ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΗΞΕΡΕ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

Διαβάσαμε σήμερα στην τελευταία σελίδα της Πελοποννήσου ένα μικρό παρασκήνιο σχετικά με το πότε και υπό ποιες ...

ΠΟΙΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ

255 οργανισμοί που απασχολούν περισσότερους από 6.000 εργαζομένους ...

ΠΛΑΦΟΝ 2.2ΟΟ ΕΥΡΩ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Επιφυλάξεις εκφράζει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης για το αν και κατά πόσο η θέσπιση πλαφόν 2.400 ευρώ στις συντάξεις είναι αρκετή...

ΑΝΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ, ΜΕΤΡΑ ΥΨΟΥΣ 11,6 ΔΙΣ ΕΥΡΩ

Σε τεντωμένο σχοινί προσπαθεί να ισορροπήσει το οικονομικό επιτελείο...

ΑΠΑΛΛΑΓΕΣ ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 40.000 ΕΥΡΩ

Το βασικό σενάριο προβλέπει διατήρηση των απαλλαγών και εκπτώσεων για τους έχοντες εισοδήματα έως 30.000 ευρώ...

ΟΜΙΛΙΑ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΒΟΥΛΗ ΨΗΦΟΣ ΕΜΠΙΣ ΤΟΣΥΝΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Τη μέρα που έγινε ο ανασχηματισμός, άκουσα σε κάποιον ραδιοφωνικό σταθμό έναν πολίτη να λέει:«Ερχόμενος σήμερα το μεσημέρι στο σπίτι από την δουλειά και προτού καθίσω με τη γυναίκα και τα παιδιά μου στο τραπέζι για να φάμε, ζήτησα από όλους να κάτσουμε σε άλλες καρέκλες από αυτές που καθόμαστε συνήθως. Το κάναμε, αλλά… οι φακές δεν έγιναν κοκκινιστό!».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ο λαός μας τα λέει όλα! Και τα ξέρει όλα… Και ας νομίζουν κάποιοι, σε κυβερνητικά γραφεία, πως μπορούν ακόμα να κρύβονται…Η δική μας κριτική σε αυτή την αίθουσα, «δεν πιάνει μία» μπροστά στην κριτική που η ίδια η κοινωνία κάνει, με πιο σκληρό τρόπο. Αν υπήρχε η δυνατότητα, να μιλούσε σε αυτό το βήμα, στην θέση μου ένας συνταξιούχος, ένας άνεργος, ένας φοιτητής, ένας οικογενειάρχης του μεροκάματου, θα έλεγε σε όλους μας το τι τραβάει τον τελευταίο 1,5 χρόνο αυτός και η οικογένεια του. Θα έλεγε ότι είναι εξοργισμένος, με την πολιτική της κυβέρνησης, της προηγούμενης ή της νέας, δεν έχει σημασία…Κυβέρνηση μνημονίου η μία, κυβέρνηση μνημονίου και η άλλη… Δέσμιες των ίδιων επιλογών και οι δύο!
Και ας καμώνονται όσοι φρεσκο-κάθισαν σε υπουργικά γραφεία ότι είναι «άλλοι» και θα κάνουν «άλλα». Μπορούν να ξεφύγουν από τον δρόμο του μνημονίου που το ίδιο, το κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ, επέλεξε και χάραξε από την αρχή της θητείας του; Όχι. Δεν μπορούν…
Αυτό λένε οι Έλληνες που κατεβαίνουν στην πλατεία. Το λένε παντού. Στην δουλειά, στο καφενείο όπου σταθούν και όπου βρεθούν. Η συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης που βρίσκεται σε εξέλιξη, έχει κάποιες ιδιαιτερότητες. Όπως για παράδειγμα είναι η πρώτη φορά που μια Κυβέρνηση δεν αμφισβητείται μόνο από την Αντιπολίτευση αλλά από το ίδιο το κόμμα, την ίδια την Κυβέρνηση, τον ίδιο τον αρχηγό της. Δια της συναίνεσης και οιονεί παραίτησης του ο Πρωθυπουργός ομολόγησε την αποτυχία και αδυναμία της διακυβέρνησής του.
Στη συνέχεια έκανε ένα μεγάλο ανασχηματισμό άλλη μια απόδειξη δηλ. της αποτυχία της, γιατί καμία Κυβέρνηση που πάει καλά δεν ανασχηματίζεται, εκτός και εάν συνέβη κάτι για την αποτροπή της συνωμοσίας τύπου 65. Αλήθεια τι έγιναν άραγε οι Συνωμότες; Δεν πρέπει να γνωρίζει ο λαός τι έγιναν οι σφετεριστές της Δημοκρατίας; Δεν πρέπει το κυβερνών κόμμα να δώσει εξηγήσεις; Κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι συνωμότες έγιναν υπουργοί και η συνωμοσία ξεχάστηκε. Είναι άραγε έτσι;
Πέρα όμως και πάνω από την συνωμοσιολογία, τους μύθους της συναίνεσης υπάρχουν πολύ σοβαρά προβλήματα της χώρας που έχει δημιουργήσει η εικοσάμηνη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Μια διακυβέρνηση που εκτός από την προφανή αποτυχία, επιστρατεύει διλλήματα εκβιαστικά και ανυπόστατες καταγγελίες για την αντιπολίτευση, προκειμένου να δημιουργήσει άλλοθι. Έτσι ακούσαμε ότι για τα οικονομικά αδιέξοδα της χώρας φταίει η Αντιπολίτευση που δεν δίνει τάχα τη συναίνεσή της.
Για την αποτυχία εφαρμογής του Προϋπολογισμού φταίει η Νέα Δημοκρατία.
Για την διόγκωση αντί για τη μείωση του ελλείμματος φταίει ο Σαμαράς. Για το ότι δεν έχει προχωρήσει καμία διαρθρωτική Αλλαγή φταίνε άλλοι και όχι η Κυβέρνηση του μνημονίου.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι
Όλα τα παραπάνω μόνο σοβαρή αντιμετώπιση δεν αποδεικνύουν. Η Κυβέρνηση δεν πέτυχε κανένα μα κανένα στόχο απ΄ αυτούς που η ίδια έθεσε. Τα έσοδα αντί να αυξάνονται μειώνονται. Τα έξοδα αντί να μειώνονται αυξάνονται. Οι Διαρθρωτικές αλλαγές εξαγγέλλονται και ξανά εξαγγέλλονται χωρίς όμως να πραγματοποιούνται.
Οι Αποκρατικοποιήσεις είναι ακόμα στα χαρτιά. Η αξιοποίηση της Δημόσιας Περιουσίας δεν έχει φέρει ακόμη ούτε ένα ευρώ στα Ταμεία του Κράτους. Μετά από 10 φορολογικά Νομοσχέδια, ακούσαμε ότι πρέπει να ξαναγίνει φορολογική μεταρρύθμιση. Οι ελπίδες μας για Επενδύσεις, ολοένα και απομακρύνονται.
Ειδικότερα στον Τομέα της Εργασίας και της Κοινωνικής Ασφάλισης που από τη μεριά της Νέας Δημοκρατίας έχω την ευθύνη και την τιμή να παρακολουθώ, η κατάσταση είναι εξίσου δραματική.
Οι αντιφατικές, αλλά και κυρίως αναποτελεσματικές πολιτικές των δυο Υπουργών που ήδη έχουν περάσει και φύγει από το Υπουργείο Εργασίας έχουν αφήσει έντονα τα σημάδια της Αποτυχίας. Η ανεργία διογκώνεται και καταρρίπτει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο.
16,2% τον Μάρτιο του 2011.
19,5% η Ανεργία των Γυναικών,
42,5% η Ανεργία των Νέων.
Πάνω από 820.000 οι άνεργοι συμπολίτες μας. Η Αγορά Εργασίας λειτουργεί χωρίς σταθερές, χωρίς σημεία ισορροπίας. Η Κυβέρνηση με τις ρυθμίσεις της αποδιοργάνωσε το Σύστημα Συλλογικών Διαπραγματεύσεων χωρίς λειτουργικό και αποδεκτό νέο πλαίσιο. Η μαύρη εργασία συνεχίζει να υπονομεύει την ποιοτική εργασία και τα δικαιώματα των Εργαζομένων. Οι Ελεγκτικοί Μηχανισμοί αδυνατούν να φέρουν ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Οι Ευρωπαϊκοί πόροι λιμνάζουν στο Υπουργείο Εργασίας. To 17% απορροφητικότητα είναι αρνητικό ρεκόρ. Αντί να επιταχύνει την προκήρυξη των έργων, επιδίδεται σε διώξεις του προσωπικού που δεν είναι ΠΑΣΟΚ, αδυνατίζοντας την απόδοση των ειδικώνυπηρεσιών και ενισχύοντας τον κομματισμό και την αναξιοκρατία.
Μέχρι προϊστάμενο με Β΄ βαθμό τοποθέτησαν στις Διαχειριστικές Αρχές, ο οποίος βέβαια είχε το προσόν ότι είναι συγγενής του Προέδρου της ΠΑΣΚΕ. Αλλά και στο Ασφαλιστικό Σύστημα η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Η βιωσιμότητα των Ταμείων δοκιμάζεται μήνα με το μήνα. Η καταφυγή σε ρευστοποίηση ομολόγων ή σε δανεισμό ολιγόμηνο είναι μια πρακτική
που εξασφαλίζει μέχρι στιγμής την απρόσκοπτη καταβολή των συντάξεων και των άλλων παροχών. Ως πότε όμως;
Η μεγάλη ανεργία η εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή και εισφοροαποφυγή υπονομεύουν την ρευστότητα και την επάρκεια τους. Η αξιοποίηση της περιουσίας των Ταμείων παραμένει εξαγγελία. Ο χρόνος απονομής των συντάξεων έχει εκτοξευθεί. Ας μην συζητάμε για το χρόνο καταβολής των εφ’ άπαξ αποζημιώσεων. Οι Υγειονομικές Υπηρεσίες του ΙΚΑ, σε όλη την χώρα, κυριαρχούνται από έλλειμμα γιατρών και από τις ουρές των ασφαλισμένων. Κι εδώ βέβαια βρέθηκε χρόνος για εκτεταμένες καρατομήσεις Διευθυντών σε όλη την Ελλάδα.
Αλήθεια έτσι εννοεί ο κ. Παπανδρέου τη συναίνεση; Θα μπορούσα να μιλάω πολλή ώρα ακόμα για τις ελλείψεις, για τις στρεβλώσεις, για τις καθυστερήσεις, αλλά ο χρόνος πιέζει.
Θα κλείσω με δύο μόνο παρατηρήσεις:
1. Η Κυβέρνηση δεν έχει ανάγκη από ψήφο εμπιστοσύνης, έχει ανάγκη από Εμπιστοσύνη και Αξιοπιστία, που τις έχει οριστικά απωλέσει.
Πρώτα στο εσωτερικό της, μετά στην Αντιπολίτευση​και κυρίως στην Κοινωνία.
2. Αν επιθυμεί πραγματική συναίνεση ας πάρει τις προτάσεις μας, ας ακούσει τις δικαιωμένες παρατηρήσεις μας κι ας πορευτεί έναν άλλο δρόμο.
Αυτόν της Συναίνεσης, της Ανάπτυξης, της Διαπραγμάτευσης, της Αξιοπρέπειας, της Ελπίδας και της Προοπτικής.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η εκτίμησή μου είναι πως δεν θα το κάνει και για αυτό η κατάρρευση δεν θα αργήσει. Σε λίγες μέρες έρχεται το Μεσοπρόθεσμο και μαζί του οι νέες προεξοφλημένες αποτυχίες της κυβερνητικής πολιτικής. Η ανοχή του λαού έχει τελειώσει προ πολλού και η ώρα που η μεγάλη αλλαγή αναπόφευκτα θα έρθει μέσα από τις κάλπες είναι κοντά. Η ψήφος εμπιστοσύνης σε αυτή τη κυβέρνηση λοιπόν, είναι απλή παράταση σε μια πολιτική που έχει ήδη καταδικαστεί.
Για εμάς στη Νέα Δημοκρατία δε, αποτελεί ψήφο ενοχής σε μια πολιτική που εξοντώνει τους Έλληνες για να ζήσει…το υπόλειμμα της Ελλάδας, που έχει κατά νου ο κ. Παπανδρέου. Και φυσικά, ψήφο ενοχής ή συνενοχής, η Νέα Δημοκρατία δεν έδωσε ποτέ και ούτε πρόκειται να δώσει. Εμπιστεύεται μόνο τον λαό. Ψήφο εμπιστοσύνης λοιπόν, στις λαϊκές δυνάμεις και μόνον σε αυτές!
Σας ευχαριστώ.

