᾶς, «εἶναι ὁ μόνος ποὺ εἶδε, ὅτι ἡ θρησκεία, μὲ ἄλλα λόγια ἡ ὀρθοδοξία, ἦταν ἡ σπονδυλικὴ στήλη τοῦ ἐθνικοῦ σώματος». (Πρόλογος, στὴν ἔκδοση τῶν «Ἁπάντων» ἀπὸ τὸ Γ. Βαλέτα, τόμ. Α´, σ. 18). Ἀπόκλιση ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη πολιτικὴ παράδοση γιὰ τὸν Παπαδιαμάντη σήμαινε πολιτικὸ θάνατο τοῦ Γένους. Καὶ γι᾿ αὐτὸ ἦταν σφόδρα πολέμιος ἐναντίον αὐτῶν ποὺ ἀπέστεργαν τὴν βυζαντινή μας παράδοση, ποὺ περισσότερο ἴσως κι ἀπὸ πνευματική, εἶναι παράδοση πολιτική, μέσα ἀπὸ τὴ θρησκευτική της ἔκφραση. Γράφει στὸ περίφημο διήγημα «Λαμπριάτικος Ψάλτης», ποὺ δημοσιεύθηκε στὴν Ἀκρόπολι τὸ 1893, τὰ ἀκόλουθα σαρκαστικά, γι᾿ αὐτοὺς ποὺ τὸν μυκτήριζαν γιὰ τὴν ἐμμονή του νὰ γράφει θρησκευτικὰ ἑορταστικὰ διηγήματα:



«Μὴ ῾θρησκευτικὰ πρὸς Θεοῦ!᾿. Τὸ Ἑλληνικὸν ἔθνος δὲν εἶναι Βυζαντινοί, ἐνοήσατε; Οἱ σημερινοὶ Ἕλληνες εἶναι κατ᾿ εὐθεῖαν διάδοχοι τῶν ἀρχαίων. Ἔπειτα ἐπολιτίσθησαν, ἐπροώδευσαν καὶ αὐτοί. Συμβαδίζουν μὲ τὰ ἄλλα ἔθνη. Ποίαν ποίησιν ἔχει τὸ νὰ γράψης, ὅτι ὁ Χριστὸς ῾δέχεται τὴν λατρείαν τοῦ πτωχοῦ λαοῦ᾿, καὶ ὅτι ὁ πτωχὸς ἱερεὺς ῾προσέφερε τῷ Θεῷ θυσίαν αἰνέσεως;᾿» (Β´, 109).



Ἰδοὺ πῶς εἰκονογραφεῖ τὸ πολιτικό μας πρόβλημα ὁ Παπαδιαμάντης στὸ ἴδιο διήγημα λίγες γραμμὲς παρακάτω:



«Τὸ σημερινὸν ἔθνος δὲν ἐπῆγε, δυστυχῶς, τόσον ἐμπρός, ὅσον λέγουν αὐτοί. Τὸ ἔθνος τὸ Ἑλληνικόν, τὸ δοῦλον τουλάχιστον, εἶναι ἀκόμη πολὺ ὀπίσω, καὶ τὸ ἐλεύθερον δὲν δύναται νὰ τρέξῃ ἀρκετὰ ἐμπρός, χωρὶς τὸ ὅλον νὰ διασπαραχθῇ ὡς διασπαράσσεται, φεῦ! Ἤδη. Ὁ τρέχων πρέπει νὰ περιμένῃ καὶ τὸν ἑπόμενον, ἐὰν θέλῃ ἀσφαλῶς νὰ τρέχῃ· ὁ ἐλεύθερος πρέπει νὰ βοηθῇ τὸν δεσμώτην ἢ πρέπει νὰ τὸν ἀνακουφίζῃ. Ὅσον παρέρχεται ὁ χρόνος, τόσον τὸ ἐλεύθερον ἔθνος καθίσταται, οἴμοι ἀνικανώτερον, ὅπως δώσῃ χεῖρα βοηθείας εἰς τὸ δοῦλον ἔθνος».



Ὁ Παπαδιαμάντης ἔχει μία ὁλικὴ σύλληψη περὶ τοῦ Γένους. Δὲν τὸ βλέπει στὰ πλαίσια τῆς ἀπελευθερωμένης νότιας Ἑλλάδος. Γι᾿ αὐτὸν Γένος εἶναι τὸ ποίμνιο τῶν Ὀρθοδόξων ποὺ ἀναγνωρίζει ὡς πνευματικὴ κεφαλὴ τὴν Βασιλεύουσα καὶ τὸ ὁποῖο ἐν πολλοῖς παραμένει ἀλύτρωτο καὶ χρειάζεται χεῖρα βοηθείας, ποὺ δὲν εἶναι μόνο οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ ἐνίσχυση, ἀλλὰ πρωτίστως ἐνίσχυση πνευματική, χωρὶς ὅμως αὐτὸ νὰ σημαίνει ἀποκοπὴ ἀπὸ τὶς πάτριες ρίζες ἐν ὀνόματι κάποιου «ἐκσυγχρονισμοῦ», ποὺ καὶ τότε, ὅπως καὶ νῦν, ταλανίζει τὸ δύσμοιρο Γένος μας. Δὲν ἀμφισβητεῖ τὴν ὅποια ἐξέλιξη ὁ Παπαδιαμάντης, οὔτε ξεγράφει τὶς νεωτερίζουσες τάσεις. Ἁπλῶς ρεαλιστικώτατα πιστεύει στὴν ἀρχὴ τοῦ «κάθε πρᾶγμα στὸν καιρό του». Καὶ γράφει:



«Ἄγγλος ἢ Γερμανὸς ἢ Γάλλος δύναται νὰ εἶναι κοσμοπολίτης ἢ ἄθεος ἢ ὅ,τι δήποτε. Ἔκαμε τὸ πατριωτικὸν χρέος του, ἔκτισε μεγάλην πατρίδα. Τώρα εἶναι ἐλεύθερος νὰ ἐπαγγέλλεται χάριν πολυτελείας τὴν ἀπιστίαν καὶ τὴν ἀπαισιοδοξίαν. Ἀλλὰ Γραικύλος τῆς σήμερον, ὅστις θέλῃ νὰ κάμῃ δημοσίᾳ τὸν ἄθεον ἢ τὸν κοσμοπολίτην, ὁμοιάζει μὲ νᾶνον ἀνορθούμενον ἕως ἄκρων ὀνύχων καὶ τανυόμενον νὰ φθάση καὶ αὐτὸς γίγας. Τὸ Ἑλληνικὸν ἔθνος, τὸ δοῦλον, ἀλλ᾿ οὐδὲ ἧττον καὶ τὸ ἐλεύθερον, ἔχει διὰ παντὸς ἀνάγκην τῆς θρησκείας του».



Ἡ θρησκεία ἦταν, γιὰ τὸν Παπαδιαμάντη, ἡ πλατειὰ καὶ ἰσχυρὴ βάση πάνω στὴν ὁποία ὄφειλε τὸ Γένος νὰ στηρίξει τὴν πολιτική του. Καὶ γι᾿ αὐτὸ ὁ Παπαδιαμάντης, κάνοντας μὲ τὰ λογοτεχνήματά του, τὴ δική του πολιτική, συμπυκνώνει τὸ πολιτικὸ/λογοτεχνικό του δόγμα στὰ ἑξῆς:



«Τὸ ἐπ᾿ ἐμοί, ἐν ὅσῳ ζῶ καὶ ἀναπνέω καὶ σωφρονῶ, δὲν θὰ παύσω, ἰδίως κατὰ τὰς πανεκλάμπρους ταύτας ἡμέρας, νὰ ὑμνῶ μετὰ λατρείας τὸν Χριστόν μου, νὰ περιγράφω μετ᾿ ἔρωτος τὴν φύσιν καὶ νὰ ζωγραφῶ μετὰ στοργῆς τὰ γνήσια Ἑλληνικὰ ἔθη. ῾Ἐὰν ἐπιλάθωμαί σου, Ἱερουσαλήμ, ἐπιλησθείη ἡ δεξιά μου, κολληθείῃ ἡ γλῶσσα μου τῷ λαρυγγί μου, ἐὰν οὐ μὴ σοῦ μνησθῶ᾿» (Β´, 110).



Ἔχει λεχθεῖ ὅτι ὁ Παπαδιαμάντης ἀδιαφοροῦσε γιὰ τὴν τότε πολιτικὴ πραγματικότητα. Τίποτε ἀναληθέστερο ἀπὸ αὐτό. Τὴν παρακολουθοῦσε σὰν ἄγρυπνος Ἄργος καὶ ἀγωνιοῦσε γι᾿ αὐτό. Ἔγραφε στὴν Ἀκρόπολι τὴν Πρωτοχρονιὰ τοῦ 1896, χρονιὰ τῆς τελέσεως τῶν Α´ Ὀλυμπιακῶν ἀγώνων, τὰ ἀκόλουθα:



«Ἠμύνθησαν περὶ πάτρης οἱ ἄστοργοι πολιτικοί, οἱ ἐκ περιτροπῆς μητρυιοὶ τοῦ ταλαιπώρου ὠρφανισμένου Γένους, τοῦ ῾στειρεύοντος πρίν, καὶ ἠτεκνωμένου δεινῶς σήμερον;᾿.



Ἄμυνα περὶ πάτρης δὲν εἶναι αἱ σπασμωδικαί, κακομελέτητοι καὶ κακοσύντακτοι ἐπιστρατεῖαι, οὐδὲ τὰ σκωριασμένης ἐπιδεικτικότητος θωρηκτά. Ἄμυνα περὶ πάτρης θὰ ἦτο ἡ εὐσυνείδητος λειτουργία τῶν θεσμῶν, ἡ ἐθνικὴ ἀγωγή, ἡ χρηστὴ διοίκησις, ἡ καταπολέμησις τοῦ ξένου ὑλισμοῦ καὶ τοῦ πιθηκισμοῦ, τοῦ διαφθείραντος τὸ φρόνημα καὶ ἐκφυλίσαντος σήμερον τὸ ἔθνος, καὶ ἡ πρόληψις τῆς χρεωκοπίας.



Τὶς ἠμύνθη περὶ πάτρης;



Καὶ τί πταίει ἡ γλαῦξ, ἡ θρηνοῦσα ἐπὶ τῶν ἐρειπίων; Πταίουν οἱ πλάσαντες τὰ ἐρείπια. Καὶ τὰ ἐρείπια τὰ ἔπλασαν οἱ ἀνίκανοι κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος».



