ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΗΞΕΡΕ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

Διαβάσαμε σήμερα στην τελευταία σελίδα της Πελοποννήσου ένα μικρό παρασκήνιο σχετικά με το πότε και υπό ποιες ...

ΠΟΙΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ

255 οργανισμοί που απασχολούν περισσότερους από 6.000 εργαζομένους ...

ΠΛΑΦΟΝ 2.2ΟΟ ΕΥΡΩ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Επιφυλάξεις εκφράζει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης για το αν και κατά πόσο η θέσπιση πλαφόν 2.400 ευρώ στις συντάξεις είναι αρκετή...

ΑΝΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ, ΜΕΤΡΑ ΥΨΟΥΣ 11,6 ΔΙΣ ΕΥΡΩ

Σε τεντωμένο σχοινί προσπαθεί να ισορροπήσει το οικονομικό επιτελείο...

ΑΠΑΛΛΑΓΕΣ ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 40.000 ΕΥΡΩ

Το βασικό σενάριο προβλέπει διατήρηση των απαλλαγών και εκπτώσεων για τους έχοντες εισοδήματα έως 30.000 ευρώ...

ΚΑΘΑΡΣΗ ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΑ


Γράφει η Νατάσα Ράγιου

  Μια γυναίκα αυτοκτόνησε στα κρατητήρια γιατί  έκλεψε δυο μπλούζες για τα παιδί της . Η είδηση έκανε το γύρο της  Ελλάδας και  προκάλεσε σοκ και  ανατριχίλα ..
 Μια γυναίκα έδωσε τέλος στη ζωή της αφού την έπιασαν να κλέβει  δυο μπλούζες, την ώρα που κάποιοι από κείνους που «τα εχουν πάρει χοντρά» και το ομολόγησαν κιόλας, κυκλοφορούν ελεύθεροι, ανενόχλητοι, χαλαροί..
Μια γυναίκα φτωχή, δυστυχισμένη, εξαρτημένη, εγκαταλελειμμένη πέθανε για δύο μπλούζες και το γεγονός ξεχάστηκε σε μια μέρα, την ώρα που  ένα ολόκληρο  πολιτικό σύστημα βρίσκεται στο σκαμνί για τις χρυσές ανομίες δέκα, είκοσι, τριάντα «υπηρετών της Δημοκρατίας»…
 Ένας άνθρωπος χάθηκε, δεκάδες άλλοι είναι στα πρόθυρα του χαμού  και χιλιάδες ακόμα παλεύουν να τα βγάλουν πέρα, την ίδια ώρα που, πολιτικά στελέχη που ομολόγησαν δημόσια ότι πήραν εκατομμύρια ευρώ, μαύρα κι αδήλωτα, για να ενισχύσουν το κόμμα, ζουν με την κατηγορία της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες (ξέπλυμα βρόμικου χρήματος) και κινούνται  σα να μη συνέβη τίποτα..
Πόσα πρόσωπα και πόσα ονόματα έχει η ασυδοσία , ο τραγέλαφος και το θράσος;
Ο κ. Τσουκάτος τα είπε και ..ξαλάφρωσε.
Δεν δικαιολογούνται οι καταθέσεις του πρώην υπουργού Τ. Μαντέλη  επί δύο χρονιές (1996, 1997) από τα έσοδα που έγραψε στη φορολογική του δήλωση και στο «πόθεν έσχες», συμπεραίνει η κοινοβουλευτική επιτροπή .
Όσο για το ποσό που έχουν ομολογήσει μέχρι στιγμής οι Μαντέλης και  Τσουκάτος αντιστοιχεί ΜΟΝΟ στο 1,5% από τις συνολικές μίζες που δόθηκαν από την Siemens..
Από τη Siemens, τη ΜΑΝ, την Daimler την Ferrostaal AG διοχετεύτηκαν  μίζες δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ ώστε να κερδίσει το συμβόλαιο για την κατασκευή των υποβρυχίων 214 του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού το 2000 (η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έδωσε το ….75% των χρημάτων ως προκαταβολή , σημειώνοντας παγκόσμια πρωτοτυπία στην διεθνή αγορά πολεμικού εξοπλισμού).