ΝΕΑ ΣΦΑΛΙΑΡΑ ΤΗΣ ΔΑΚΕ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟ!...

ΜΟΝΟ ΣΤΟ FIMOTRO
"O MHTΣΟΤΑΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ"!
"ΝΑ ΔΙΑΘΕΣΕΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ"!
Νέα ανακοίνωση εναντίον του Κυριάκου Μητσοτάκη θα διανείμει στα ΜΜΕ εντός ολίγου η ΔΑΚΕ Ιδιωτικού τομέα. Το Fimotro, την έχει ήδη στα χέρια του και την φέρνει...
πρώτο στη δημοσιότητα. Πατήστε κλικ για να τη διαβάσετε...
fimotro.blogspot.com

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Δ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΨΗΦΟΥ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ




Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,


Η συζήτηση που είναι σε εξέλιξη στη Βουλή, για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, γίνεται σε μια στιγμή, που η ατελέσφορη και αδιέξοδη πολιτική της κυβέρνησης έχει εντείνει την απόγνωση στην ελληνική κοινωνία. Έχει βαθύνει την ανασφάλεια και τη φοβία, έχει αποσαθρώσει την αγορά και τέλος, έχει εκθέσει διεθνώς τη χώρα.

Αυτό άραγε, χρειαζόταν σήμερα η Ελλάδα;

Να επιβεβαιωθεί δηλαδή, η εμπιστοσύνη του ΠΑΣΟΚ, στον… εαυτό του;

Αυτοί που είχαν την ιδέα γι΄ αυτήν τη συζήτηση, δεν κυκλοφορούν ανάμεσα στους πολίτες;

Δεν είναι οι ίδιοι, πολίτες αυτής της χώρας;

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Σημειώνεται αναντιστοιχία, σε μεγάλο βαθμό, ανάμεσα στο τι συζητάμε εδώ, και στο τι συζητούν οι Έλληνες, έξω από αυτήν την αίθουσα.

Αυτό που θέλουν να δουν, είναι, εάν έστω και τη δωδεκάτη, στα πρόθυρα δηλαδή μιας εθνικής κατάρρευσης, οι πολιτικές δυνάμεις μπορούν να συνεννοηθούν και να καταρτίσουν ένα εθνικό σχέδιο για να ανοίξει και πάλι ο δρόμος και ο ορίζοντας της προοπτικής.

Η σημερινή συζήτηση, έρχεται και σε μια στιγμή, που η Ελλάδα, διεθνώς, βρίσκεται στο ναδίρ της αξιοπιστίας και της εικόνας της.

Με επιπτώσεις στις διεθνείς σχέσεις της, στο διεθνές κύρος και στην εξωτερική της πολιτική.

            Ποιός δεν θα ήθελε, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μια τίμια και βιώσιμη δανειακή συμφωνία, που να είναι προς το συμφέρον και των δύο πλευρών; Κανένας.

            Ποιος δεν αναγνωρίζει την ανάγκη της Ελλάδος να εξέλθει το ταχύτερο δυνατόν από την κρίση, και της Ευρώπης, να εξασφαλίσει την κοινοτική συνοχή της, όσο και αν έχει διαρραγεί το τελευταίο διάστημα, και να συνεχίσει να αποτελεί, χώρο αναφοράς, σταθερότητας και κανόνων υγιούς ανταγωνισμού, ανάπτυξης και δημοκρατίας; Κανένας.

Πριν από λίγες ημέρες, η Νέα Δημοκρατία και ο Αντώνης Σαμαράς, όχι μόνο ανταποκρίθηκαν στην πρόταση-πρόσκληση του Πρωθυπουργού αλλά πήγαν ακόμα παραπέρα, προτείνοντας ένα πλαίσιο βασικών αρχών για να οδηγηθούμε επιτέλους στην εθνική συνεννόηση και συναίνεση.

Το τι έγινε, το γνωρίζουμε.

Το τι δεν έγινε όμως, είναι αυτό που σήμερα οδηγεί την ελληνική κοινωνία στο να στέκεται με αυστηρότητα και κριτική απέναντί μας.

Πολύ συζήτηση έχει γίνει και συνεχίζεται τα τελευταία χρόνια για το πώς εκφυλίσθηκε το μεταπολιτευτικό πολιτικό μας σύστημα.

Και τις ευθύνες γι΄ αυτό, τις μοιραζόμαστε όλες οι πολιτικές δυνάμεις.

Αυτή είναι μια παραδοχή ειλικρίνειας, που κάποτε πρέπει να την κάνουμε, για να βρούμε ένα καταρχήν σημείο συνεννόησης.

Αλλά και παλαιότερα για να θυμηθούμε την πρόσφατη ιστορία μας και με εξαίρεση την περίοδο του Κωνσταντίνου Καραμανλή, χάρις στην ενόραση και την πολιτική του οποίου, η Ελλάδα έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η χώρα μας βρέθηκε στο επίκεντρο αμφισβητήσεων και κριτικής.