Καὶ αὐτὰ τὰ λέει ὁ πολιτικώτατος Παπαδιαμάντης τὴν ὥρα ποὺ ἡ Ἑλλὰς ζοῦσε τὸ πολιτικὸ μεθύσι ποὺ προσέφεραν οἱ Ὀλυμπιακοὶ ἀγῶνες. Ἕνα χρόνο μετὰ ἦλθε ἡ ἐπονείδιστη ἧττα τοῦ 1897. Ὁ Παπαδιαμάντης, ἡ γλαῦξ ποὺ θρηνοῦσε ἐπὶ τῶν ἐρειπίων, εἶχε δικαιωθεῖ. Ἀλλὰ πόσοι ἀκοῦνε τὶς γλαῦκες τὶς τότε καὶ τῆς παρούσης ἐποχῆς; Φέτος μοῦ εἶχε ζητηθεῖ νὰ συμβάλω στὴ σύνταξη μίας πολιτικῆς προκηρύξεως. Ἀλλὰ δὲν ἔστερξα, γιατὶ δὲν ἤθελα νὰ ἐνταχθῶ κομματικὰ πουθενά. Στὴν ἐφημερίδα ὅμως ὅπου ἀρθρογραφῶ ἔγραψα ὅτι δὲν θὰ μποροῦσε σὲ μία προκήρυξη πολιτικὴ νὰ προσθέσω οὔτε τελικὸ νι στὰ ὅσα ἔγραψε σ᾿ ἕνα μελέτημά του περὶ κλήρου καὶ ἐκκλησίας τὸ 1896 ὁ Παπαδιαμάντης:



«Νὰ παύσῃ π.χ. ἡ συστηματικὴ περιφρόνησις τῆς θρησκείας ἐκ μέρους πολιτικῶν ἀνδρῶν, ἐπιστημόνων, λογίων, δημοσιογράφων καὶ ἄλλων. Ἡ λεγομένη ἀνωτέρα τάξις νὰ συμμορφωθῇ μὲ τὰ ἔθιμα τῆς χώρας, ἂν θέλῃ νὰ ἐγκληματισθῇ ἐδῶ. Νὰ γίνῃ προστάτις τῶν πατρίων, καὶ ὄχι διώκτρια. Νὰ ἀσπασθῇ καὶ νὰ ἐγκολπωθῇ τὰς ἐθνικᾶς παραδόσεις. Νὰ μὴ περιφρονῇ ἀναφανδὸν ὅ,τι παλαιόν, ὅ,τι ἐγχώριον, ὅ,τι ἑλληνικόν. Νὰ καταπολεμηθῇ ὁ ξενισμός, ὁ πιθηκισμός, ὁ φραγκισμός. Νὰ μὴ νοθεύονται τὰ θρησκευτικὰ καὶ τὰ οἰκογενειακὰ ἔθιμα. Νὰ καλλιεργηθῇ ἡ σεμνοπρεπὴς βυζαντινὴ παράδοσις εἰς τὴν λατρείαν, εἰς τὴν διακόσμησιν τῶν ναῶν, τὴν μουσικὴν καὶ τὴν ζωγραφικήν. Νὰ μὴ μιμώμεθα οὔτε τοὺς Παπιστὰς καὶ οὔτε τοὺς Προτεστάντας. Νὰ μὴ χάσκωμεν πρὸς τὰ ξένα. Νὰ στέργωμεν καὶ νὰ τιμῶμεν τὰ πάτρια. Εἶναι τῆς ἐσχάτης ἐθνικῆς ἀφιλοτιμίας νὰ ἔχωμεν κειμήλια καὶ νὰ μὴ φροντίζωμεν νὰ τὰ διατηρήσωμεν. Ἂς σταθμήσωσι καλῶς τὴν εὐθύνην των, οἱ ἔχοντες τὴν μεγίστην εὐθύνην».



Σφάλλουν ἀφαντάστως ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι ὁ Παπαδιαμάντης ἦταν ἔξω ἀπὸ τὰ προβλήματα τοῦ καιροῦ του καὶ τοῦ καιροῦ μας. Μὲ τὴν «Φόνισσα» θίγει καιρίως τὸ μέγα κοινωνικὸ πρόβλημα τῆς προῖκας, μὲ τὸ «Ὑπὸ τὴν βασιλικὴν δρῦν», τὸ πρῶτο οἰκολογικὸ διήγημα τῆς λογοτεχνίας μας, θίγει τὸ πρόβλημα τῆς καταστροφῆς τοῦ περιβάλλοντος καὶ δι᾿ αὐτῆς καὶ τοῦ ἀνθρώπου, μὲ τὸ ἀσυλλήπτου δραματικότητος ἀφήγημα «Ὁ πολιτισμὸς εἰς τὸ χωρίον» θίγει τὶς φοβερὲς πληγὲς τῆς χαρτοπαιξίας καὶ τῆς τοκογλυφίας, τὴν ὁποία, ὡς πολιτικὴ λέπρα στιγματίζει καὶ στὸ «Ῥεμβασμὸς τοῦ Δεκαπενταυγούστου», ἐνῷ στὸ πολὺ καυστικὸ «Ἡ ἐπίσκεψις τοῦ Δεσπότη», δὲν διστάζει αὐτὸς ὁ θεοσεβὴς νὰ γίνει μαστιγωτὴς τῆς ὑποκριτικῆς καὶ ἄπληστης συμπεριφορᾶς τοῦ ἀνώτερου κλήρου, ἢ τῆς σιμωνίας τὴν ὁποία φραγγελώνει ἀλύπητα στὸ ἀφήγημα «Ὁ ἀνάκατος», ὅπου εὐτόλμως ἐντὸς παρενθέσεως γράφει: «Ἐπειδὴ τότε ἀκόμα δὲν εἶχε ἀκριβήνει, πρὸς τοὺς ἄλλους καὶ ἡ σιμωνία, καὶ δὲν εἶχαν διορίσει οἱ ῾῾δεσποτάδες᾿᾿, ἀνὰ τὸ θεόσωστον βασίλειον, πρωτοσυγκέλλους ἐργολάβους, οἵτινες ν᾿ ἀπαιτοῦν ἑκατοστάρικα εἰς πᾶσαν τοιαύτην περίπτωσιν» (Ε´, σ. 122). Οὔτε νομίζω ὅτι ὑπάρχει κανεὶς στὴ λογοτεχνία της τότε ἐποχῆς ποὺ νὰ ἐστιγμάτισε τὸν ἀντιεβραϊσμὸ μὲ τόσο ἄρτιο λογοτεχνικὸ τρόπο ὅσο τὸ ἔπραξε ὁ Παπαδιαμάντης μὲ τὸ τελευταῖο ἴσως διήγημα τῆς ζωῆς του, «Ὁ ἀντίχτυπος τοῦ νοῦ», ποὺ τελειώνει μὲ τὴν καταπληκτικὴ καταπελτικὴ φράση: «Μήπως οἱ Ἑβραῖοι δὲν εἶναι ἄνθρωποι; Ἰδοὺ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς κλαίει». Ἴσως αὐτὴ νὰ εἶναι ἡ τελευταία της ζωῆς τοῦ Παπαδιαμάντη γραμμή.



Ὁ Παπαδιαμάντης ἐπέλεξε συνειδητὴ τὴν ἐνασχόληση μὲ τὴ δημοσιογραφία, γιατί ἤθελε νὰ εἶναι κοντὰ στὴ φλεγμαίνουσα ζώνη τῆς πολιτικῆς λειτουργίας. Ἦταν μέσα στὴν ψυχὴ τῆς πολιτικῆς, ὅπως ἦταν καὶ μέσα στὴν οὐσία τῆς ζωῆς, ἀλλὰ δὲν τὸν ἐνδιέφερε ἡ προβολή. Δὲν τὸν ἐνδιέφερε ἀκόμη ἡ πολιτικὴ τῶν λόγων, ἡ πολιτικὴ τοῦ θεάματος. Ἀπεχθανόταν τὸν λογοκοπικὸ δημαγωγισμό. Γράφει σ᾿ ἕνα μικρὸ ἀφήγημα τοῦ 1907, τὸ «Ἐπιμηθεὶς εἰς τὸν βράχον» τὰ ἀκόλουθα σωστὰ γιὰ τὶς προτιμήσεις τοῦ λαοῦ: «Θέλει δυστυχῶς λόγο, καὶ πολλοὺς λόγους μάλιστα… θέλει κάτι ὡσὰν θέαμα, καὶ τὰ θέλει ὅλα λογοκοπικὰ καὶ θεατρικά. Καὶ δι᾿ αὐτὸ ὅσοι βγάζουν λόγους πεντάρικους ἢ δεκάρικους εὐδοκιμοῦν εἰς τὸ πλῆθος· καὶ δι᾿ αὐτό… τὸ προκόψαμε» (Α, 467). Καὶ ἂς μοῦ πεῖ ὁποιοσδήποτε «προοδευτικὸς» ποιὸς εἶναι ὁ πρῶτος συγγραφέας μας ποὺ ἔθιξε τὸ πρόβλημα τῶν ναρκωτικῶν, ἂν αὐτὸς δὲν εἶναι ὁ Παπαδιαμάντης μὲ τὸ ἀληθινὰ συγκλονιστικὸ ἀφήγημα «Κοινωνικὴ ἁρμονία», ποῦ δημοσιεύτηκε τὸ 1906; Ποιὸς ἔθιξε πρῶτος τὴν κοινωνικὴ διάσταση τῆς πορνείας, ἂν ὄχι ὁ Παπαδιαμάντης μὲ τὸ τολμηρότατο γιὰ τὴν ἐποχή του «Τὸ Ἰδιόκτητο»; Ἀλλὰ καὶ πάλι ἐρωτῶ πάντα ἐχέφρονα πολίτη, ποιὸς εἶναι ὁ πρῶτος λογοτέχνης μας, ποὺ ἐστιγμάτισε τὸν διχασμὸ ποὺ συνεπάγεται ὁ κομματισμός, ἂν αὐτὸς δὲν εἶναι ὁ Παπαδιαμάντης, μὲ τὸ ἀνεπανάληπτο διήγημα «Τὰ δύο τέρατα», ποὺ γράφτηκε τὸ 1909; Ἀρκεῖ μόνο μία περικοπὴ ἀπὸ αὐτό: «Ὅλα τὰ ἐκλογικὰ ἀκάθαρτα δαιμόνια εἶχον ἐξαπολυθῆ εἰς τὸν δρόμον τὴν χρονιὰν ἐκείνην. Ἡ πλουτοκρατία εἶχε συμμαχήσει μὲ τὴν ὀχλοκρατίαν· τὸ τέρας τὸ κίτρινον εἶχε καλέσει εἰς βοήθειαν τὸ ἄλλο τέρας τὸ κόκκινον» (Ε´, 60). Ἕνας ἄλλος παπᾶς γιὰ νὰ μὴ ἐκτεθῇ ἐμφανῶς εἶχε ἁπλώσει στὸ μπαλκόνι του ὅλα τὰ κόκκινα κιλίμιά του, τάχα γιὰ νὰ ἀερισθοῦν!



