Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ...


Ρεπορτάζ: Ευτυχία Μεσίσκλη, Λάμπρος Αραπάκος

Βρεθήκαμε στις πρόβες και την παράσταση «Πρόταση Γάμου» του Α. Τσέχωφ από την θεατρική ομάδα του Συλλόγου για την Ψυχική Υγεία (Σ.Ο.Ψ.Υ.), Πάτρας. Τα μέλη του Συλλόγου, μιλούν για τη ψυχική ασθένεια, το θέατρο και την αλληλεγγύη, ρίχνοντας μια γροθιά σε κάθε προκατάληψη.

Η Αγγέλα Τριανταφύλλου είναι μητέρα παιδιού που αντιμετωπίζει ψυχική διαταραχή. Είναι η πρόεδρος του Σ.Ο.Ψ.Υ. Πάτρας και πριν 8 χρόνια, μαζί με άλλους 30 φροντιστές ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας κινητοποιήθηκαν, ώστε να δημιουργηθεί ο Σύλλογος στην Πάτρα. «Όταν πρωτοξεκινήσαμε το κλίμα ήταν βαρύ. Κανείς δεν μιλούσε για την ψυχική νόσο» λέει.




Ο Σ.Ο.Ψ.Υ. Πάτρας είναι ανοιχτός από τις 9 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ. Οι δραστηριότητες του Συλλόγου, αφορούν τους φροντιστές ατόμων που αντιμετωπίζουν ψυχική διαταραχή αλλά και τους λήπτες υπηρεσιών ψυχικής υγείας, όπως αποκαλούνται οι ψυχικά ασθενείς. «Τα άτομα που έρχονται στο Σύλλογο είναι κυρίως χρόνιοι ψυχικά πάσχοντες και συμμετέχουν στο ημερήσιο πρόγραμμά το όποιο περιλαμβάνει ομάδες χορού, θεάτρου, μουσικής, κατασκευών, ζωγραφικής, αγγλικών, χοροθεραπείας, εκμάθηση υπολογιστών, μαγειρικής, ομάδες λόγου που εμψυχώνονται από εθελοντές ψυχολόγους ενώ παρέχεται σε ατομικό επίπεδο, συμβουλευτική υποστήριξη. Επιπλέον, κάθε Παρασκευή πραγματοποιείται η Κοινωνική Λέσχη ‘’Η Εκκίνηση’’ κατά την όποια οι λήπτες υπηρεσιών ψυχικής υγείας κάνουν ένα απολογισμό της εβδομάδας που πέρασε, καταθέτοντας τις απόψεις τους και σχεδιάζοντας τις επόμενες ενέργειές τους» εξηγεί η ψυχολόγος του Συλλόγου, Ειρήνη Κρανιά.



Αρχικά, ο Σύλλογος φιλοξενούνταν σ’ ένα Πνευματικό Κέντρο και το 2007, ο Δήμος τους παραχώρησε το κτίριο στην οδό Σισίνη 6. Τώρα, βρίσκονται σε περίοδο αναζήτησης νέου χώρου καθότι τα 100 τ.μ δεν επαρκούν για 160 ασθενείς. «Ο χώρος που στεγαζόμαστε είναι μικρός, παλιός και δεν πληροί τις προϋποθέσεις. Κάνουμε αγώνας για ν’ αλλάξει αυτός ο χώρος. Αυτή τη στιγμή, καλύπτουμε ένα μεγάλο κενό της κρατικής υποδομής που δεν υπάρχει. Κρατικές δομές κλείνουν, εργαζόμενοι χάνουν τη δουλειά τους και ασθενείς μένουν στο δρόμο. Εμείς διεκδικούμε και αγωνιζόμαστε γιατί θέλουμε οι άνθρωποι να περνούν τη μέρα τους σ’ ένα αξιοπρεπή χώρο» αναφέρει η ψυχολόγος.