Από την ένταξή μας και μετά, μέχρι την ενσωμάτωσή μας στο μηχανισμό του ευρώ, αλλά και αργότερα, από τα μεσογειακά προγράμματα, το 1985, στα πακέτα Ντελόρ, στο Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης και το ΕΣΠΑ (Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς),  η Ελλάδα εκκινείτο, αγνοώντας βασικές της υποχρεώσεις.

Μια περίοδος, που θα μπορούσαμε να είχαμε μετατρέψει την Ελλάδα σε μια πραγματική ευρωπαϊκή χώρα, με συνειδητό τον ευρωπαϊκό μας προσανατολισμό.

Σήμερα, το πρόβλημα, βαθιά πολιτικό και κοινωνικό, εμφανίζεται από την κυβέρνηση να περιορίζεται στην οικονομία.

Αλλά και σε αυτόν τον τομέα, η Ελλάδα είχε τις παλινδρομήσεις της, που χαρακτηρίσθηκαν από έλλειμμα ευθύνης και εθνικής συνεννόησης.

Σήμερα, στο παραπέντε, με χιλιάδες ελληνικές οικογένειες να αντιμετωπίζουν το φάσμα της φτώχειας και το εθνικό μας κύρος έρμαιο στα χείλη και την πένα του κάθε γραφειοκράτη ή κερδοσκόπου, η κυβέρνηση «ανακαλύπτει» και «απορρίπτει» συγχρόνως το δρόμο της συναίνεσης.


Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Αντί να συζητάμε σήμερα για το ψευδεπίγραφο δίλημμα, ναι ή όχι στην κυβέρνηση, θα έπρεπε να συζητάμε ειλικρινά, καλόπιστα και με εθνική ευαισθησία για το πώς μπορούμε να βρούμε τρόπους συνεννόησης για να προχωρήσουμε ενωμένοι μπροστά.

Εδώ και ενάμισι χρόνο, στην αίθουσα αυτή, καθημερινά, διαιρείται και διχάζεται η πολιτική τάξη της χώρας.

Και αυτό, το παρακολουθεί με απογοήτευση, οργή και αγανάκτηση, η ελληνική κοινωνία.

Δεν κυριάρχησαν οι φωνές της σύνεσης αλλά οι κραυγές του λαϊκισμού.

Και αυτή είναι η μεγάλη ευθύνη της κυβέρνησης.

Γιατί ακριβώς, η κυβέρνηση, δηλαδή η εκτελεστική εξουσία, είναι αυτή που έχει την πολιτική πρωτοβουλία.

Χάσαμε, κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ, 18 μήνες πολύτιμου πολιτικού χρόνου, με ευθύνη σας, για να οδηγηθούμε σήμερα σε ένα επικίνδυνο, για την πατρίδα, αδιέξοδο.

Πόσο διαφορετικά θα είχαν εξελιχθεί τα πράγματα, εάν η κυβέρνηση που έχει και την πολιτική πρωτοβουλία των κινήσεων, αντί να επιλέξει το δρόμο της διαίρεσης, της άσκοπης αντιπαράθεσης, του σκληρού καταγγελτικού λόγου, είχε ακολουθήσει, από την αρχή, το δρόμο της εθνικής συνεννόησης;

Σήμερα, η χώρα μας θα είχε κάνει βήματα μπροστά, η αγορά θα αισιοδοξούσε, η κοινωνία θα ήλπιζε και η διεθνής κοινότητα θα μας έβλεπε με εκτίμηση.

Δυστυχώς, συνέβη το αντίθετο.

Χάσαμε χρόνο, ενέργεια, προσανατολισμό, κύρος.

Η Νέα Δημοκρατία έδωσε από την πρώτη κιόλας στιγμή, το στίγμα της εθνικής και της πολιτικής ευθύνης, με τη στήριξη της χώρας αλλά και πολλών κυβερνητικών επιλογών.

Αυτό δεν εκτιμήθηκε και δεν αξιοποιήθηκε, γιατί κυριάρχησε η αμετροέπεια, η αλαζονεία και ο κομματικός πατριωτισμός του ΠΑΣΟΚ.

Σήμερα, που το κόμμα της συμπολίτευσης φυλλορροεί και διχάζεται, θα περίμενε κανείς να προταχθεί η σωτηρία της Ελλάδος αλλά όπως διαπιστώνουμε, προτάθηκε η έστω πρόσκαιρη, με ένα φιλί ζωής ολίγων μηνών, σωτηρία του κόμματος.

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Η ψήφος εμπιστοσύνης δεν δίνεται πλέον στη Βουλή.

Αυτή είναι η τυπική διαδικασία. Η πραγματική ψήφος εμπιστοσύνης, δίνεται από την κοινωνία.

Και οι εκλογές, σ’ αυτό αποβλέπουν.

Κανείς δεν τις ήθελε, όλοι τις αφόριζαν, αλλά τελικά είναι η μόνη λύση, που επειδή ακριβώς θα εκπορευθεί από τους Έλληνες πολίτες, από την ελληνική κοινωνία, θα είναι ξεκάθαρη, αυθεντική και λογική.

Και θα είναι οι εκλογές αυτές, που θα αποκαταστήσουν την πολιτική μας ισορροπία και θα ανοίξουν το δρόμο στις δυνάμεις, που και τη γνώση και τη θέληση έχουν να συγκρουσθούν ανοιχτά με τα πραγματικά προβλήματα, να αποκαταστήσουν την κοινωνική συνοχή και την αξιοπιστία της χώρας, να εμπεδώσουν την κοινωνική σταθερότητα που διασαλεύεται, να ισχυροποιήσουν τους δημοκρατικούς θεσμούς και να βάλουν τα θεμέλια για τη νέα αρχιτεκτονική της ελληνικής πολιτείας, για τη Νέα Ελλάδα.

Η Νέα Δημοκρατία με στρατηγική, σχέδιο για το νοικοκύρεμα των δημοσιονομικών και πάνω απ΄ όλα με αίσθημα εθνικής ευθύνης, είναι έτοιμη να ανταποκριθεί σε αυτήν την αποστολή, καλλιεργώντας κλίμα εθνικής συνεννόησης, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα ισχυρό εθνικό μέτωπο για την αντιμετώπιση της κρίσης, δίνοντας και πάλι στους Έλληνες πολίτες αίσθημα σιγουριάς και αυτοπεποίθησης και αποκαθιστώντας τη θέση κύρους της χώρας μας στην Ευρώπη και στον κόσμο.

OKTΩ ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ ΑΠΟ ΠΤΩΣΗ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΥΣ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ

Ένα αγόρι εννέα ετών και η 14χρονη αδελφή του περιλαμβάνονται στους επιζώντες της αεροπορικής καταστροφής στο Πετροζαβόντσκ της Καρελίας, στην οποία έχασαν τη ζωή τους 44 άτομα, ανάμεσά τους και η μητέρα τους, ανακοίνωσε το...
ρωσικό υπουργείο Εκτάκτων Καταστάσεων. Ο Αντον Τερέχιν και η Αναστάσια Τερέχινα περιλαμβάνονται στη λίστα των επιζώντων, που δόθηκε στη δημοσιότητα από το υπουργείο Εκτάκτων Καταστάσεων. Μία αεροσυνοδός επέζησε επίσης, το μόνο μέλος του εννεαμελούς πληρώματος τουTu-134. Επτά από τους οκτώ επιζήσαντες νοσηλεύονται με εγκαύματα και βρίσκονται «σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση», σύμφωνα με το υπουργείο. Οκτώ αλλοδαποί και ένας διεθνής διαιτητής ποδοσφαίρου ρωσικής υπηκοότητας, περιλαμβάνονται μεταξύ των 44 νεκρών της συντριβής του ρωσικού Tu-134 χθες το βράδυ στην Καρελία, στη βορειο-δυτική Ρωσία, μετέδωσαν τα ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων. Ένας Σουηδός, ένας Ολλανδός και δύο Ουκρανοί περιλαμβάνονται στον κατάλογο των νεκρών, καθώς και μία τετραμελής οικογένεια ρωσικής και αμερικανικής υπηκοότητας, σύμφωνα με ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εκτάκτων Καταστάσεων. Ο διεθνής διαιτητής ποδοσφαίρου Βλαντιμίρ Πετάι, 38 ετών, περιλαμβάνεται επίσης στον κατάλογο των νεκρών. Ο Βλαντιμίρ Πετάι ήταν ο διαιτητής του 100ού ποδοσφαιρικού αγώνα της πρώτης κατηγορίας της Ρωσίας ανάμεσα στην Ρουμπίν Καζάν και τη Ντιναμό Μόσχας.