Κάποιοι ἐπικριτὲς τοῦ Παπαδιαμάντη ἔχουν παρατηρήσει ὅτι ὁ Σκιαθίτης πεζογράφος, κι ὅταν ἀκόμη ἀσχολεῖται μὲ τὴν πολιτική, εἶναι πάντα ἐπικριτικός, γιατὶ δὲν πιστεύει στὴν πολιτικὴ καὶ δὲν ἔχει ὅραμα πολιτικό. Ὅμως κι αὐτὴ ἡ παρατήρηση εἶναι λάθος φρικτό, ποὺ ἀδικεῖ τὸν Παπαδιαμάντη. Ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε καμμία δυσκολία νὰ τιμήσει τὴ μνήμη τοῦ Χαριλάου Τρικούπη δύο φορές, δίνοντας μάλιστα τὸ καλύτερο κατ᾿ ἐμὲ πολιτικὸ πορτραῖτο τοῦ Μεσολογγίτη πολιτικοῦ. Εἶναι τόσο σπαρταριστὴ ἡ περιγραφὴ ποὺ μόνο ἕνας ἄνθρωπος ποὺ εἶχε ζήσει τὸν Τρικούπη ἀπὸ πολὺ κοντὰ καὶ μετεῖχε τοῦ ἰδίου πολιτικοῦ ὁραματισμοῦ θὰ μποροῦσε νὰ τὸν ἀποδώσει τόσο πιστά.



* * * * *



Γεννιέται ὅμως ἕνα ἐρώτημα ποὺ τὸ θεωρῶ θεμελιακὸ γιὰ τὴν προσέγγιση τοῦ ἰδεολογικοῦ χώρου τοῦ Παπαδιαμάντη. Ἀσφαλῶς ὁ Σκιαθίτης συγγραφέας ἦταν σφοδρὸς πολέμιος τῆς μικροπολιτικῆς· εἶχε ὅμως ὅραμα μεγάλης πολιτικῆς; Στὸ βιβλίο μου Ξαναδιαβάζοντας τὴ «Φόνισσα», ποὺ κυκλοφορήθηκε τὸ 1987, προσπάθησα ἀπὸ πολλὲς γωνίες λήψεως νὰ φωτογραφήσω τὸ πολιτικὸ ὅραμα τοῦ Παπαδιαμάντη, ποὺ ἦταν βεβαίως τὸ ὅραμα ἑνὸς μεγάλου ἔθνους, ἀλλὰ πραγματωμένου μὲ ἄλλες μεθόδους καὶ ἄλλη ἰδεολογία ἀπὸ αὐτὴ ποὺ ἐπίσημα ἐξέφραζε ἡ πολιτικὴ τῆς Ἀθήνας. Ἡ πολιτικὴ τῆς Μεγάλης Ἰδέας ἐκφραζόταν τότε καὶ μετὰ μὲ τὴν πρακτικὴ ἀποσπάσεως ἐδαφῶν ἀπὸ τὴν ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία. Γιὰ τὸν Παπαδιαμάντη, μέσα στὸν ὁποῖο ὑπερίσχυε ἡ πολιτικὴ παράδοση τοῦ Βυζαντίου, ἡ ἐθνικὴ πολιτικὴ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὄχι πολιτικὴ ἀποσπάσεως ἀλλὰ κληρονομιᾶς. Οἱ Ἕλληνες, συνετὰ πολιτευόμενοι, θὰ ἦσαν οἱ φυσικοὶ κληρονόμοι τῆς καταρρέουσας ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας. Ὁ Παπαδιαμάντης, βαθύτατα χριστιανὸς καὶ ὡς πρὸς τὴν ἰδιοσυστασία του Ῥωμιός, ἔβλεπε τὸ ἐθνικὸ πρόβλημα μὲ μία εὐρύτερη προοπτική, ποὺ περιεῖχε ὅλους τους Χριστιανοὺς τῆς Βαλκανικῆς καὶ τῆς Ἀνατολῆς. Ἡ Ρωμιοσύνη του δὲν προσέκρουε στὴν Ἑλληνοσύνη του. Οἱ Ἕλληνες ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ μικρὰ ζύμη ποὺ θὰ ζυμοῦσε ὅλο τὸ φύραμα τῶν λαῶν καὶ θὰ τοὺς ἔδινε ἕνα ὅραμα πολιτικό. Ὁ Παπαδιαμάντης, κι ἂν δὲν ἦταν πολιτικός, ἔβλεπε ὡστόσο ὅτι ὁ Ἑλληνισμὸς μποροῦσε νὰ ἐκταθεῖ ἕως ἐκεῖ ποὺ ὑπῆρχε συμπαγὴς ἐθνολογικὴ βάση. Ἀντίθετα, ἡ ἰδέα τῆς Ρωμιοσύνης, ἐμπεριέχοντας καὶ τὴν ἑλληνοσύνη, εἶχε μία διάσταση εὐρύτερη, σχεδὸν οἰκουμενική. Δυστυχῶς, ὁ Δυτικισμὸς δὲν μᾶς ἐπέτρεψε νὰ διαμορφώσουμε μία ἀνατολικὴ πολιτικὴ – ἔστω κι ἂν στόχος μας πολιτικὸς ἦταν ἡ Ἀνατολή. Γι᾿ αὐτὸ ὁ Παπαδιαμάντης ἀποστρεφόταν τὴν τρέχουσα πολιτικὴ καὶ τὶς τότε ὑπὸ τὴν ἐπήρεια τῆς Δύσης διαμορφούμενες κοινωνικὲς καὶ πολιτικὲς ἀξίες. Ἔβλεπε τοὺς ὁμοεθνεῖς του νὰ ἀγωνίζονται νὰ γίνουν μικροί, ἐνῷ ἡ ἱστορική τους ἀποστολὴ ἦταν νὰ γίνουν μεγάλοι. Βεβαίως 16 μῆνες μετὰ τὸ θάνατό του ἡ Ἑλλὰς εἶχε διπλασιασθεῖ ἐδαφικὰ καὶ δέκα χρόνια μετὰ τὸ θάνατό του εἶχε τριπλασιασθεῖ. Ἡ αὔξηση ὅμως αὐτὴ ἦταν στρατιωτικὴ κι ὄχι πολιτική, ὅπως θὰ ἤθελε ὁ Παπαδιαμάντης. Γι᾿ αὐτὸ ἡ Μεγάλη Ἰδέα πνίγηκε στὶς ὄχθες τοῦ Σαγγάριου καὶ στὶς ἀκτὲς τῆς Ἰωνίας. Ὁ Παπαδιαμάντης, ὅπως ἀργότερα ὁ Ἴων Δραγούμης, ἔβλεπε τὸ ζήτημα διαφορετικά. Μία ἄλλη χριστιανικὴ αὐτοκρατορία θὰ διαδεχόταν τὴ μουσουλμανικὴ καὶ θὰ ἔδινε νέα πνοὴ στοὺς ὑποταγμένους λαούς, μηδὲ τῶν Σλάβων, τῶν Ἀλβανῶν καὶ τῶν Μουσουλμάνων ἑξαιρουμένων. Δὲν φοβόταν τὴν Ἀνατολὴ ὁ Παπαδιαμάντης, οὔτε τὸ Βορρᾶ, φοβόταν τὴ Δύση γιὰ τὶς μικρὲς ἀξίες ποὺ προωθοῦσε στὸ χῶρο μας, ἀξίες ποὺ ἔκαναν τὸν Ἕλληνα ἀπὸ λαϊκὸ ἄρχοντα καὶ λαϊκὸ νοικοκύρη νὰ γίνεται μικρόψυχος καὶ χρηματόφιλος ἀστός. Ἕνα κλάσμα ἀνθρώπου.



Σὲ ἕνα μικρὸ – σχεδὸν ἐλάχιστο – ἀφήγημα ποὺ ἔγραψε τὸ 1907, ὑπὸ τὸν περίεργο τίτλο «Ἡ κάλτσα τῆς Νώενας», ὑπάρχει σὰν καταληκτικὴ ἡ καταπληκτικὴ ἐρωτηματικὴ φράση:



- «Ἕως πότε θὰ εἴμεθα ἀχαρακτήριστοι Γραικύλοι;»



Ἰδού, λοιπόν, τὸ πολιτικό μας πρόβλημα, ὅπως τὸ ἔθεσε τότε καὶ γιὰ τώρα ὁ Παπαδιαμάντης· γιατὶ τὸ ἐρώτημα τοῦτο παραμένει καὶ τώρα ἐπίκαιρο.



Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης – Ἔργα







Μυθιστορήματα



Ἡ Μετανάστις (1880)

Οἱ Ἔμποροι τῶν Ἐθνῶν (1883)

Ἡ Γυφτοπούλα (1884)

Χρῆστος Μηλιόνης

Ἡ Φόνισσα



Ποιήματα



Στὴν Παναγίτσα στὸ Πυργί

Στὴν Παναγία τὴν Κουνίστρα

Στὴν Παναγία τοῦ Ντομᾶν

Στὴν Παναγία τὴν Κεχριά

Πρὸς τὴν μητέρα μου (1880)

Δέησις (1881)

Ἔκπτωτος ψυχή (1881)

Ἡ κοιμωμένη βασιλοπούλα (1891)

Τὸ ὡραῖον φάσμα (1895)

Εἰς τοὺς ἀδελφοὺς Γιαννάκην καὶ Κώστα Γ. Ραφτάκη (1902)

Νύχτα βασάνου (1903)

Τὸ μοιρολόγι τῆς φώκιας (1908)

Ἐπῳδὴ παπᾶ στὴ χολέρα (1879)

Ἐπῳδὴ γιατροῦ στὴ χολέρα (1879)

Τὸ τραγούδι τῆς Κατίνας (1892)

Εἰς ἱππεύουσαν Παναγυριώτισσαν (1907)

Ἔρωτες στὰ κοπριά (1907)



Διηγήματα



Τὸ Χριστόψωμο (1887)

Ἀγάπη στὸν κρεμνὸ

Ἅγια καὶ πεθαμένα (1896)

Ἄνθος τοῦ γιαλοῦ

Ἄψαλτος

Γούτου Γουπάτου

Γυναῖκες τῆς προσμονῆς καὶ τοῦ καημοῦ

Ἐξοχικὴ Λαμπρή

Ἐπιμηθεῖς εἰς τὸν βράχον (1907)