Στο Εθνικό Κτηματολόγιο φαγώθηκαν αμέτρητα δις  ευρώ , στα δημόσια έργα  και τις Ολυμπιακές υποδομές έγινε τεράστιο φαγοπότι, με  σκόπιμες καθυστερήσεις  στην ανάθεση των έργων, για να μπορούν  οι υπουργοί να προχωρούν σε απευθείας «τυφλές» αναθέσεις με συνοπτικές και αδιαφανείς διαδικασίες..
Αυτά τουλάχιστον εχουν δει το φως της δημοσιότητας. Πόσα άλλα είναι που αφορούν ΟΛΕΣ τις κυβερνήσεις;;
Για ποιο κοινό περί δικαίου αίσθημα μιλάμε στην Ελλάδα της ..κάθαρσης, που μόνο κάθαρση δεν είναι αλλά παραμένει ακάθαρτη και βρωμερή;
Πρόβλημα απονομής δικαιοσύνης; Πρόβλημα πολιτικής συγκάλυψης; Πρόβλημα στο συννεφιασμένο μας μυαλό;
  Η Ελλάδα  βουλιάζει, διασύρεται, παραπαίει  και οι ένοχοι, αυτοί που ξέρουμε, αυτοί που υποψιαζόμαστε κι αυτοί που δεν ξέρουμε, παραμένουν ατιμώρητοι..  ΟΛΟΙ οι ένοχοι, σε όλα τα χρώματα και κόμματα.
 Ποια ειδικά δικαστήρια, ποιες εξεταστικές επιτροπές, όταν ολόκληρο το σύστημα απονομής δικαιοσύνης, σε πολιτικό και δικαστικό επίπεδο, έχει χάσει την αξιοπιστία του στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας ,  όταν κανείς δεν έχει τιμωρηθεί , όταν κανενός  οι αμύθητες περιουσίες δεν έχουν δημευτεί. Όταν στα πόθεν έσχες πολιτικών φιγουράρουν φαρδιά-πλατιά τεράστια ποσά, αναρίθμητα ακίνητα που δεν δικαιολογούνται από κανένα βουλευτικό μισθό..
Πόσα χρόνια μιλάμε γι αυτή τη ρημάδα την κάθαρση, που έχει στοιχειώσει στα έδρανα της Βουλής, στα εισαγγελικά γραφεία και στις αίθουσες των δικαστηρίων;  Πόση γραφειοκρατία και φιλολογία ακόμα να χωρέσει στο αίσχος ;
Κάθε μέρα, παντού, συζητάμε για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό πρώην, αλλά και εν ενεργεία πολιτικών προσώπων, για τον  πακτωλό εισροής μαύρου χρήματος, για  το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας , για  μίζες, για ύποπτες συναλλαγές…
Η Νέα Δημοκρατία και ο Αντώνης Σαμαράς ζητά και πρέπει να κάνει επανέλεγχο των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης από το 1974 έως και το 2010 όσων διετέλεσαν ή διατελούν πρωθυπουργοί, αρχηγοί πολιτικών κομμάτων, υπουργοί, αναπληρωτές υπουργοί και υφυπουργοί κυβερνήσεων. ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ πρέπει να προσθέσουμε. Να δημοσιοποιηθούν οι δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης των συζύγων και των  παιδιών τους.
Για να πάψει πια να σέρνεται αυτή η λάσπη και να λερώνει μια ολόκληρη Βουλή, ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα, μια ολόκληρη χώρα..
 Αντί λοιπόν  να διαδηλώνουμε  και να βρίζουμε ερήμην, γενικώς και αορίστως, αντί να ισοπεδώνουμε τους πάντες και τα πάντα, ας βγούμε μια φορά στους δρόμους ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ ΚΑΘΑΡΣΗ ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΑ .
 Και σ αυτό το κάλεσμα οφείλουν να πάνε, ΠΡΩΤΟΙ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ,  όσοι πολιτικοί  ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ  ΕΙΝΑΙ καθαροί… Και τότε (εκλογές δεν έρχονται;) να δούμε τι θα βγάλει το παρουσιολόγιο..

Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΙΤ


Ελευθεροτυπία (19 Νοέμβρη 2011)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Όπως έγραφε προχθές ένα έγκυρο όργανο της υπερεθνικής ελίτ, οι Financial Times, «η Ευρωζώνη, όντας αντιμέτωπη με αναταραχή στις επαρχίες, απέστειλε σε αυτές δύο νέους κυβερνήτες: στη θέση του αλλοπρόσαλλου Παπανδρέου τον πρώην αντιπρόεδρο της ΕΚΤ, και στη θέση του απείθαρχου Μπερλουσκόνι τον Μόντι, πρώην επί κεφαλής της πολιτικής ανταγωνισμού στην Κομισιόν».[1] Εκείνο που παρέλειψε η εφημερίδα να αναφέρει είναι ότι και οι δύο, μαζί με στελέχη πολυεθνικών κ.λπ., είναι μέλη της Τριμερούς Επιτροπής (Trilateral Commission),[2] δηλαδή της επιτροπής που ίδρυσε ο Ροκφέλλερ  το 1973, όταν οι πολυεθνικές μορφοποιούσαν την άτυπη υπερεθνική ελίτ που θα διαχειριζόταν την τότε αναδυόμενη διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς. Η Επιτροπή αυτή υποτίθεται είχε στόχο την  προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των τριών κύριων συνιστωσών της υπερεθνικής ελίτ (ΗΠΑ, Ευρώπη, Ιαπωνία) αλλά, στην πραγματικότητα, αποτελούσε βασικό όργανο  για την προώθηση μελών της στην διαχείριση της Νέας Τάξης που καθιέρωνε η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση.  Επιπρόσθετα, και οι δύο (μαζί με τον Ντράγκι τον νέο πρόεδρο της ΕΚΤ) ανήκουν, «σε διάφορους βαθμούς», όπως σημειώνει η έγκυρη Le Monde,[3] στο Ευρωπαϊκό τμήμα της γνωστής Goldman Sachs, κύριου «στελέχους» της υπερεθνικής ελίτ!
Σήμερα, για πρώτη φορά στην μεταπολεμική Ιστορία της, η Ελλάδα κυβερνάται από ένα μη εκλεγμένο από τον Λαό τεχνοκράτη που, τυπικά, διόρισαν κόμματα χωρίς τη παραμικρή λαϊκή εντολή για τη καταστροφική πολιτική τους και, ουσιαστικά, η ίδια η υπερεθνική ελίτ. Και όλα αυτά, με τη σύμπραξη ενός εθνικιστικού κόμματος-μαϊμού  (το μοναδικό σημαντικό Ευρωπαϊκό «εθνικιστικό» κόμμα στην πραγματικότητα, απλά ακροδεξιό και ρατσιστικό υπέρ της ΕΕ!) Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι η νέα αυτή διακομματική Χούντα που διαδέχθηκε την προηγούμενη μονοκομματική Χούντα, η οποία χωρίς την παραμικρή λαϊκή νομιμοποίηση εισήγαγε τα πιο κτηνώδη μέτρα κατά των λαϊκών στρωμάτων στην Ιστορία μας (μέχρι την εγκληματική διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος, ένα βασικό για την επιβίωση αγαθό, σε όποιον δεν πληρώνει το χαράτσι υπέρ των ελίτ!) δεν έχει βέβαια στόχο τη «σωτηρία της Πατρίδας» όπως ισχυρίζεται. Απλά έχει στόχο να σώσει τις τσέπες  των Τραπεζιτών δανειστών μας  στο εξωτερικό, μέσα από την ελαχιστοποίηση των ζημιών τους, καθώς και να προωθήσει γενικότερα τα συμφέροντα της «απάτριδος» υπερεθνικής ελίτ του κεφαλαίου, και των ντόπιων ελίτ και προνομιούχων στρωμάτων, δηλαδή μιας μικρής μειοψηφίας του Ελληνικού λαού, σε βάρος βέβαια των λαϊκών στρωμάτων. 