ΕΠΑΝΕΚΛΕΓΕΤΑΙ Ο ΜΠΑΝ ΚΙ ΜΟΥΝ

Δεύτερη, πενταετή θητεία του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Γκι-μουν «επισφραγίζει» σήμερα, Τρίτη, η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού. Η επανεκλογή του 67χρονου Νοτιοκορεάτη θεωρείται δεδομένη, καθώς έχει λάβει ήδη την...
ομόφωνη στήριξη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Οι 15 χώρες του Συμβουλίου Ασφαλείας αποφάσισαν την Παρασκευή ομόφωνα να υποστηρίξουν τον Μπαν Κι-μουν για μια δεύτερη θητεία στον ΟΗΕ και απέστειλαν τη σχετική «σύσταση» τους στη Γενική Συνέλευση, η οποία θα προχωρήσει σήμερα στην εκλογή. Ο 67χρονος Μπαν Γκι-μουν, ο οποίος δεν έχει αντίπαλο στη ψηφοφορία αυτή, επανεκλέγεται για πέντε χρόνια. Η πρώτη θητεία του ολοκληρώνεται στις 31 Δεκεμβρίου. Η δεύτερη θητεία αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2012 και ολοκληρώνεται στις 31 Δεκεμβρίου του 2016. «Τώρα που θα απαλλαγεί από το βάρος να πρέπει να αναζητεί υποστήριξη στην επανεκλογή του, ελπίζουμε ότι θα έχει περισσότερο ελεύθερο χρόνο για να αγωνιστεί υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανά τον πλανήτη» δήλωσε ο διευθυντής της μη κυβερνητικής οργάνωσης Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW) Φιλίπ Μπολοπιόν. Ο Μπαν Γκι-μουν, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Νοτίου Κορέας, έχει δηλώσει ότι τον «τιμά ιδιαίτερα η ομόφωνη ψήφισή του από το Συμβούλιο Ασφαλείας» και ότι αισθάνεται «περήφανος για όλα όσα κάναμε από κοινού».

ΤΟ ΝΕΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ

Γράφει ο Νικόλαος.
 Σκοπός του κειμένου αυτού αλλά και αυτής της κίνησης δεν είναι η δημιουργία ενός ακόμη πολιτικου σχηματισμού που θα ζητήσει την ψήφο των πολιτών. Ο συντάκτης του κειμένου δεν έχει καμιά κομματική ταυτότητα διότι δεν υπήρξε κανένα κόμμα που να τον αντιπροσώπευε τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς του.

 Η επικεφαλίδα του κειμένου αντικατοπτρίζει την ανάγκη αυτού του τόπου και των πολιτών του για την σύναψη ενός σιωπηρού συμβολαίου για μια κοινωνική συμφωνία. Παραδοχές όπως για το ποια ήταν τα λάθη του παρελθόντος, ποιοι έχουν τις ευθυνες για την σημερινή κατάσταση και σε αυτήν την κρισιμότατη καμπή της ιστορίας τι πρέπει να γίνει από εμάς ώστε να αφαιρέσουμε αυτόν το κακοήθη όγκο στο σώμα της πατρίδας που ονομάζεται φτώχεια και ότι συνεπάγεται με αυτόν. Πριν ξεκινήσουμε να μπούμε στην απαρίθμιση των αιτιών θα πρέπει να  γίνει μια κοινή παραδοχή από όλους μας:
 Όταν ένα Έθνος-Κράτος ακμάζει και με την προϋπόθεση ότι η διακυβέρνηση αυτού είναι δίκαια, ισόνομη, ακμάζουν και οι πολίτες του ως απόρροια της....
 κοινωνικής δικαιοσύνης.

 Πρώτη αιτία για την σημερινή μας κατάσταση είναι ο εμποτισμός της συνήδεισης του πολίτη με το δηλητήριο της ατομικότητας και της αναξιοκρατίας. Πρώτοι διδάξαντες οι εκάστοτε πολιτικοί που κυβέρνησαν τον τόπο αυτό, δίνοντας αυτοί πρώτοι τα μαθήματα της διαφθοράς, της ρεμούλας, της λωποδυτιάς, της κλοπής, της αναξιοκρατικής ανέλιξης οικονομικά, επαγγελματικά και κοινωνικά. Εμείς ακολουθήσαμε τον δρόμο που μας χάραξαν αυτοί κάνοντας πλιάτσικο στον κρατικό πλούτο. Το πλιάτσικο αυτό πήρε πολλές μορφές. Ο διορισμός τεράστιου πλυθησμου στον δημόσιο τομέα με γελοία κριτήρια, με αναξιοκρατία και δίχως ο ίδιος ο δημόσιος τομέας να έχει ανάγκη σε τόσο μεγάλο αριθμό ανθρώπινου δυναμικού. Τα κριτήρια διορισμού ήταν καθαρά κομματικά και πελατειακά. Όνειρο του Έλληνα πολίτη έγινε ο διορισμός του στον δημόσιο τομέα και απο την άλλη πλευρά οι εκάστοτε διοικούντες αυτού του τόπου εκμεταλεύτηκαν αυτό το όνειρο στο έπακρο δημιουργώντας στρατιές ψηφοφόρων. Έτσι οι κρατικοί προύπολογισμοί είχαν επιβαρυνθεί με τους μισθούς περριτού αλλά και αμφιβόλου αξίας εργατικού δυμαμικού.

 Ένας άλλος παράγοντας κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος ήταν τα δημόσια έργα και οι προμήθειες του Ελληνικού δημοσίου. Τα νοσοκομεία, ο Ελληνικός στρατός, οι αυτοκινητόδρομοι, τα ολυμπιακά έργα είναι μερικά μόνο από τα πεδία όπου οι κυβερνώντες και οι «συνεργάτες» τους υπεργολάβοι-προμηθευτές έστησαν ένα πλιάτσικο δισεκατομυρίων ευρώ και παλαιότερα δραχμών εις βάρος του Ελληνικού δημοσίου. Οι διαγωνισμοί άλλες φορές φωτογραφικοί και άλλες φορές απευθείας καταχωρήθηκαν σε εταιρείες προσκείμενες προς την εκάστοτε πολιτική παράταξη με το αζημίωτο. Οι λεγόμενες μίζες προς την πλευρά των πολιτικών αλλά και των γραναζιών που διέπουν την γραφειοκρατία του κάθε υπουργείου και οι υπερκοστολογήσεις προς την πλευρά των κατασκευαστικών-προμηθευτών ήταν το ανήθικο αλισβερήση που σύμφερε όλες τις πλευρές εκτός των Ελλήνων πολιτών.

Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής η Ελλάδα λόγω των πολιτικών της δεν ήταν ποτέ ένα ελεύθερο κράτος. Με αποκορύφωμα την σημερινή κατάσταση φαίνεται πιο καθαρά από ποτέ πως οι κυβερνώντες δεν ήταν ποτέ εντολοδόχοι των Ελλήνων πολιτών αλλά εντολοδόχοι των μεγάλων συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων. Η πρακτική, υποτιθέμενη αδυναμία της υπεράσπισης των συμφερόντων της πατρίδας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Αυτή την στιγμή η κυβέρνηση έχει βάλει την υπογραφή της ως εκπρόσωπος του λαού για την παραχώρηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Αν η κατάσταση μείνει ως έχει οι Έλληνες πολίτες θα βρεθούν μπροστά σε μεγάλες και δυσάρεστες εκπλήξεις.

Σε όλα τα παραπάνω ο κάθε Έλληνας ξεχωριστά έχει την δική του ατομική ευθύνη. Δεν καταλάβαμε ποτέ ότι το καλό του συνόλου, η δικαιοσύνη, η αξιοκρατία, η ισονομία για το σύνολο των Ελλήνων θα έφερνε ευημερία και στον καθένα μας ξεχωριστά. Τόσα χρόνια μέναμε θεατές αλλά και χειροκροτούσαμε την λεηλασία του εθνικού μας πλούτου της αξιοπρέπειάς μας, αδιαφορόντας αν κάποια στιγμή αυτά στρέφονταν ενάντια στα ίδια μας τα παιδιά, στην ίδια μας την οικογένεια, στους συγγενείς μας και στους γνωστούς μας αλλά ακόμα και ενάντια σε εμάς. Το βόλεμα στο δημόσιο, η καλύτερη αντιμετώπιση του δικού μας ατομικού συμφέροντος απο τους 300 του κοινοβουλίου μας έφερνε να είμαστε οι πελάτες στα βουλευτικά τους γραφεία αδιαφορόντας εμείς οι ίδιοι αν μας εκπροσωπούν επάξια στην Βουλή , αδιαφορόντας για αυτά που βλέπαμε μπροστά μας όλα αυτα τα χρόνια.