Ἔρως – Ἥρως (1896)

Ζάνος Χαρίσης

Ἡ ἀποσώστρα (γραμμένο στὴ δημοτική)

Ἡ βλαχοπούλα (1893)

Ἡ Μαυρομαντηλοῦ (1891)

Ἡ Νοσταλγός

Ἡ Ντελησυφέρω

Ἡ Σταχτομαζώχτρα

Ἡ τύχη ἀπ᾿ τὴν Ἀμέρικα (1901)

Ἡ Φαρμακολύτρια

Ἡ Χολεριασμένη

Ὁ γάμος τοῦ Καραχμέτη (1909)

Τ᾿ ἀερικὸ στὸ δέντρο (1907)

Τὸ καμίνι (1907)



Θαλασσινὰ εἰδύλλια



Ὁ Ἀλιβάνιστος

Ὁ Ἀμερικάνος (1891)

Ὁ Βαρδιανὸς στὰ Σπόρκα

Ὁ Ἔρωτας στὰ χιόνια

Ὁ νεκρὸς ταξιδιώτης (1910)

Ὁ πανδρολόγος (1902)

Στὸ Χριστὸ στὸ κάστρο

Οἱ λίρες τοῦ Ζάχου

Οἱ μάγισσες (1900)

Ὁλόγυρα στὴ λίμνη (1892)

Ὄνειρο στὸ κῦμα (1900)

Πατέρας στὸ σπίτι

Ρεμβασμὸς τοῦ Δεκαπενταύγουστου

Στὴν Ἁγι-Ἀναστασιά

Στὸ Χριστό, στὸ κάστρο (1892)

Στρίγγλα Μάνα

Τ᾿ ἀγνάντεμα (1899)

Τ᾿ ἀστεράκι (1908)

Τὰ δυὸ τέρατα (1909)

Τὰ μαῦρα κούτσουρα

Τὰ ρόδινα ἀκρογιάλια

Τὰ Χριστούγεννα τοῦ Τεμπέλη

Τὸ ἐνιαύσιον θῦμα (1899)

Τὸ Λάβαρον

Τὸ μοιρολόγι τῆς φώκιας (1908)

Τρελλὴ βραδυά (1901)

Ὑπηρέτρα (1888)

Ὑπὸ τὴν βασιλικὴν δρῦν (1901)

Φτωχὸς Ἅγιος (1891)

Χρυσὸς καὶ χρυσομηλιγγᾶτος

Χωρὶς στεφάνι (1896)



καὶ ἄλλα 130 διηγήματα…

Συλλογές



Μάγισσες

Νοσταλγός (12 διηγήματα)

Πεντάρφανος

Ἅπαντα 1

Ἅπαντα 2

Ἅπαντα 3

Ἅπαντα 4

Ἅπαντα 5

Ἀθηναϊκὰ διηγήματα

Διηγήματα τῆς Ἀγάπης

Πασχαλινὰ διηγήματα

Διηγήματα γιὰ παιδιὰ καὶ νέους

Ἐπιλογή Ι

Ἐπιλογή ΙΙ

Ἐπιλογή ΙΙΙ – Κοινωνικὰ διηγήματα



Θαλασσινὰ Εἰδύλλια



Ὁλόγυρα στὴ λίμνη (1892)

Ἔρως – Ἥρως (1896)

Ὄνειρο στὸ κῦμα (1900)

Ὑπὸ τὴν βασιλικὴν δρῦν (1901)



Ναυαγίων ναυάγια

καὶ ἄλλα διηγήματα



Οἱ Χαλασοχώρηδες

καὶ ἄλλα διηγήματα

Σκιαθίτικα διηγήματα



Ἡ Μαυρομαντηλοῦ (1891)

Φτωχὸς Ἅγιος (1891)

Ἅγια καὶ πεθαμένα (1896)

Τ᾿ ἀγνάντεμμα (1899)

Τὸ ἐνιαύσιον θῦμα (1899)

Οἱ μάγισσες (1900)

Τρελλὴ βραδυά (1901)

Ἡ τύχη ἀπ᾿ τὴν Ἀμέρικα (1901)

Ὁ πανδρολόγος (1902)

Τὸ μοιρολόγι τῆς φώκιας (1908)

Τ᾿ ἀστεράκι (1908)

Τὰ δυὸ τέρατα (1909)



Χριστουγεννιάτικα διηγήματα



Ὑπηρέτρα (1888)

Ὁ Ἀμερικάνος (1891)

Στὸ Χριστό, στὸ κάστρο (1892)

Ἡ βλαχοπούλα (1893)



Αὐτὸς ἦταν ὁ Παπαδιαμάντης. Ἕνας μεγάλος συγγραφέας καὶ μεγάλος πνευματικὸς ἄνθρωπος, ποὺ ἔζησε μία ζωὴ στὰ πλαίσια τῆς ἁγιοσύνης, ἔχοντας γιὰ συντροφιὰ τὴν ἀπέραντη ἀγάπη του γιὰ τοὺς φτωχοὺς ἀνθρώπους τοῦ νησιοῦ του καὶ τῆς πόλης, τὸν ἄσβεστο ἔρωτά του πρὸς τὴ φύση, καὶ τὴ θρησκευτικὴ λατρεία του πρὸς τὶς παραδόσεις, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα τῆς πατρίδας μας.



Από http://olympia.gr/

Ο... Καραμανλικός σύμμαχος του Φαήλου Κρανιδιώτη

Έναν απροσδόκητο σύμμαχο βρήκε ο συνεργάτης του Σαμαρά, Φαήλος Κρανιδιώτης μετά τις δηλώσεις του περί ντιντήδων.
nikolopoulos.jpg

Ο Νίκος Νικολόπουλος μιλώντας σήμερα στο ραδιόφωνο του FLASH ανέφερε , παρότι δεν έχει γνωριστεί καν με τον Κρανιδιώτη, πως συμφωνεί μαζί του αφού η αντιπολίτευση δεν μπορεί παρά να ασκείται με λόγο γεμάτο «γωνίες».

Υπερασπιστής του αιχμηρού λόγου , ο αχαιός βουλευτής που είχε μιλήσει πριν από 7 χρόνια για «κυβέρνηση light» και αποκλείστηκε από το περιβάλλον του Καραμανλή, επεσήμανε πως είναι αδιανόητο να μην αντιδρά η αντιπολίτευση όταν ακούει τον Πάγκαλο να χαρακτηρίζει κοπρίτες τους δημοσίους υπαλλήλους.

Φόβοι για διάσπαση της Ευρώπης , γράφει η Φιγκαρό:

Η μεγάλη ελπίδα και ο μεγάλος φόβος που φέρνει στην επιφάνεια το 2011 έχουν σχέση με την πορεία του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Ξεκινάμε τη χρονιά με φόβο, γράφει ο Αλεξάντρ Αντλέρ στη Φιγκαρό.


Αλλά και στην καρδιά της ευρωζώνης τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Στο Βέλγιο, η μηχανή της διχοτόμησης έχει βάλει ξανά μπρος και εκπέμπει ουσιαστικά τις κατηγορίες των κρατών της βόρειας Ευρώπης εναντίον εκείνων της νότιας. Αυτά που καταλογίζουν σήμερα οι Φλαμανδοί στους Γαλλόφωνους είναι τα ίδια που οι Γερμανόφωνοι της Ελβετίας μουρμουρίζουν όλο και πιο δυνατά για τους Γαλλόφωνους, αλλά και για την ίδια τη Γαλλία.

Η παράταση της κρίσης, συνεχίζει ο γάλλος αναλυτής, τροφοδοτεί μια λογική διχοτόμησης της Ευρώπης σε έναν άξονα Βορρά-Νότου, κάτι που θα έχει σοβαρές συνέπειες τόσο για τη Γαλλία όσο και για τη Γερμανία. Η ιλιγγιώδης άνοδος του νέου μάρκου της τελευταίας θα επηρέαζε δραματικά την εξαγωγική ανταγωνιστικότητά της. Οι Κινέζοι το έχουν καταλάβει, και προσπαθούν να ενισχύσουν με όλες τους τις δυνάμεις το ευρώ και την ευρωζώνη.

Η Αγγελα Μέρκελ έχει να αντιμετωπίσει φέτος ένα κύμα περιφερειακών εκλογικών δοκιμασιών, οι οποίες δεν έχουν τίποτα το περιφερειακό σε μια αυθεντικά ομοσπονδιακή δημοκρατία. Προκειμένου να μη χάσει έδαφος, η κυβέρνηση του Βερολίνου θα πρέπει να παρουσιάσει σοβαρές επιτυχίες στο πεδίο της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης. Ο ηγετικός κύκλος της ευρωζώνης πείθεται σιγά-σιγά ότι πρέπει να ακολουθήσει μια πολιτική αρκετά γενναιόδωρη ώστε να προστατεύονται οι πιο αδύναμοι και αρκετά αυστηρή ώστε να μη ληστέψουν τους πιο ισχυρούς κάποιοι κλέφτες που θα έρθουν από το δάσος. Οι χειρισμοί είναι λεπτοί, αλλά τίποτα δεν έχει ακόμη χαθεί.

Η λέξη-ταμπού ήδη μπήκε στο λεξιλόγιό μας: «οικονομική διακυβέρνηση». Και ήταν ένα ταμπού που το διόγκωνε ο συνδυασμός δύο ευρωφοβιών, από μια Γαλλία που ξόδευε κι από μια Γερμανία που αποταμίευε.

Οι …ευρωσκεπτικιστές της Γαλλίας που ξόδευε απολάμβαναν τα περιθώρια δημαγωγικών ελιγμών που άφηνε η σχετική ανεξαρτησία του φράγκου και επέτρεπε στη χώρα να ακολουθεί μια δική της πολιτική στην περίπτωση του 35ώρου ή της αύξησης των δημοσίων υπαλλήλων. Και οι ευρωσκεπτικιστές της Γερμανίας που αποταμίευε, αφού προσπάθησαν μάταια να ανατρέψουν την υιοθέτηση του ευρώ μέχρι τον πρώτο μήνα του 1997, στη συνέχεια μεταμορφώθηκαν σε αδιάλλακτους υποστηρικτές του ευρώ, για τους οποίους οποιαδήποτε χαλάρωση του ρόλου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας θα ήταν αδιανόητη.