Τέρμα η απομόνωση…

«Θέλουμε τα άτομα που αντιμετωπίζουν ψυχική διαταραχή και είναι κλεισμένα στο σπίτι τους να βγουν έξω, να εκπαιδευτούν, να ζητήσουν βοήθεια οι ίδιοι και η οικογένεια τους. Όταν παρουσιάζεται μια ψυχική ασθένεια, η οικογένεια ντρέπεται, απομονώνεται, κλείνεται στον εαυτό της» σχολιάζει η κ. Κρανιά και συνεχίζει η πρόεδρος «Προσπαθούμε να σπάσουμε τη σιωπή που συνοδεύει την ψυχική νόσο, να συμβάλουμε ενάντια στην προκατάληψη και την ενημέρωση της κοινωνίας. Η εμπιστοσύνη του κόσμου, μας γεμίζει με αίσθημα ευθύνης». Η πατρινή κοινωνία είναι ρατσιστική; «Δεν είναι» δηλώνει η κ. Τριανταφύλλου. «Έχει άγνοια. Όταν πληροφορείται και μαθαίνει, είναι θετική. Οι Πατρινοί αγκαλιάζουν τις εκδηλώσεις μας».

Τα μέλη του Συλλόγου δίνουν μια μικρή ετησία συνδρομή και μ’ αυτό τον τρόπο ενισχύεται οικονομικά. «Από το κράτος δεν έχουμε πάρει ούτε ένα ευρώ» αναφέρει η ψυχολόγος, ενώ η πρόεδρος ελπίζει στην υποστήριξη του Δήμου. «Προσπαθούμε ν’ αξιοποιήσουμε κάποια κληροδοτήματα που είναι για ψυχικά ασθενείς, να εκμεταλλευτούμε το ΕΣΠΑ ενώ συμμετέχουμε σε Ευρωπαϊκά προγράμματα».

Κατεδαφίζοντας το στίγμα…

Η σκηνοθέτιδα της παράστασης, Αναστασία Ντρίζη, μιλά για την προσπάθεια που κατέβαλλαν τα μέλη του Συλλόγου για την παράσταση, τονίζοντας τη σημασία της «σκληρής δουλειάς» στο θέατρο. «Δουλειά, αγάπη και συνεργασία θέλει το θέατρο!».

Από τον περασμένο Οκτώβριο, προετοιμάζουν το θεατρικό και το αποτέλεσμα δεν υστερεί σε τίποτε από μία οργανωμένη και καλοστημένη δουλειά. Η επίσημη πρώτη πάντως, που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα που μας πέρασε, αποδεικνύει ακριβώς αυτό… Το κοινό της Πάτρας, αξίωσε την παράσταση, συντελώντας στην παράτασή της.



Η τεράστια επιτυχία της παράστασης, δείχνει πως σιγά-σιγά όλα οδηγούν προς την κατάρριψη του στίγματος για την ψυχική υγεία. «Με αυτό που έγινε στην πρεμιέρα μας, δεν πολεμήσαμε απλώς το στίγμα… Το κατεδαφίσαμε! Δεν μπόρεσε κανείς να πει κάτι. Η παράσταση, αποτέλεσε ζωντανή απόδειξη ότι είμαστε ισότιμοι με τους συμπολίτες μας. Μπορούμε να κάνουμε τα πάντα!», δηλώνει η Πελαγία. Βέβαια, η έλλειψη επαρκούς ενημέρωσης για τα ζητήματα ψυχικής υγείας είναι και ο βασικότερος παράγοντας «ανακύκλωσης» του στίγματος. «Δε φταίει ο κόσμος, φταίει η άγνοια!» λένε, «…η άγνοια, που γεννά το φόβο προς εμάς».

«Ένα όνειρο ζούμε»…

«Ζούσα ένα όνειρο!», ομολογεί ο Γιώργος, για την εμπειρία του στη σκηνή. Και η λέξη «όνειρο», φάνηκε να μονοπωλεί τις δηλώσεις των πρωταγωνιστών… « Ήταν ένα όνειρο ζωής για εμένα! Όταν κάποιος άνθρωπος πιστεύει στο θέατρο, αυτό, δε θα τον προδώσει ποτέ…», συμπληρώνει η Θεοδώρα.