Αλλά όλα αυτά συνέβησαν για δύο πολύ σημαντικούς λόγους. Ο πρώτος λόγος ήταν τα εμφυλιοπολεμικά σύνδρομα που ρίζωσαν μέσα μας και όταν πλησίαζαν οι εκλογές οι φρόντιζαν οι κυβερνώντες να τα ξεθάβουν ώστε ποτέ να μην μπορεί ο Έλληνας να συζητήσει με τον συμπατριώτη του πάνω σε ρεαλιστική βάση τα προβλήματα αυτού του τόπου. Όπως σε πολλούς λαούς έτσι και σε εμάς βρήκε γόνιμο έδαφος η πρακτική του διαίρει και βασίλευε. Αλλά η θεμελιώδης αιτία που ευθύνεται για όλα τα δεινά των Ελλήνων πολιτών είναι η αφαίρεση της παιδείας απο τον πολίτη. Αυτό που τόσα χρόνια έχουμε λέγεται εκπαίδευση και όχι παιδεία.

Η παιδεία δημιουργεί ανθρώπους συγκροτημένους με αναπτυγμένη έντονα την κριτική ικανότητα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι πλην ελαχίστων εξαιρέσεων οι τελευταίες 3-4 δεκαετίες δεν έχουν να αναδείξουν τίποτε το αξιομνημόνευτο απο ανθρώπους των γραμμάτων και των επιστημών, την στιγμή που η πατρίδα μας, όχι στο πολύ μακρινό παρελθόν έχει κάνει ολόκληρη την γη να μένει θεατής προς τα επιτευγματά μας. Αντ’ αυτού γέμισαν την ζωή μας με σκουπίδια, σκουπίδια τηλεοπτικά, σκουπίδια γραπτά, σκουπίδια μουσικά κλπ. Εκτός από σωστούς επαγγελματίες μια κοινωνία χρειάζεται ανθρώπους με ακέραιο χαρακτήρα που να μπορούν να αντισταθούν νοητικά στην οποιαδήποτε σηπτική κατάσταση. Η πολιτική του υπουργείου παιδείας βάδιζε προς το ένα μέρος πάντα. Δίνοντας εφόδια καθαρά επαγγελματικής κατάρτισης που και αυτά τίθενται σε αμφισβήτηση, δημιουργούσε καταρχήν επαγγελματίες και όχι ανθρώπους. Έτσι μοιραία οι πολίτες χωρίς να έχουν κάποια εφόδια, ήταν οι χειροκροτητές ενός σάπιου πολιτικού και ευκαιριακού πολιτικού συστήματος που αυτό κινούνταν σύμφωνα με τα συμφέροντα που εκπροσωπούσαν και όχι σύμφωνα με τα συμφέροντα του λαού.

Σύμφωνα με τα παραπάνω επιτακτική ανάγκη είναι καταρχήν εμείς πρωτα σαν λαός να κατανοήσουμε τα δικά μας λάθη και μετά να ψάξουμε τις ευθύνες στους κρατούντες την εξουσία. Μια υποτιθέμενη κατάρευση του σημεριού πολιτικού σκηνικού δεν θα βοηθούσε σε τίποτε αν δεν αλλάξουμε εμείς πρώτα σαν λαός την νοοτροπία μας. Γιατί και πάλι θα καιροσκοπούν κάποιοι να εκμεταλευτούν αυτήν την αδυναμία μας. Δεν γίνεται και δίνω ένα τελευταίο παράδειγμα ένας πολιτικός να παίρνει την ψήφο μας επειδή π.χ. καλυτέρευσε την στρατιωτική θητεία του γιου μας. Στην περίπτωση που ο πολιτικός διακατέχεται απο ήθος και ζήλο για να ενεργήσει σύμφωνα με τα κοινά συμφέροντα τότε και η στρατιωτική θητεία παράδειγμα θα είναι έτσι όπως πρέπει να είναι.

Στην παρούσα κατάσταση, ενας απο τους μεγάλους κινδύνους που υπάρχουν είναι η ιδιωτικοποίηση καίριων οργανισμών για τους πολίτες αλλά και για την ασφάλεια του κράτους. Το πιο απλό και κατανοητό παράδειγμα που θα μπορούσαμε να θέσουμε είναι πως σε μια πολεμική σύρραξη μεταξύ δυο κρατών, ο επιτιθέμενος από τους πρώτους στόχους που προσβάλλει είναι τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, οι τηλεπικοινωνίες και οι σταθμοί παραγωγής και διακίνησης της ενέργειας που τροφοδοτεί τους πολίτες. Σε οποιαδήποτε βιβλιογραφία της ιστορίας και αν ανατρέξουμε το παραπάνω παράδειγμα είναι κοινά αποδεκτό. Το συμπέρασμά μας για το παραπάνω παράδειγμα είναι ότι κάτι δεν πάει καλά με τους κυβερνώντες και θέλουν να ιδιωτικοποιήσουν ζωτικούς παράγοντες της πατρίδας μας.

Η κλασσική δικαιολογία είναι ότι αυτοί οι οργανισμοί είναι ζημιογόνοι και ελλειματικοί. Η απάντηση σε αυτό το επιχείρημα είναι πολύ απλή, θέτοντας προηγουμένως ένα άλλο ερώτημα. Στην περίπτωση που ιδιωτικοποιηθούν πως θα γίνουν κερδοφόροι και θα αποφέρουν κέρδη στους ιδιοκτήτες τους; Η απάντηση είναι απλή. Παρά την κατ’ επίφαση μόνο προσπάθεια πολλών κυβερνήσεων να διορίσουν διοικητές με διαχειριστικές ικανότητες στους οργανισμούς, αυτό δεν έγινε ποτέ και όταν έγινε απέτυχε λόγω της συνολικής άρνησης του συστήματος να μπει σε αξιοκρατική και κερδοφόρα πορεία. Πίσω από αυτούς τους οργανισμούς κρύβονται ολόκληρα κυκλώματα κερδοσκοπίας σε βάρος των οργανισμών αυτών και κατ’ επέκταση των προϋπολογισμών του κράτους και του δημοσίου χρήματος. Στα βιογραφικά των κυβερνόντων αναγράφονται ολόκληρες σπουδές στην οικονομία και την διοίκηση. Ένα απο τα πιο βασικά και πρώτα μαθήματα σε αυτά τα πανεπιστήμια είναι το management=διαχείριση-διοίκηση. Η βιωσιμότητα μιας επιχείρησης ή ενός οργανισμού στηρίζονται ακριβώς σε αυτήν την λειτουργία.

 Άρα και σε αυτόν τον τομέα εντοπίζουμε δολιότητα ή ατολμία των πολιτικών της χώρας μας. Διότι εάν διόριζαν κάποιους κατα κοινή ομολογία άριστους managers-διοικητές και δίνοντας τους τα εφόδια και όπλα που μπορεί να έχει ένας διοικητής ενός ιδιωτικού κολοσσού δεν θα μιλούσαμε για ζημιογόνους και ελλειματικούς οργανισμούς. Ένα απο τα κυριότερα όπλα στην φαρέτρα των διοικητών είναι η ευχέρεια να ελέγχουν και να αποδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν την αποδοτικότητα και την ικανότητα των εργαζομένων σε αυτόν τον οργανισμό. Άρα αυτό προϋποθέτει την απουσία της μονιμότητας στον δημόσιο τομέα και την ευχέρεια για την ανταμοιβή της αποδοτικότητας των εργαζομένων ή και το αντίθετο. Για τους πελατειακούς λόγους μεταξύ εξουσίας και πολιτων που αναφέραμε πιο πάνω αλλά και για τα τεράστια συμφέροντα που έχουν στηθεί εις βάρος αυτών των οργανισμών αλλά και των πολιτών δεν δόθηκε ποτέ λύση σε αυτό το πρόβλημα ώστε να έχουμε επικερδείς οργανισμούς και ποιοτικά προϊόντα και υπηρεσίες απο αυτούς.

Η συγκεκριμένη συγκυρία που βρισκόμαστε αυτήν την στιγμή επιτάσσει κάποιες ενέργειες εκ μέρους των πολιτών οι οποίες θα είναι και καθοριστικές για το μέλλον το δικό μας και της πατρίδας μας.

Καταρχήν με οποιοδήποτε τρόπο θα πρέπει να διωχθεί το υπάρχον πολιτικό κατεστημένο απονέμοντας ταυτόχρονα δικαιοσύνη για τις πράξεις ή τις παραλείψεις τους τώρα και στο παρελθόν που μας έχουν φτάσει εσκεμμένα κατά την προσωπική μου άποψη στην παρούσα κατάσταση. Όσο αυτό κάθεται στην εξουσία τα προβλήματα που δημιουργούν στην χώρα και σε εμάς γίνονται όλο και πιο μεγάλα. Και νομίζω ότι ευχή όλων μας είναι να μην γίνουν κινήσεις που ίσως είναι μη αναστρέψιμες για την πατρίδα μας. Επομένως τώρα πρέπει να απαιτήσουμε εκλογικές διασικασίες με ταυτόχρονη ενημέρωση του συνόλου του Ελληνικου λαού ώστε να καταποντιστεί το υπάρχον πολιτικό σκηνικό. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να παραμείνουν στην εξουσία οι υπάρχουσες πολιτικές αντιλήψεις με τις ανάλογες πρακτικές τους.