Τα δύο αυτά κινήματα αλληλοσυμπληρώνονταν με αποτέλεσμα να δημιουργείται αδιέξοδο. Από το αδιέξοδο αυτό αρχίζουμε να βγαίνουμε, τόσο χάρις στα δημοκρατικά ένστικτα της Γερμανίας όσο και χάρις στην έλλειψη ηγετικών ικανοτήτων της ελίτ αυτής της χώρας. Η επιτυχία των μεταρρυθμίσεων που αποφάσισε η κυβέρνηση Σρέντερ και συνέχισε ο μεγάλος συνασπισμός της Μέρκελ επέτρεψε στους εργαζόμενους να θυσιάσουν σημαντικά κοινωνικά πλεονεκτήματα και στους εργοδότες να αποφύγουν τις απολύσεις. Οι μεγάλες, αλλά και οι μεσαίες επιχειρήσεις ρίχτηκαν έτσι στην κατάκτηση των αναδυόμενων αγορών. Την ίδια στιγμή, όμως, η Γερμανία αρνιόταν να υιοθετήσει τα μέτρα ανάκαμψης που πρότειναν το φθινόπωρο του 2008 ο Σαρκοζί και ο Μπράουν και ανεχόταν την αθέμιτη συμπεριφορά πολλών τραπεζών της.

Σε όλα αυτά η ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση θα μπορέσει να βάλει τάξη. Υπάρχει χωρίς αμφιβολία μια σημαντική ευρωπαϊκή πολιτική τάξη, όπως υπάρχει και ένα ευρωπαϊκό πνεύμα που μπορεί να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις: τον έλεγχο της οικονομίας και την αναγκαία λιτότητα, που πρέπει να συνοδεύεται όμως από την προστασία των αδυνάτων. Το 2011 επιφυλάσσει εκπλήξεις, που έχουν να κάνουν με το ξέσπασμα κάποιων περιφερειακών συγκρούσεων, τη δυσκολία του αφγανικού ζητήματος και τη μετατροπή της προεδρίας Ομπάμα σε μια δυανδρία Ομπάμα-Μπερνάνκι. Όμως η πραγματική πρόκληση του νέου έτους είναι το ραντεβού της Ευρώπης με τον εαυτό της.

Νέα φωτιά κατά του Πανάρετου !

panaretos.jpgΠολύ χοντρό θέμα έχει ξεσπάσει στο υπουργείο Παιδείας με την παραίτηση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Παιδείας Αχιλλέα Μητσού.


Μετά τη δημοσίευση του parapolitika.gr ο καθηγητής επανέρχεται σήμερα με συνέντευξή του στην ηλεκτρονική έκδοση του ΒΗΜΑΤΟΣ και κατηγορεί ευθέως τον κολλητό του Παπανδρέου, υφυπουργό Πανάρετο , ότι έχει «κολλήσει» όλα τα ερευνητικά προγράμματα στο υπουργείο. «Οι διαφωνίες μας (σς με τον Πανάρετο) ήταν συνεχείς. Υπήρχαν και ειδικά θέματα συνεργασίας, αλλά το κύριο πρόβλημα μου είναι η υπερβολική συγκέντρωση όσο το δυνατόν περισσότερων προκηρύξεων ερευνητικών προγραμμάτων αλλά και άλλων σχετικών θεμάτων στο γραφείο του ώστε να τις ελέγχει ο ίδιος».

Γιατί λοιπόν ο Πανάρετος τα κρατούσε στο γραφείο του με αποτέλεσμα η υλοποίησή τους να έχει καθυστερήσει έναν χρόνο και βάλε;

Παραβιάσεις από τουρκικά μαχητικά

paraviasi.jpgΔύο σχηματισμοί τουρκικών μαχητικών αποτελούμενοι συνολικά από 16 αεροσκάφη - τα οκτώ οπλισμένα - προκάλεσαν σήμερα στο βόρειο και κεντρικό Αιγαίο δύο παραβάσεις και έξι παραβιάσεις.


Όλα τα αεροσκάφη αναχαιτίστηκαν και αναγνωρίστηκαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, κατά πάγια πρακτική.

Χοντρά ψέμματα για το ευρωομόλογο!

Το ένα μετά το άλλο αραδιάζει τα χονδροειδή ψεύδη του ο Παπανδρέου, από την αρχή κιόλας του χρόνου, αρχής γενομένης σήμερα όπου δήθεν ξεκινά αγώνα για τη συλλογή ενός εκατομμυρίου υπογραφών για το ευρωομόλογο.

papandreou maksimou.jpgΓια να μην τρέφει κανείς λοιπόν αυταπάτες για την πορεία του εγχειρήματος αυτού , διαβάστε τι προβλέπεται από τη διαδικασία. Το ένα εκατομμύριο υπογραφές δεν μπορούν να προέρχονται από οπουδήποτε αλλά συγκεκριμένα από 7 χώρες - μέλη και μάλιστα με θεσπισμένα ελάχιστα υπογραφών από κάθε χώρα μέλος.

Επίσης, η διαδικασία πρέπει να περάσει από πολλά στάδια και στο τέλος η Κομισιόν θα είναι εκείνη που θα κληθεί να δεχθεί ή να απορρίψει τη σχετική πρωτοβουλία.

Αν τη δεχτεί , η απόφαση θα πρέπει να είναι ομόφωνη και όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση της Κομισιόν η πρωτοβουλία αυτή θα μπορέσει να ξεκινήσει από την Άνοιξη του 2012, ενώ η Ελλάδα χρειάζεται δάνεια από ευρωομόλογα… χθες και όχι σε 1,5 χρόνο.

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν το μέγεθος του ψεύδους …

Τι θα μαγειρέψουν στο Ερζερούμ Γιώργος και Ερντογάν;;;

Oι εκτιμήσεις, οι φόβοι ότι οδεύουμε προς μια «νέα Μαδρίτη» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις πολλαπλασιάζονται, καθώς μάλιστα πλησιάζει και η ημερομηνία της νέας επίσκεψης του Γιώργου Παπανδρέου στην Τουρκία, τις επόμενες ημέρες!


Σύμφωνα με ορισμένες έγκυρες πληροφορίες, κατά την επίσκεψη αυτή θα ανακοινωθεί «πλαίσιο αρχών» μεταξύ Παπανδρέου και Ερντογάν που θα αφορά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και επί της ουσίας θα ανοίγει τον δρόμο για συγκυριαρχία και.... συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο!
Ουσιαστικά δηλαδή θα πρόκειται για μια συνέχεια του Συμφώνου της Μαδρίτης, όταν ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο τότε υπουργός Εξωτερικών Θόδωρος Πάγκαλος, υπό την υψηλή εποπτεία της Ουάσινγκτον, συνυπέγραψαν πλαίσιο αρχών με τον Ντεμιρέλ με το οποίο παραχωρούνταν στην Τουρκία ένα απίστευτο δώρο:

• Η Ελλάδα αναγνώριζε στην Τουρκία ότι έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο!

Κίνηση δηλαδή πρωτοφανής, αλλά σ' αυτήν την απίστευτη παραχώρηση αντέδρασαν μόνο ορισμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, κάποια λίγα ΜΜΕ και χαλαρά τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Έτσι πέρασε αυτή η παραχώρηση. Και παραχωρήθηκε στην Τουρκία, μετά μάλιστα την κρίση των Υμίων, ένα ακόμα βήμα διεκδικήσεων στον κρίσιμο χώρο του Αιγαίου.

Τώρα, κατά τις πληροφορίες, σ' αυτό το νέο πλαίσιο αρχών που θα εμφανίσουν ο Γιώργος Παπανδρέου με τον Ερντογάν, το «φιλέτο» που θα παραχωρηθεί στην Τουρκία θα είναι ακόμα πιο πλουσιοπάροχο, αφού θα οδηγεί σε συγκυριαρχία και συνεκμετάλλευση!

Το «επιχείρημα» που σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες θα χρησιμοποιηθεί προκειμένου να κατευναστούν οι όποιες αντιδράσεις θα είναι ότι:

• Θα αξιοποιηθούν τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου χωρίς τον κίνδυνο ενός θερμού επεισοδίου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Το δίλημμα που θα τεθεί δηλαδή θα είναι εκλαϊκευμένα: Θέλετε να γίνουμε... σεΐχηδες ή για κάποια οράματα εθνικής κυριαρχίας να παραμείνουμε φτωχοί;

Σε ανώτατα κυβερνητικά επιτελεία αισιοδοξούν ότι αυτό το δίλημμα θα δράσει προς κατευνασμό των αντιδράσεων, με τη βοήθεια φυσικά και των περισσότερων ΜΜΕ, τα οποία θα το αβαντάρουν, αλλά και με τη στήριξη της Ντόρας Μπακογιάννη, η οποία κινείται σε παραπλήσιο μήκος κύματος, καθώς και ορισμένων πολιτικών δυνάμεων εξ «αριστερών»...

Ούτως ή άλλως είναι πρωτόγνωρο το να πηγαίνει ο έλληνας πρωθυπουργός (στο Ερζερούμ) προκειμένου να είναι ο βασικός ομιλητής στη σύνοδο των τούρκων πρέσβεων! Είναι σαφές, κάτι ετοιμάζεται, το οποίο μάλιστα θα επιχειρηθεί να παρουσιαστεί σαν... επιτυχία, που θα ανοίξει τον δρόμο και για τις άλλες εκκρεμότητες, όπως της υφαλοκρηπίδας!

Άλλωστε η ανεξήγητη άρνηση της ελληνικής κυβέρνησης να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ (Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης), λέει από μόνη της πολλά.

Όταν μάλιστα, όπως επισημαίνεται σε επιστολή των Β. Μαρκεζίνη (ακαδημαϊκού) και Θ. Καρυώτη (καθηγητή πανεπιστημίου), η Κύπρος ήδη απ' το 2004 μονομερώς δήλωσε τη δημιουργία της κυπριακής ΑΟΖ και πρόσφατα προχώρησε στην οριοθέτησή της με το Ισραήλ, η Ελλάδα γιατί κοιμάται;

Προφανώς δεν πρόκειται για... αθώο ή αφελή ύπνο, αλλά για μια απραξία στοχευμένη, στη δημιουργία τετελεσμένων και τη συνυπογραφή με την Τουρκία μιας ταπεινωτικής συμφωνίας αρχών!

Και βέβαια όλη αυτή η ανακίνηση την τελευταία περίοδο του πράγματι μέγιστου θέματος της ύπαρξης πλούσιων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στο Αιγαίο μόνο αθώα ή θετική δεν ήταν. Έγινε προκειμένου να προετοιμαστεί το έδαφος για τα όσα θα βιώσουμε σύντομα απ' τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση του Μνημονίου...

Οι δύο καθηγητές με την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα επιστολή τους:

- Εξηγούν γιατί η οριοθέτηση της ΑΟΖ στην ουσία έχει υπερκεράσει την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Και αυτό πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα για τη σιγή της ελληνικής πλευράς γύρω απ' την ΑΟΖ!