Έτσι ο «διαπρεπής τεχνοκράτης και ακαδημαϊκός πρωθυπουργός»[4] που καλείται να μας «σώσει», στην πραγματικότητα, ψεύδεται ασύστολα όταν καταστροφολογεί για τις συνέπειες της  εξόδου από την ΕΕ, τη στιγμή που άλλοι, απείρως σημαντικότεροι από αυτόν (αλλά και από παρόμοια με αυτόν Πανεπιστημιακά παπαγαλάκια στην Ελλάδα) διεθνείς οικονομολόγοι, που δεν λειτουργούν όμως ως «άνθρωποι της υπερεθνικής ελίτ στην Αθήνα», δείχνουν ότι δεν υπάρχει διέξοδος από την καταστροφική κρίση της Ελλάδος μέσα στην Ευρωζώνηή θα έλεγα σωστότερα μέσα στην ΕΕ, εφόσον η ένταξη μας σε αυτή είναι η απώτερη αιτία της έντασης της χρόνιας κρίσης μας.[5] Και όλα αυτά, βέβαια, με προφανή στόχο να τρομοκρατήσει την «πλειοψηφία των νοικοκυραίων», οι οποίοι φτωχοποιούνται ραγδαία, ότι δήθεν δεν υπάρχει εναλλακτική λύση από την αποικιοκρατική δανειακή σύμβαση που μας καταδικάζει σε θέση τυπικού προτεκτοράτου της υπερεθνικής ελίτ, με μόνιμη ανεργία πάνω από 20% του πληθυσμού και διπλάσια ανεργία ανάμεσα στους νέους. Δηλαδή, από τα Μνημόνια που μας καταδικάζουν να γίνουμε ένα Μεξικό της Ευρωπαϊκής περιφέρειας, συνεχώς χρεωμένο και απόλυτα εξαρτημένο, το οποίο θα έχει στο μεταξύ ξεπουλήσει και κάθε κοινωνικό πλούτο στις εξευτελιστικές τιμές που επιβάλλουν οι «αγορές».
Τώρα, που σύσσωμη η πολιτική και οικονομική ελίτ, καθώς και η Πανεπιστημιακή και η μιντιακή ελίτ και οι περισσότεροι από την Ελληνική “κουλτούρα”, ρητά ή σιωπηρά επιδοκιμάζουν τη Χούντα της υπερεθνικής ελίτ («για να μην καταστραφούμε»!) και συμπαρατάσσονται σε ένα Μαύρο Μέτωπο, η διάκριση «αυτοί» ή «εμείς» γίνεται  περισσότερο φανερή παρά ποτέ. «Αυτοί», οι ελίτ και τα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα, και «εμείς», η μεγάλη πλειοψηφία του Λαού, κυρίως στα λαϊκά στρώματα, που θα πληρώσουν πολύ ακριβά την μετατροπή της Χώρας και σε τυπικό προτεκτοράτο. Αυτονόητη επομένως, και η μοναδική διέξοδος από τον ολοκληρωτικό εξανδραποδισμό μας σαν Λαού στα χέρια της υπερεθνικής ελίτ και των «ανθρώπων της» στην Ελλάδα: η δημιουργία ενός παλλαϊκού Μετώπου Εθνικής και Κοινωνικής Απελευθέρωσης που θα ενώσει όλους, ανένταχτους ή οργανωμένους, κάτω από ένα ελάχιστο πρόγραμμα με κοινούς στόχους την μονομερή έξοδο από την ΕΕ (όχι απλά το Ευρώ), την  άρνηση πληρωμής του Χρέους, και την άμεση απαλλοτρίωση του ιδιωτικοποιημένου κοινωνικού πλούτου, μαζί με τα απαραίτητα συμπληρωματικά μέτρα. Αλλά θα επανέλθω.