Η επόμενη κίνηση απο μια κανούρια νοοτροπία πλέον θα πρέπει να είναι η εξοδός μας απο την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η παραμονή μας σε αυτήν την νομισματική ένωση δεν μπορεί να μας απαγκιστρώσει την στιγμή που οι ηγέτες όλων σχεδον των κρατων μελών θέτουν εκβιαστικούς μονόδρομους στην οικονομία μας και στην καθημερινή μας ζωή εξυπηρετώντας συμφέροντα ξένα σε μας αλλά και προς την ανθρωπότητα. Το χρέος μας το έχουμε πληρώσει στο πολλαπλάσιο και οι σημερινές αξιώσεις βασίζονται σε τοκογλυφικές πρακτικές οι οποίες εκτός απο την παράνομη κερδοφορία σκοπό έχουν και την καταπάτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Στην δανειακή σύμβαση που υπογράφηκε απο τους εκπροσώπους της Ελληνικής κυβέρνησης αναφέρεται ορθά κοφτά πως στην περίπτωση μη εκπληρωσης των όρων αλλά και στην περίπτωση όπου ένας δανειστής μας θεωρήσει σκόπιμο να μεταφέρει το χρέος μας σε τρίτο παράγοντα τότε θα μπορούν να προσβάλλουν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, είτε αυτά εκφράζονται σε έδαφος είτε εκφράζονται σε εθνικό πλούτο.

Ακολουθεί η άρνηση του χρέους ως απεχθούς, που αυτός ο όρος σημαίνει ότι το χρέος που υπάρχει απειλεί την κατάρευση του κράτους με την ταυτόχρονη απειλή προς την εθνική μας κυριαρχία. Όρος ο οποίος χρησιμοποιήθηκε στην νομολογία του 1936 σε δικαστική διαμάχη με το Βέλγιο το οποίο προσέφυγε σε διεθνές δικαστήριο και η Ελλάδα αλλά κατόπιν και άλλες χώρες που χρησιμοποίησαν την συγκεκριμένη νομολογία αθωώθηκαν. Στην παρούσα φάση μια απο τις πολλές παραλήψεις του πολιτικού κατεστημένου ήταν και η χρήση αυτής της νομολογίας Αλλά βασικές προϋποθέσεις για να καταστεί αυτή η άρνηση δυνατή είναι η εκδίωξη του δοσίλογου πολιτικού κατεστημένου και η έξοδός μας απο την Ε.Ε. με την ταυτόχρονη θέσπιση ενός νέου συντάγματος όπου θα είναι πραγματικά δημοκρατικό και θα περιέχει τις ασφαλιστικές δικλείδες για την άρνηση αλλά και την αποφυγή στο μέλλον παρόμοιων φαινομένων. Ένα Σύνταγμα όπου και στην πράξη θα υπερασπίζεται το συμφέρον του κράτους και των πολιτών.

Εάν θέλουμε να ζήσουμε ως αξιοπρεπείς άνθρωποι, εάν θέλουμε να λογιζόμαστε ελεύθεροι άνθρωποι θα πρέπει να σπάσουμε μέσα μας πρώτα το απόστημα του παρελθόντος. Θα πρέπει να αποτινάξουμε την ξενοκρατούμενη αρμάδα των τριακοσίων που στοίχιωσαν τους κόπους, του αγώνες και τα όνειρα του Έλληνα πολίτη. Είναι η μοναδική ευκαιρία να πάρουμε την τυχη μας στα χέρια μας και να διαμορφωσουμε μια καλύτερη κοινωνία δίνοντας μια δυνατή γροθιά στις εξαρτήσεις και στα λάθη του παρελθόντος. Είναι μεγάλο χρέος απέναντι στα παιδια που μεγαλώνουν βαδίζοντας προς ένα υποθηκευμένο μέλλον. Αλήθεια, ποιος έχει δικαίωμα να μας υποθηκεύει το μέλλον μας.Ποιος έχει δικαίωμα να πατάει φρένο στα όνειρά μας.

ΕΛΠΙΖΩ ΜΕ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΟΤΙ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ

Υπάρχει μια αλληλουχία πολιτικών εξελίξεων, που προσπαθώ να μη σκέφτομαι, γιατί ανατριχιάζω, αλλά δεν τα καταφέρνω πάντα. 

Η αλληλουχία αποτελείται από τα εξής ενδιάμεσα στάδια:

- Ανασχηματισμός
- Οικουμενική κυβέρνηση.
- Κυβέρνηση "προσωπικοτήτων" και "τεχνοκρατών".
- "Νέες μορφές διακυβέρνησης".

Αναλόγως των εξελίξεων, μπορεί να λείπει ένα ή περισσότερα στάδια.

Η συνταγή δεν είναι καινούργια. Μια παρόμοια αλληλουχία πολιτικών σχημάτων, εφαρμόστηκε σε πολλές χώρες στις οποίες επιτέθηκε το ΔΝΤ παλαιότερα, όταν εμείς πίναμε φραπέ στις παραλίες. Σκοπός κάθε βαθμίδας ήταν να καθυστερήσει όσο περισσότερο γινότανε την έξοδο του ΔΝΤ από τη χώρα. Οι δανειστές θέλουν να βάλουν χέρι στις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας στην οποία επιτίθενται. Οσο περισσότερο χρόνο έχουν στη διάθεση τους, τόσο καλύτερα κάνουν τη δουλειά τους.

Αυτό που με φοβίζει πιο πολύ όταν μου έρχεται στο μυαλό αυτή η σκέψη, είναι το γεγονός ότι υπάρχει ήδη μεγάλη μερίδα του λαού, που υποστηρίζει ενδιάμεσα στάδια. Υπάρχουν συμπολίτες μας που θέλουν οικουμενική κυβέρνηση. Υπάρχουν συμπολίτες μας που επιθυμούν κυβέρνηση προσωπικοτήτων. Υπάρχουν συμπολίτες μας που θέλουν κυβέρνηση "τεχνοκρατών".

Μόνο που δε γνωρίζουν όλοι οι συμπολίτες μας ότι με το νομικά ανυπόστατο -και αυτοδίκαια άκυρο (όπως το χαρακτηρίζουν νομικοί) μνημόνιο (που παρ' όλα αυτά εφαρμόζουν όλοι σαν να είναι έγκυρο) δίνονται στον Υπουργό Οικονομικών αρμοδιότητες και υπερεξουσίες "πέραν των γνωστών και καθιερωμένων" αφού μπορεί να αποφασίζει μόνος του για όλα σχεδόν τα θέματα και να ασκεί πολιτική χωρίς να λογοδοτεί σε κανέναν !

Οταν θα έχουν αποτύχει και αυτοί και οι επόμενοι και η οικουμενική, είναι πολύ πιθανό να παρακαλάμε σαν λαός να αναλάβει το υπουργείο κάποιος "τεχνοκράτης".  Τεχνοκράτης στο υπουργείο οικονομικών σημαίνει οικονομολόγος. Είναι πιθανό λοιπόν να έχουμε τέτοιες πολιτικές εξελίξεις που να επιτρέψουν το διορισμό ενός "τεχνοκράτη" στη θέση του υπουργού οικονομικών σε αντικατάσταση του προηγούμενου ηλιθίου και με τις ευλογίες του Ελληνικού λαού.

Η προοπτική να καταλήξουμε με τον Προβόπουλο (ή με κάποιον που να έχει στο βιογραφικό του 10 χρόνια στην Goldman Sachs) υπουργό οικονομικών είναι κάτι παραπάνω από ανατριχιαστική. Η ψυχρότητα των αριθμών (που ήδη αισθανόμαστε) θα είναι η επόμενη ιδεολογία πάνω στην οποία θα στηριχθεί αυτή η νέα μορφή φασισμού και θα εκφράζεται τέλεια από ένα άτομο με προϋπηρεσία στη Goldman Sachs, έναν τύπο δηλαδή εγωμανή, άπληστο, διψασμένο για εξουσία, που δέχθηκε να θυσιάσει τα πάντα (οικογένεια, φίλους κ.λ.π.) στο βωμό του χρήματος και των τεράστιων μπόνους, που αντρώθηκε σε ένα περιβάλλον και σε μια κουλτούρα όπου όλα επιτρέπονται αρκεί να υπάρχει κέρδος, κινδυνεύουμε να τον κάνουμε υπουργό οικονομικών, με εξουσίες μεγαλύτερες από του πρωθυπουργού (αφού δε λογοδοτεί σε κανέναν!) (τα ΜΜΕ, ήδη αναφέρουν τον υπουργό οικονομικών ώς Τσάρο).