- Εξηγούν ότι λυδία λίθος της οριοθέτησης της ΑΟΖ είναι η παραδοχή ότι το Καστελλόριζο διαθέτει ΑΟΖ. Θα θέλαμε μια τέτοια δήλωση και απ' τους Γ. Παπανδρέου και Δ. Δρούτσα!

- Ξεκαθαρίζουν ότι η προωθούμενη και απ' την Ουάσινγκτον συνεκμετάλλευση του Αιγαίου όχι μόνο δεν οδηγεί πουθενά, αλλά ανοίγει την όρεξη της Τουρκίας και για άλλες διεκδικήσεις!

«Η τραγωδία του Καστελλόριζου»...

Ολόκληρη η επιστολή των δύο καθηγητών έχει ως εξής:

Κύριε Διευθυντά,

Η διά μονομερούς δηλώσεως δημιουργία της κυπριακής (ΑΟΖ) το 2004 από τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο ήταν πραγματικά ηγετική κίνηση. Αν και η Τουρκία διεμαρτυρήθη, η απόφαση έγινε αμέσως αποδεκτή και από την ΕΕ και από τις ΗΠΑ. Επανειλημμένες προσεγγίσεις του όμως προς την ελληνική πλευρά, να οριοθετήσει μαζί με την Κύπρο την ΑΟΖ, έμειναν αναπάντητες. Η πρόσφατη απόφαση της μεγαλονήσου να οριοθετήσει την ΑΟΖ με το Ισραήλ δεν αφήνει πλέον καμία δικαιολογία στην Ελλάδα να μην ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της.

Εδώ και 30 χρόνια η χώρα μας επιμένει ότι η μοναδική διαφορά με την Τουρκία -η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου- είναι νομικής φύσης. Η έννοια της υφαλοκρηπίδας όμως έχει, εδώ και 25 χρόνια, υπερκεραστεί απ' αυτήν της ΑΟΖ.

Με βάση τα άρθρα 55-57 της νέας Σύμβασης του 1982 ως ΑΟΖ ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της αιγιαλίτιδας ζώνης περιοχή σε πλάτος μέχρι 200 ναυτικά μίλια από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης και εντός της οποίας το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικάΕπίσης η Σύμβαση αναφέρει ρητά (άρθρο 121, παράγραφος 2) ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα ενός νησιού καθορίζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζονται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Επομένως η Τουρκία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα ίδια επιχειρήματα για την ΑΟΖ που προβάλλει για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου, ότι δηλαδή τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι κάθονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας. Επιπλέον η νέα Σύμβαση έχει καταργήσει τη γεωλογική έννοια της υφαλοκρηπίδας και έτσι η Τουρκία έχει χάσει άλλο ένα επιχείρημα.

Κλειδί το Καστελλόριζο

Κλειδί σ' αυτήν την οριοθέτηση είναι το Καστελλόριζο, νησί το οποίο κατοικείται και κατά συνέπεια κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι και διαθέτει ΑΟΖ και ότι είναι νησί της ΕΕ. Εάν η Ελλάδα δεχθεί να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο χωρίς τον υπολογισμό του Καστελλόριζου, η εμφανής συνέπεια θα είναι η Ελλάδα να μην έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο!

Οι τελευταίες μελέτες που έχουν γίνει δείχνουν ότι υπάρχουν μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου και πετρελαίου στο τρίγωνο Καστελλόριζου - Κρήτης - Κύπρου. Οι περισσότερες από αυτές τις μελέτες έγιναν από αμερικανικές εταιρείες, που προφανώς ειδοποίησαν τους Τούρκους, γι' αυτό και πιθανώς είναι ζήτημα χρόνου προτού οι τελευταίοι αρχίσουν να προκαλούν την Ελλάδα με έρευνες στην περιοχή.

Τελευταία ακούονται πολλά γύρω από την παλαιά αμερικανική ιδέα περί συνεκμεταλλεύσεως. Η συνεκμετάλλευση δεν οδηγεί πουθενά, δεν λύνει κανένα πρόβλημα, και γι' αυτό ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε από άλλες χώρες που αντιμετώπισαν τα προβλήματα που έχουμε με την Τουρκία. Η συνεκμετάλλευση λοιπόν θα είναι τραγικό λάθος, με επιπτώσεις και σε άλλους τομείς των διμερών σχέσεων, ανοίγοντας την όρεξη της Τουρκίας και για άλλους οικονομικούς πόρους, όπως η αλιεία.

Εν όψει των ανωτέρω, η Ελλάδα, ακολουθούσα το παράδειγμα άλλων χωρών (π.χ. ΗΠΑ, Ρωσίας, των περισσοτέρων χωρών της ΕΕ, Ισραήλ) να διακηρύξει την κυριαρχία της σε ΑΟΖ με βάση τη Σύμβαση του 1982.

Τα ανωτέρω μπορούν να γίνουν με την ψήφιση νόμου που να δημιουργεί ΑΟΖ στις ελληνικές θάλασσες και εν συνεχεία να ανακοινωθεί στον ΟΗΕ. Μετά θα έλθουμε σε διαπραγματεύσεις με την Κύπρο και την Αίγυπτο προς καθορισμό της διαχωριστικής γραμμής.

Βεβαίως, η Τουρκία δεν θα αναγνωρίσει τέτοια κίνηση, όπως έπραξε και πρόσφατα με την Κύπρο. Νομικώς όμως αυτό είναι αδιάφορο. Σ' αυτήν την περίπτωση όμως θα πρέπει να της υπενθυμίσουμε ότι η προσχώρησή της στη Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας είναι μια από τις προϋποθέσεις για την πλήρη ένταξή της στην ΕΕ.

Βεβαίως, η «χώρα των μηδενικών διαφορών» θα μπορούσε, αγνοώντας το Διεθνές Δίκαιο, να επανέλθει στις παράνομες παραβιάσεις του εναερίου και υδάτινου χώρου μας. Επιθυμεί όμως να καταστρέψει την εικόνα ότι «έχει αλλάξει», που και η ίδια αλλά και οι εν Ελλάδι υποστηρικτές της εδώ και χρόνια προσπαθούν να δημιουργήσουν;

Με φιλικούς χαιρετισμούς,

Βασίλειος Μαρκεζίνης, Ακαδημαϊκός

Θεόδωρος Καρυώτης,

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Οι μισθοί του Περιφερειάρχη και των αντιπεριφερειαρχών Δυτικής Ελλάδας

Αρκετά υψηλοί είναι και οι μισθοί των αιρετών στον δεύτερο βαθμό αυτοδιοίκησης, στην Περιφέρεια. Σύμφωνα με τα όσα προβλέπει ο νόμος του «Καλλικράτη», για την Περιφέρεια ισχύουν τα παρακάτω:


-Οι περιφερειάρχες, οι αντιπεριφερειάρχες, οι πρόεδροι των περιφερειακών συμβουλίων δικαιούνται αντιμισθίας η οποία καταβάλλεται από την περιφέρεια.

- Η αντιμισθία του περιφερειάρχη είναι ισόποση με τις κάθε είδους αποδοχές, τα έξοδα παράστασης και τα επιδόματα ή προσαυξήσεις του Γενικού Γραμματέα Υπουργείου.

- Στον αντιπεριφερειάρχη και στον πρόεδρο του περιφερειακού συμβουλίου καταβάλλεται αντιμισθία ίση με το 75% της αντιμισθίας του περιφερειάρχη.

Με βάση τα παραπάνω και με δεδομένο ότι οι αποδοχές του γενικού γραμματέα υπολογίζονται στις 6.000 ευρώ, οι μισθοί για τον περιφερειάρχη, τους αντιπεριφερειάρχες, καθώς και τον πρόεδρο του περιφερειακού συμβουλίου διαμορφώνονται ως εξής:

-Περιφερειάρχης: 6.000 ευρώ

-Αντιπεριφερειάρχης: 4.500 ευρώ

-Πρόεδρος περιφερειακού συμβουλίου: 4.500 ευρώ

Αξίζει να αναφερθεί ότι στους παραπάνω μισθούς προστίθενται και άλλες χρηματικές παροχές όπως έξοδα παράστασης, οδοιπορικά έξοδα, τηλεφωνικές ατέλειες κλπ. Διευκρινίζεται πάντως ότι πλέον ο μισθός τους εντάσσεται στην ενιαία φορολογική κλίμακα με εφορία που φτάνει στο 40% ενώ απαγορεύεται να λαμβάνουν οποιονδήποτε άλλο μισθό δημοσίου ή σύνταξη.

ΠΑΠΑΓΙΑΒΗΣ: Συγγνώμη, παρέδωσα την πόλη σε αυτή τη δημοτική αρχή

Mετανιωμένος ο Παναγιώτης Παπαγιαβής για την επιλογή του να στηρίξει τον Γιάννη Δημαρά, δεν κρύβει πλέον την δυσαρέσκειά του. Μάλιστα σε συνάντηση που είχε με τον Δημήτρη Κατσικόπουλο του ζήτησε συγγνώμη για την κακή συνεργασία που είχαν στο Νομαρχιακό Συμβούλιο. Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα "Γνώμη" ο δημοτικός σύμβουλος χαρακτήρισε "ιστορικό λάθος" την επιλογή του, λέγοντας χαρακτηριστικά: "Παρέδωσα την πόλη σε αυτή τη δημοτική αρχή".

Σύμφωνα με πληροφορίες του dete.gr αντίδραση αναμένεται και από την ιατρό, δημοτική σύμβουλο και πρώην αντινομάρχη Οικονομικών Γεωργία Χρυσανθακοπούλου. Η πρώτη σε σταυρούς Νομαρχιακή Σύμβουλος του Δημήτρη Κατσικόπουλου, όχι μόνο δεν επελέγη από τον Γιάννη Δημαρά σε θέση αντιδημάρχου αλλά υποβαθμίστηκε και η ίδια της η επιστημονική κατάρτιση και η μακροχρόνια εμπειρία της στα κοινά. Η κυρία Χρυσανθακοπούλου αναμένεται σήμερα να προβεί σε δηλώσεις.

"ΧΑΘΗΚΑΝ" ΤΑ ΒΡΑΧΝΕΙΚΑ

Η "τρικλοποδιά" που έβαλε σύμβουλος της παράταξης Δημαρά σε συνάδελφό του, ο οποίος και αναμενόταν να εκλεγεί Πρόεδρος στο Δημοτικό Διαμέρισμα Βραχνεϊκων, στοίχισε στον συνδυασμό το Προεδρείο. Συγκεκριμένα ενώ αναμενόταν η εκλογή του πρώτου σε ψήφους συμβούλου της παράταξης Δημαρά Γιάννη Παπαχρονόπουλου στη θέση του Προέδρου, ο συνάδελφός του Νίκος Αδαμόπουλος αποσχίστηκε και συνεργάστηκε με τους συμβούλους των παρατλάξεων Κατσικόπουλου (Λ. Οικονομόπουλο) και Χριστόπουλου (Αθ. Μανούσο) με αποτέλεσμα να εκλεγεί ο ίδιος Πρόεδρος στο διαμέρισμα και αντιπρόεδρος η κυρία Μανούσου. Ετσι η παράταξη Δημαρά έχασε το Προεδρείο στα Βραχνέϊκα.

350 εκατ. ευρώ “λάδωμα” στην Goldman Sachs

Νέες διαστάσεις παίρνει η υπόθεση της ανταλλαγής ομολόγων της περιόδου 2000-2001 για την απόκρυψη του δημοσίου χρέους. Ερευνώνται τυχόν ευθύνες του πρώην πρωθυπουργού Κ. Σημίτη και μελών τής τότε κυβέρνησης, για λογιστικές αλχημείες που τις πληρώνουμε σήμερα και για πολλά ακόμη χρόνια!


Τότε η κυβέρνηση Σημίτη «μαγείρεψε», με την Goldman Sachs στοιχεία του δημοσίου χρέους (πράξεις μετατροπής με τα λεγόμενα swaps) προκειμένου να το εμφανίσει μικρότερο, αποκρύβοντας όμως αυτή τη «δημιουργική λογιστική» από τα επίσημα βιβλία του κράτους!

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες για αυτή την… «εξυπηρέτηση», το ελληνικό Δημόσιο πλήρωσε στην Goldman Sachs, προμήθεια της τάξης των 350 εκατ. ευρώ. Η προμήθεια αυτή ήταν νομότυπη, καθώς τέτοιες πράξεις, αποτελούσαν συνηθισμένη πρακτική στις χώρες της Ευρωζώνης, όπως υποστήριξε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, όταν είχε κληθεί να πάρει θέση για τα ελληνικά swaps.

Υπενθυμίζεται ότι το όλο θέμα είχε φέρει πρώτος στη δημοσιότητα, ο πρώην υπουργός της Ν.Δ. Προκόπης Παυλόπουλος, και μάλιστα στις 19 Απριλίου τού 2010, είχε αποκαλύψει στον «Α.Τ.» το μέγεθος της «λογιστικής απάτης» της περιόδου Σημίτη, και τις βαρύτατες συνέπειες που είχε για την οικονομική πορεία της χώρας.

«Να γιατί αν και εφόσον συσταθεί Εξεταστική Επιτροπή για την οικονομία, πρέπει να ανατρέξουμε πολύ προ του 2004», σημειώνει ο κ. Παυλόπουλος.

Η εισαγγελική έρευνα για την ανταλλαγή ομολόγων που έγινε, εν κρυπτώ, το 2001 μέσω της Goldman Sachs προκειμένου να «εξαφανιστεί» λογιστικά ένα μέρος του χρέους, σκόνταψε σε κυβερνητικά στελέχη εκείνης της περιόδου.

Η προϊσταμένη της εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών Ε. Ράικου που διενεργεί την προανάκριση, διαβίβασε αμελητί το σχετικό φάκελο στον Αρειο Πάγο. Και σύμφωνα με δημοσίευμα («Real News») στο διαβιβαστικό έγγραφο σημειώνεται ότι «προέκυψαν καταγγελίες σχετικά με αξιόποινες πράξεις που φέρονται να τελέστηκαν από τον πρώην πρωθυπουργό και μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου την περίοδο 2000-2001».

Αν κριθεί πως η δικογραφία πρέπει να διαβιβαστεί στη Βουλή, τότε το Κοινοβούλιο θα πρέπει να αποφασίσει αν συντρέχουν οι λόγοι σύστασης προανακριτικής επιτροπής που θα διερευνήσει την υπόθεση.

Στο χρονικό της μεγάλης λογιστικής απάτης, είχε αναφερθεί 4 φορές από τις αρχές τού 2008 ο Π. Παυλόπουλος, ως υπουργός Εσωτερικών, καταγγέλλοντας ότι η ανταλλαγή μέρους του χρέους της περιόδου 2000-2001 με τα λεγόμενα swaps, έγινε με δομημένα (τοξικά) ομόλογα (το περίφημο ομόλογο Δρυ, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ακόμη και σήμερα ο κ. Παυλόπουλος).

Οι αποκαλύψεις του για τις λογιστικές αλχημείες της κυβέρνησης Σημίτη, έγιναν στη Βουλή στις παρακάτω ημερομηνίες:

* 12 Φεβρουαρίου 2008: Συζήτηση πρότασης ΠΑΣΟΚ για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για ΖΙΜΕΝΣ (πρακτικά σελ. 4.670).

* 4 Μαρτίου 2008: Συζήτηση πρότασης ΠΑΣΟΚ για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για υποκλοπές (πρακτικά σελ. 5.919).

* 22 Οκτωβρίου 2008: Συζήτηση πρότασης ΠΑΣΟΚ για Βατοπέδι (πρακτικά σελ. 1.019).

* 6 Μαΐου 2009: Συζήτηση πρότασης ΠΑΣΟΚ για σύσταση -και πάλι- Εξεταστικής Επιτροπής για ΖΙΜΕΝΣ (πρακτικά σελ. 8.740).

Σε δηλώσεις προέβη ο Κ. Σημίτης προκειμένου να υπερασπιστεί τις «αλχημείες» που έπραξε στην οικονομία, ώστε να βάλει την Ελλάδα στο ευρώ. Καταγγέλλει ακόμα και αόρατους… εχθρούς.

«Καιρός είναι να τελειώνουν οι υποκρισίες και η παραπληροφόρηση. Οι υπεύθυνοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν ήδη αποφανθεί δημόσια ότι οι ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης το 2001 ανταποκρίνονταν στους κοινοτικούς κανόνες και τις πρακτικές που εφάρμοσαν και άλλες χώρες την ίδια εποχή και σε παρόμοια έκταση. Η ανακίνηση του θέματος του swap τού 2001, εξυπηρετεί άλλες σκοπιμότητες» υποστηρίζει ο κ. Σημίτης.

Γέμισε πλαστές επιταγές.η Πάτρα

Αλλεπάλληλα τα περιστατικά πλαστών επιταγών και στην Πάτρα. Πρόσφατα επιχειρηματίας πήγε στην Αχαϊκή Τράπεζα και παρέδωσε επιταγή ύψους 13.000 ευρώ που του είχε δώσει πελάτης του και συγκεκριμένα ιδιοκτήτης κάβας ποτών από άλλο νομό, Η Τράπεζα έκανε τον καθιερωμένο έλεγχο και....


διαπίστωσε όντως ότι η επιταγή προερχόταν από φερέγγυα επιχείρηση. Επικοινώνησαν όμως με την Εμπορική Τράπεζα για να ρωτήσουν αν έχει εκδοθεί εκεί τέτοια επιταγή και η απάντηση ήταν αρνητική: ¨Οχι η επιταγή είναι πλαστή". Σύμφωνα με πληροφορίες διάφορα κυκλώματα φωτοτυπούν με μηχανήματα υψηλής ποιότητας επιταγές εταιρειών και στη συνέχεια τις πωλούν από 1000 - 3000 ευρώ τη μία. Ο απελπισμένος χρήστης την παίρνει, την κυκλοφορεί βάζοντας ο ίδιος το ποσό, και κερδίζει χρόνο μέχρι να έρθει η ημερομηνία πληρωμής και να αποδειχθεί πως η επιταγή είναι. μία καλή φωτοτυπία. Μετά βέβαια ισχυρίζεται ότι και ο ίδιος είχε πέσει θύμα επιτηδείων.

Ενας άλλος τρόπος κυκλοφορίας επιταγών - μαϊμού είναι ο εξής: Κυκλώματα προμηθεύονται πραγματικά μπλοκ επιταγών τα οποία εκδίδουν στο όνομα ενός υπερήλικα. Μάλιστα τα βγάζουν από διαφορετικές τράπεζες. Στη συνέχεια πωλούν τις επιταγές προς 1000 - 2000 ευρώ και δίνουν και ένα ποσό στον υπερήλικα. Ολες οι επιταγές έχουν την ίδια ημερομηνία λήξης, 5-6 μήνες μετά, ώστε να προλάβουν να τις πουλήσουν. Ετσι εμφανίζονται προς είσπραξη ταυτόχρονα την ίδια μέρα. Η σύσταση είναι: Κυκλοφόρησέ της με όποιο ποσό χρειάζεσαι και την ημέρα πληρωμής, βάλε τα χρήματα. Οσοι τα βάλουν τα χάνουν φυσικά. Ο υπερήλικας θα τα σηκώσει, άλλωστε δεν τον γνωρίζει κανείς από τους χρήστες.

Υπάρχει Δρόμος Εξόδου από τα Αδιέξοδα

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ  του  Άγγελου ΤΣΙΓΚΡΗ  Υπ. Βουλευτή Αχαΐας ΝΔ

Η χρονιά που πέρασε ήταν ασφαλώς μια από τις πιο δύσκολες που έχει περάσει η χώρα τις τελευταίες δεκαετίες. Η οικονομία μας, σε συνθήκες διεθνούς κρίσης, εξαιτίας των αναβολών, των χείριστων επιλογών και του ερασιτεχνισμού της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ βρέθηκε στη δίνη της κρίσης δανεισμού.

Σε αυτές τις συνθήκες η κυβέρνηση -άβουλη και συγχυσμένη- προχώρησε στη ψήφιση του Μνημονίου και στη δανειακή σύμβαση με τη Τρόικα, χωρίς να διαπραγματευτεί, χωρίς να θέσει όρους, χωρίς να εξετάσει τις επιπτώσεις των μέτρων που έπρεπε να φέρει σε πέρας.

Αρχικά κατέφυγε στην εύκολη λύση των περικοπών των μισθών και συντάξεων και στην αύξηση φόρων.

Οι στόχοι που είχαν τεθεί δεν πιάστηκαν ποτέ και το αποτέλεσμα ήταν να επιβάλλονται νέα επώδυνα μέτρα από τις επικαιροποιήσεις του Μνημονίου.

Παρόλα τα μέτρα, που έπληξαν -κυρίως και πρώτιστα- τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα, δεν απετράπη η κατακρήμνιση όλων σχεδόν των μεγεθών της ελληνικής οικονομίας.