Συνοψίζοντας:

ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΜΕ ΕΝΑ ΜΗ-ΕΚΛΕΓΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Η θέση του Υπουργού οικονομικών με τις εξουσίες που της δίνει το μνημόνιο μπορεί να ασκήσει ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ.

Μια εξουσία που εκπροσωπείται και ασκείται από μή - εκλεγμένο πρόσωπο (ή μη - εκλεγμένα πρόσωπα) ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΧΟΥΝΤΑ. (Απολυταρχικό καθεστώς αν προτιμάτε).

Η ύπαρξη τραπεζιτών που πιθανότατα θα στελεχώσουν (ως τεχνοκράτες) το υπουργείο οικονομικών, σε συνδιασμό με τους ΞΕΝΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ (και σε όλα τα υπουργεία) δε μου εμπνέει καθόλου εμπιστοσύνη ότι η χούντα αυτή θα είναι φιλόπατρης ή θα κινείται απο εθνικά ιδεώδη.

Νομίζετε ότι τα παραλέω. Διαβάστε όμως πρώτα στο μνημόνιο 1 τις εξουσίες που παραχωρούνται στον υπουργό οικονομικών, σκεφτείτε λίγο ότι ήδη προτάθηκε ο Προβόπουλος για τη θέση του υπουργού οικονομικών, συνυπολογίστε ότι οι "προσωπικότητες" είναι ήδη έτοιμες και κοντεύουν να πείσουν το λαό ότι μόνο αυτές θα τον σώσουν, θυμηθείτε τις "νέες μορφές διακυβέρνησης που είπε η Αννα Ψαρούδα στον Παπούλια στην επίσημη τελετή της ορκομωσίας του, αναρωτηθείτε μήπως θα προτιμούσατε και εσείς να μας κυβερνάνε τεχνοκράτες και βγάλτε τα συμπεράσματα σας.

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ

http://thalamofilakas.blogspot.com/2011/06/blog-post_9430.html

Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΠΑΕΙ ΣΤΟΝ ΑΜΠΡΑΜΟΒΙΤΣ;

Την ώρα που ο Ολυμπιακός και ο Βαγγέλης Μαρινάκης κάνουν μεταγραφές και οι εφημερίδες κάνουν λόγο για...βόμβες που έρχονται από το λιμάνι, ο Παναθηναϊκός ετοιμάζεται να ρίξει την δικιά του "πυρηνική βόμβα" και...να τινάξει την μπάνκα στον αέρα με θεαματική στροφή στα διοικητικά και οικονομικά του ζητήματα.

Όπως λένε πληροφορίες που φτάνουν στο balla.gr, μέσω γνωστού μάνατζερ με σπουδαία καριέρα στη Ευρώπη και τον κόσμο, οι άνθρωποι των "πρασίνων" έχουν στα χέρια τους μυθική πρόταση από Ρώσο μεγιστάνα για την αγορά του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών εδώ και τώρα!

Η διορία που έχουν πάρει στην διοίκηση εκπνέει το απόψε το βράδυ.

Οι πηγές που μας μετέφεραν τις πληροφορίες αυτές, αδυνατούσαν να απαντήσουν στα ερωτήματά μας για τους λόγους που κάποιος μεγιστάνας εκ Ρωσίας θα προτιμούσε να επενδύσει στο απαξιωμένο ελληνικό ποδόσφαιρο, με το διαλυμένο star system και τα μηδενικά, σε σύγκριση με όλα τα προηγμένα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, έσοδα.

Οι μόνοι λόγοι που κάποιος επιχειρηματίας μεγάλου βεληνεκούς από το εξωτερικό θα προτιμούσε να επενδύσει στην χώρα μας θα ήταν πιθανότατα αν ήθελε να...παρουσιαστεί στο ελληνικό κοινό κι εν συνεχεία να συνδέσει τις υπόλοιπες δραστηριότητές του με την είσοδό του στον Παναθηναϊκό. Κι όταν λέμε υπόλοιπες δραστηριότητές του εννοούμε τις πιθανές αποκρατικοποιήσεις και ό,τι άλλα...ψώνια μπορεί κάνει στην Ελλάδα.

http://www.balla.gr/?v=2&dbt=0&aid=9641

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΓΙΑ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ



Η Δημοκρατική Συμμαχία προτείνει ένα αποτελεσματικότερο μεσοπρόθεσμο  πρόγραμμα, περισσότερο τολμηρό, ρεαλιστικό και δίκαιο, που μπορεί να αποτελέσει βάση εθνικής συνεννόησης και πολύ καλύτερης διαπραγμάτευσης με την Ευρώπη.

Πλεονεκτήματα Μεσοπρόθεσμου προγράμματος Δημοκρατικής Συμμαχίας
  1. Είναι εμπροσθοβαρές (το 60% περίπου της προσαρμογής επιτυγχάνεται εντός του 2012) και έτσι απομακρύνει οριστικά τον κίνδυνο της χρεοκοπίας.
  2. Στηρίζεται κατά κύριο λόγο στη μείωση των δαπανών και όχι στην αβέβαιη αύξηση των φορολογικών εσόδων. Η σχέση δαπανών/εσόδων είναι 63% με 37%, αντί για 52% με 48% που προβλέπει το κυβερνητικό πρόγραμμα
  3. Ταχύτερη μείωση του χρέους κατά  10 δις Ευρώ το 2015 - εξοικονόμηση συνολικά  τόκων ύψους 978 εκατομμυρίων Ευρώ 
5 βασικές διαφορές της Δημοκρατικής Συμμαχίας με το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της κυβέρνησης
  1. Ο πρόσθετος περιορισμός δαπανών ύψους 3,3 δις ευρώ μέσα από συγκεκριμένες παρεμβάσεις στη λειτουργία του δημόσιου τομέα.
  2. Η επιτάχυνση εσόδων και περιορισμός δαπανών που η κυβέρνηση ήδη έχει εξαγγείλει για το 2014 και 2015 και εφαρμογή τους από το 2012 και 2013.
  3. Μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης του ιδιωτικού τομέα και των φυσικών προσώπων.
  4. Αύξηση του ΕΚΑΣ κατά 200 εκ. ευρώ, σε σχέση με το κυβερνητικό μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και πρόσθετη επιδότηση 200 εκ. στους μακροχρόνια ανέργους.
  5. Αλλαγή κατεύθυνσης στο θέμα των αυθαιρέτων επιδιώκοντας άμεση είσπραξη εσόδων, όχι με τακτοποίηση αυθαιρέτων αλλά με εφαρμογή της υφιστάμενης νομοθεσίας για τα αυθαίρετα σε ιδιοκτήτες μεγάλων κατοικιών (άνω των 200 τετραγωνικών), που έχουν παρανομήσει.
Η πρόταση της Δημοκρατικής Συμμαχίας είναι ρεαλιστική, αναπτυξιακή και πιο δίκαιη:
  • στηρίζεται σε περισσότερη δουλειά, αντί για αύξηση της ανεργίας στην οποία θα οδηγήσει η υπέρμετρη φορολόγηση
  • προβλέπει πρόνοια για τους οικονομικά ασθενέστερους (αύξηση ΕΚΑΣ, στήριξη μακροχρόνια ανέργων)
  • είναι δικαιότερη και περιβαλλοντικά φιλικότερη στο θέμα των αυθαιρέτων
  • επιτυγχάνει ταχύτερη μείωση του ελλείμματος
  • απομακρύνει τον κίνδυνο χρεοκοπίας,
  • βελτιώνει την ρευστότητα της οικονομίας
  • περιορίζει την εκτόπιση του ιδιωτικού τομέα
  • παρέχει κίνητρα για επενδύσεις και απασχόλησης καθώς μειώνει άμεσα το φόρο επιχειρήσεων
  • καταργεί την έκτακτη εισφορά στα φυσικά πρόσωπα
  • περιορίζει την επιβάρυνση της ακίνητης περιουσίας

Η εισήγηση μας στους Ευρωπαίους Φιλελεύθερους περιλαμβάνει:
  • αποτελεσματικότερη δημοσιονομική προσέγγιση
  • εναλλακτική πρόταση για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και τις ιδιωτικοποιήσεις
  • πρόταση για ένα σχέδιο Μάρσαλ από την Ευρώπη για την Ελλάδα
  • πρόταση για τη διαχείριση του ελληνικού χρέους και την ελάφρυνση του ελληνικού προϋπολογισμού

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΠΟΤΕ


                                                                   ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ
                                                                          Πολιτικό στέλεχος Ν.Δ. Αχαΐας
 