Η ανεργία εκτοξεύθηκε στο 12,5% με ανοδικές τάσεις, τα «λουκέτα» των καταστημάτων πολλαπλασιάζονται με ταχύτητα, επιχειρήσεις κλείνουν, ο πληθωρισμός απογειώθηκε κοντά στο 5%, η ανάπτυξη, οι επενδύσεις, η αναθέρμανση της οικονομίας μένουν υποσχέσεις των κυβερνητικών παραγόντων ενώ ταυτόχρονα η ύφεση βαθαίνει και κάνει αδύνατη τη μείωση του χρέους.

Το νέο έτος βρίσκει, λοιπόν, την Ελληνική κοινωνία να το υποδέχεται με εξαιρετική περίσκεψη και αγωνία. Το τοπίο φαντάζει γκρίζο. Όλοι είναι πεπεισμένοι ότι, παρά τις διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού, τα χειρότερα είναι ακόμη μπροστά μας.

Ακόμη και αυτές τις εορταστικές ημέρες, που υπάρχει η αδήριτη ανάγκη για θετική διάθεση, η ειδησεογραφία κατακλύζεται από τις αποφάσεις για τις εξοντωτικές αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ που θα πλήξουν καίρια τους μικρούς καταναλωτές.

Απέναντι, όμως, σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα και στο κλίμα της γενικής απογοήτευσης μπορούμε να αισιοδοξούμε και να ελπίζουμε αρκεί να αλλάξουμε ρότα στην οικονομική πολιτική και ξεφύγουμε από τις αδιέξοδες πολιτικές που μας έφεραν ως εδώ.

Μπορούμε να βρούμε πάλι το νήμα της ανάπτυξης, να ενισχύσουμε την επιχειρηματικότητα, να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας,

Μπορούμε να ξαναβρούμε την εθνική μας αυτοπεποίθηση, να διεκδικήσουμε ένα νέο όραμα για την πατρίδα μας,

Μπορούμε να βάλουμε τα θεμέλια για ένα νέο κοινωνικο-οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης για τη χώρα στη θέση του μεταπολιτευτικού που κατέρρευσε,

Μπορούμε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για ένα αισιόδοξο μέλλον για τις νέες γενιές,

Η Νέα Δημοκρατία, με ευθύνη απέναντι στους πολίτες και την ιστορία, θα συνεχίσει -όπως έπραξε όλο το περασμένο έτος και αποδείχθηκε περίτρανα το δίκαιο της κριτικής και των προτάσεών της- να εργάζεται προς όφελος της Ελληνικής κοινωνίας, να ενισχύει την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο για την Ελλάδα.

Συνάντηση κορυφής της ρωσικής μαφίας στην Ελλάδα

Τα πιο γνωστά ονόματα της περίφημης ρωσικής μαφίας και εκπρόσωποι των γνωστών «νονών» της απ' όλο τον κόσμο συναντήθηκαν το δεύτερο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου στην Ελλάδα, σύμφωνα με το Έθνος της Κυριακής.
Συνάντηση κορυφής της ρωσικής μαφίας στην Ελλάδα

Η μεγαλύτερη και σημαντικότερη συνάντηση των Ρώσων αρχινονών την τελευταία δεκαετία έγινε με πρωταγωνιστή έναν ομογενή ο οποίος δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στη Βόρεια Ελλάδα και κανόνισε το ραντεβού των 60 αρχινονών που έλαβε χώρα το Σαββατοκύριακο 11 και 12 Δεκεμβρίου.

Σκοπός τους ήταν να υπάρξει ανακωχή στον κύκλο του αίματος και αλληλοεξόντωσης που άνοιξε εδώ και μερικά χρόνια ανάμεσα στις εγκληματικές οργανώσεις αλλά και η αναζήτηση τρόπων για να αντιμετωπιστούν τα μέτρα που πάρθηκαν από τις ρωσικές αρχές κατά του οργανωμένου εγκλήματος και της μαφίας, με πρωτοβουλία του ίδιου του προέδρου Ντμίτρι Μεντβέντεφ.

Αν και ο τόπος της συνάντησης δεν έγινε -όπως είναι λογικό- γνωστός, εικάζεται ότι ήταν η Αθήνα ή η Θεσσαλονίκη και μάλιστα σε απλό εστιατόριο!

Η επιλογή της χώρας μας για τη συνάντηση δεν έχει να κάνει μόνο με γεωγραφικούς λόγους αλλά και λόγω των «δεσμών» της με τη χώρα μας καθώς υπάρχει σημαντική απόληξή τους στην Ελλάδα και πολλά ονόματα της ρωσικής μαφίας έχουν ελληνικά διαβατήρια.

Η χώρα μας, πάντως, φέρεται συχνά από τις αστυνομικές αρχές άλλων χωρών ως καταφύγιο νονών και πληρωμένων δολοφόνων της ρωσικής μαφίας.

Αξίζει να αναφερθεί ότι στο παρελθόν είχε συλληφθεί να κρύβεται στη Θράκη ο «εκτελεστής» Bλαντιμίρ Tαταρένκοφ, ενώ στην Αθήνα είχε εκτελεστεί ο γνωστός δολοφόνος της ρωσικής μαφίας, Aλεξάντρ Σαλόνικ.

Στις 15 Ιανουαρίου η ΝΔ μετακομίζει απο τη Ρηγίλλης στη Συγγρού

nd nea grafeia.jpgΓια τις 15 Ιανουαρίου οριστικοποιήθηκε η... ιστορική μετακόμιση της ΝΔ απο τη Ρηγίλλης στα νέα εντυπωσιακά γραφεία της επι της Λεωφόρου Συγγρού.


Οι εργασίες έχουν ολοκληρωθεί στο νέο κτίριο και αναμένονται οι τελευταίες λεπτομέρειες για την μετεγκατάσταση όλόκληρου του γαλάζιου μηχανισμού.

Σημειώνεται, ότι στον πρώτο όροφο τα γραφεία θα είναι σε έναν ενιαίο χώρο για να δίνεται το μήνυμα του... ανοιχτού κόμματος, ενώ μόνο στον τελευταίο όροφο τα γραφεία θα είναι σε ξεχωριστά δωμάτια, αφού εκεί θα βρίσκεται τόσο το γραφείο του προέδρου, όσο και των άλλων μελών της ηγετικής γαλάζιας ομάδας!

Πάντως, αυτό που θα εντυπωσιάζει τους επισκέπτες θα είναι -όπως λέγεται- η είσοδος στο ισόγειο, όπου θα έχει στηθεί ένα μεγάλο video wall!

Αποκάλυψη "Δημοκρατίας": Το προκλητικό ζειμπέκικο του Παπανδρέου την Πρωτοχρονιά!

dimokratia zeibekiko.JPGΜια ιδιαίτερα σημαντική αποκάλυψη δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα "Δημοκρατία", για το πώς πέρασε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου την ημερά της Πρωτοχρονιάς.


Σύμφωνα, λοιπόν, με την εφημερίδα ο κ. Παπανδρέου με την σύζυγό του, την ώρα που ο κόσμος περνούσε την πιο μελαγχολική πρωτοχρονιά της ζωής του, πέρασε μια... ξέφρενη βραδιά, χορεύοντας ζεϊμπέκικα, σε ταβέρνα της Νέας Κηφισιάς! Άλλη μια απόδειξη ότι ο πρωθυπουργός είναι εκτός... τόπου και χρόνου...

Πόσους Αντιδήμαρχους μπορεί να έχει η Πάτρα; Άρθρο αναγνώστη...

Σύμφωνα με την παρ. 2 του Άρθρου 59 του Καλλικράτη:


"Σε δήμους από εκατό χιλιάδες έναν (100.001) κατοίκους και άνω ορίζονται έως οκτώ (8) αντιδήμαρχοι. Ο αριθμός των αντιδημάρχων αυξάνεται κατά έναν (1), εάν ο αριθμός των δημοτικών ενοτήτων που συνενώθηκαν είναι από πέντε (5) έως και επτά (7), κατά δύο (2) εάν ο αριθμός των δημοτικών ενοτήτων είναι από οκτώ (8) έως και εννέα (9) και κατά τρεις (3) εάν ο αριθμός των δημοτικών ενοτήτων είναι δέκα (10) και ανώτερος."

Για το Δήμο Πατρέων ο αριθμός αυτός είναι 8+2=10, όπως προκύπτει και από την Εγκύκλιο 41 του ΥΠ.ΕΣ.Α.Η.Δ. (http://static.diavgeia.gov.gr/doc/4ΙΦΝΚ-ΔΘ), στη σελ.32, υποσημείωση 100.

Το "πρόβλημα" προκύπτει από λανθασμένη ερμηνεία της έννοιας "Δημοτική Ενότητα", διότι κάποιοι αντιμετωπίζουν τον παλιό Δήμο Πατρέων ως μία Δημοτική Ενότητα, ενώ τα 4 διαμερίσματα του Δήμου Πατρέων αποτελούν το καθένα Δημοτική Ενότητα. Αυτό προκύπτει και από τη σελ.27 του ΦΕΚ 1294Β / 2010.

Η αλήθεια είναι ότι ο Νόμος λέει: "έως".

Πάντως δεν πιστεύουμε ότι τους 9 (αριθμό για τον οποίο μιλούσαν όλοι εδώ και 1,5 μήνα) τους βάλανε για να κάνουνε οικονομία, γιατί με τη λογική αυτή να βάζανε 7 όπως είχε η προηγούμενη Δημοτική Αρχή ή όπως έκανε ο Μπουτάρης στη Θεσσαλονίκη (μπορούσε 9 και έβαλε 7) και να μην ιδρύανε απίθανες Αντιδημαρχίες (Σ.Σ. το αντικείμενο των Αντιδημαρχιών είναι απόφαση του Δημάρχου), που δεν υπάρχουν ούτε στην Αθήνα ούτε στη Θεσσαλονίκη, π.χ.: Εθελοντισμού, Ισότητας Φύλων, ΜΗΚΥΟ και Ένταξης Μεταναστών (και το Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών τι θα κάνει;)

Υποστήριξης Δημότη και Λειτουργίας Πόλης (και ο Συμπαραστάτης του Δημότη και της Επιχείρησης τι θα κάνει; η πόλη χρειάζεται Αντιδήμαρχο για να λειτουργήσει;)

Και με τις γκρίνιες που έχει ο Δημαράς, δεν τον χάλαγε να βάλει και 10ο Αντιδήμαρχο κάποιον "πικραμένο" (π.χ. Παπαγιαβής, Χρυσανθακοπούλου, Μακρής, Βανταράκης, Μαλλιώρης).