 
   Ολόκληρη  τελικά η  παράσταση του κωμικοτραγικού κυβερνητικού  ανασχηματισμού και των παρασκηνίων του, λες και έγινε για ένα μόνον πρόσωπο.
   Αυτό του Ευάγγελου Βενιζέλου, του νέου «τσάρου» της Ελληνικής οικονομίας.
   Κι’ αυτό από δύο μοιραίες σατανικές συμπτώσεις.               
   Την  υπαναχώρηση Παπανδρέου--μετά τις άγριες εσωκομματικές  πιέσεις, για κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας με την Ν.Δ. και με «ουδέτερο» πρωθυπουργό, όπως είχε συμφωνήσει με τον Αντώνη Σαμαρά και  την οριστική άρνηση του  τ. αν/δρου της Ε.Κ.Τ. κ. Λουκά Παπαδήμου, να αναλάβει αυτός τον πολύ δύσκολο θώκο.
   Και έτσι τελικά ο Ευάγγελος Βενιζέλος από αρχηγός των ατάκτων προέκυψε νομοταγής αντιπρόεδρος και παντοδύναμος υπουργός οικονομίας για να συνεχίσει ο περισπούδαστος τις κατεδαφίσεις του προκατόχου του, έστω και με καλύτερο ρητορικό περιτύλιγμα.
   Τόσος δηλαδή σοβαρός σχεδιασμός στις κρίσιμες επιλογές των ημερών.
   Για τον Ευάγγελο Βενιζέλο λοιπόν ο λόγος, τον πολιτικό άνδρα που λίγες μόλις ώρες πριν την συγκατάθεση και ενθρόνιση του πολλοί προεδρικοί βουλευτές  τον   φωτογράφιζαν  αλλά και τον τρομοκρατούσαν με βαριές δηλώσεις σαν πρωτομάστορα μιας νέας, τύπου ’65 αποστασίας εις βάρος του πρωθυπουργού!!
   Για τον Ευάγγελο Βενιζέλο ο λόγος, για τον οποίο ακόμα και φίλοι του παραδέχονται πως παρά την ευρυμάθεια του δεν παύει να είναι πάντα ένας παρορμητικός, απρόβλεπτος και νάρκισσος βερμπαλιστής πολιτικός που αγωνιά και ασθμαίνει να ξεσκαλώσει τον Παπανδρέου και να σκαρφαλώσει αυτός στην ηγεσία του Πασοκ, αλλά και της χώρας.  
   Ας ξαναμιλήσουμε όμως για τον περιβόητο κυβερνητικό ανασχηματισμό, που περιφρονητικά αδιάφορο άφησε  τον χειμαζόμενο λαό και που το μεγαλύτερο επίτευγμά του είναι πως κατάφερε να υποτάξει και να εξευτελίσει,  αντί ενός μόνον πινακίου φακής πρόσκαιρης και φτηνής δόξας, τους μέχρι χθες ασυμβίβαστους αντάρτες της αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης που…για το καλό του τόπου πρόδωσαν τις ιδέες τους.
  Με πρώτο και καλύτερο τον γνωστό  μαϊντανό των ΜΜΕ  Παντελή Οικονόμου, που οι επίγονοι του πρέπει να νοιώθουν υπερήφανοι  για την συνέπεια των λόγων και των έργων του.
  Και δίπλα σε αυτόν αλλά και στους άλλους ριψάσπιδες  μαζί και ολόκληρη η παρέα από τους   «τζάμπα μάγκες» βουλευτές, που ενώ ως τώρα διαφωνούσαν, κραύγαζαν και μάζευαν υπογραφές κατά του μνημονίου, αύριο με κλειστά τα μάτια θα ψηφίσουν και το πακέτο του   μεσοπρόθεσμου προγράμματος--σφαγείου σε ένα μάλιστα μόνον άρθρο!!!
  Σε ένα μόνο άρθρο που θα κλείνει μέσα του την ντροπή της δημοκρατίας, την εξαθλίωση του Ελληνικού λαού, το ξεγύμνωμα του τάχα σοσιαλισμού τους και το ξεμασκάρεμα της δήθεν συναίνεσης που επικαλούνται.
  Τελικά το Πασοκ δεν αλλάζει ποτέ, έχει ειπωθεί.
  Έτσι ξεκίνησε και έτσι θα συνεχίζει πάντα.
  Να εξαπατά, να εκμαυλίζει και να κυβερνά δυστυχώς και σήμερα την πατρίδα μας.

ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΠΤΩΧΕΥΕΙ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ


Του Λευτέρη Αυγενάκη,
Βουλευτή Ηρακλείου Δημοκρατικής Συμμαχίας

Οι καταιγιστικές πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών κατέδειξαν ότι η σημερινή κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά βαθιά πολιτική. Η χώρα μας βλέπει εκτός από τα Ταμεία της να πτωχεύει και η πολιτική του τόπου, να αποτυγχάνει το ίδιο το πολιτικό σύστημα όπως διαμορφώθηκε μεταπολιτευτικά.

Πληθώρα δημοσιευμάτων του ξένου τύπου επιβεβαιώνουν ορθά ότι η κρίση στην χώρα μας είναι κυρίως πολιτική, ότι το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα έχει καταρρεύσει. Κάνουν λόγο για την αστοχία των πολιτικών να διαχειριστούν μια συνεχώς επιδεινούμενη κατάσταση. Υπονοούν άμεσα την αδυναμία και την ανικανότητα αυτών που κρατούν στα χέρια τους την τύχη της χώρας να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.

Η πρόταξη του κομματικού έναντι του εθνικού οφέλους αποτελεί το πιο εμφανές παράδειγμα της πολιτικής πτώχευσης του τόπου.

Το «ναυάγιο» για την εύρεση κοινού τόπου μεταξύ των δύο κομμάτων εξουσίας, η αποτυχία (για ακόμα μια φορά) της εθνικής συνεννόησης, επιβεβαίωσαν με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο ότι χωρίς θάρρος, χωρίς πολιτική γενναιότητα, χωρίς πολιτικό ανάστημα, οι αρχηγοί των δύο μεγάλων κομμάτων, αντί να συνεργαστούν, όπως συνέβη στην Πορτογαλία και την Ιρλανδία, προτίμησαν να επενδύσουν σε κομματικά επικοινωνιακά τεχνάσματα. Αποκάλυψαν εκ νέου την πολιτική πτώχευση που βιώνουμε, επισφραγίζοντας και το τέλος του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης.

Μήπως λύθηκαν τα προβλήματά μας με τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης; Βεβαίως και όχι. Ο ανασχηματισμός αποτέλεσε απότοκο της προσπάθειας του κ. Παπανδρέου να επιβιώσει στην κοινοβουλευτική του ομάδα. Από αυτόν, προέκυψε μια εκλογική κυβέρνηση μετατάξεων και ισορροπιών, με βραχεία -όπως φαίνεται- βιωσιμότητα. Αμερικανικά μέσα ενημέρωσης αναγνώρισαν από την πρώτη στιγμή ότι «η κατατροπωμένη σοσιαλιστική κυβέρνηση της Ελλάδας ανακοίνωσε έναν ευρύ ανασχηματισμό (…) σε μια προσπάθεια να ενισχύσει τη στήριξη προς τις μη δημοφιλείς οικονομικές μεταρρυθμίσεις (δημοσίευμα στη Wall Street Journal, 17/6/2011).

Ωστόσο, το βασικό και μοναδικά κρίσιμο ζητούμενο για την πατρίδα μας δεν είναι η πολιτική επιβίωση του κυρίου Παπανδρέου ή η σωτηρία της ενότητας του ΠΑΣΟΚ. Αυτά δεν ενδιαφέρουν τους πολίτες. Δεν τους ενδιαφέρει επίσης η επιδίωξη της δημοσκοπικής ανόδου των ποσοστών του κυρίου Σαμαρά.



Μοναδικός και απαρέγκλιτος στόχος παραμένει η αποφυγή της χρεοκοπίας της χώρας και η κινητοποίηση για το σκοπό αυτό, όλων των δημιουργικών δυνάμεων του τόπου, στη βάση της ειλικρίνειας και των συγκεκριμένων πολιτικών που απαιτούνται προκειμένου να πετύχουμε. Τούτες τις κρίσιμες ώρες, έχουμε ευθύνη όλοι μας να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Να υπάρξει ωριμότητα και σοβαρότητα, συνεννόηση πρώτα απ’ όλα και πάνω από όλα. Να υπάρξει ουσιαστική αναθεώρηση του μεταπολιτευτικού συστήματος που πλέον έχει ξεπεράσει το όριο της ζωής του, προκειμένου να ξεφύγουμε από το παρόν οικονομικό και κυρίως πολιτικό τέλμα, στο οποίο έχει επέλθει η χώρα μας.