Η ζωή των ανθρώπων στο Σύλλογο, έχει αλλάξει ριζικά. «Η ζωή μας, έχει αλλάξει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Εγώ έχασα τη δουλειά μου και από τότε, άρχισαν τα προβλήματα… Τελικά, παρόλο ότι παίρνω φάρμακα, δεν αφήνω κανέναν να με κοροϊδεύει!», αποκαλύπτει ο Γιάννης. Περνούν ώρες, δημιουργώντας μια διέξοδο από την πεζή και συχνά αφιλόξενη πραγματικότητα. Μαθαίνουν να αναπτύσσουν τη φυσική τάση του ανθρώπου να «γειτνιάζει». Ο Γιάννης, μας έδωσε να το καταλάβουμε για τα καλά… «Είμαστε ένας κρίκος. Ο ένας πρέπει να ακολουθεί τον άλλον. Υπάρχει αποξένωση, χάνεται η αγάπη, ο σύνδεσμος των γειτόνων… Όταν αυτά δεν υπάρχουν, όλα διαλύονται…».



«Πρέπει να δούμε την πραγματικότητα! Μακριά από ντιρεκτίβες και τη προπαγάνδα των Μέσων», δηλώνει η Θεοδώρα, σε μία σύγκριση των ελληνικών νοοτροπιών με ανάλογες του εξωτερικού. Οι Πατρινοί όμως, όπως μας λένε, «είμαστε σε καλό δρόμο…». Και δεν πετούν στα σύννεφα. Αναγνωρίζουν τη πηγή του προβλήματος, προτείνουν λύσεις και εκτιμούν το αποτέλεσμα. Το γεγονός ότι ο Σύλλογος μετρά ήδη 70 εθελοντές, οφείλεται ξεκάθαρα στο σοβαρό και υπεύθυνο όραμα των συντελεστών του. «Το πρόβλημα της κοινωνίας δεν είναι οι ψυχικά ασθενείς. Είναι οι άλλοι άνθρωποι, που υποτίθεται ότι είναι καλά και δε ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν τους πρώτους…», λέει η σκηνοθέτιδα. «Αισθανόμαστε μια δυνατή οικειότητα μεταξύ μας… Μου κάνει καλό!», προσθέτει ο Μπάμπης και η Κωνσταντίνα δίπλα του, χαμογελά. «Νιώθω καλύτερα εδώ»…


Η κ. Κατερίνα, πάλι, εθελόντρια, μαθαίνει μαγειρική στα μέλη του Συλλόγου και παράλληλα συμμετέχει και στην παράσταση. «Προτιμώ να είμαι μαζί τους από οπουδήποτε αλλού! Αισθάνομαι, ότι όσοι είναι ‘’έξω ‘’από εμάς, έχουν το πρόβλημα», συμπληρώνει. «Μέσα από το Σύλλογο, έχω γίνει καλύτερος άνθρωπος», αποκαλύπτει η Δήμητρα, εθελόντρια κοινωνική λειτουργός του Συλλόγου. Της είναι δύσκολο, να διατηρήσει το τίτλο της εθελόντριας. «Είμαστε αληθινοί φίλοι πλέον! Τι “εθελόντρια”;».

Επίλογος δεν υπάρχει. Ποιος επίλογος…;

«Τα παιδιά λένε ότι ο Σ.Ο.Ψ.Υ. είναι το δεύτερο σπίτι τους. τον χαρακτηρίζουν ως μια όαση μέσα στην ερημιά. Το κινητό του Συλλόγου είναι πάντα ανοιχτό. Νύχτα μέρα».
Αγγέλα Τριανταφύλλου, πρόεδρος του Σ.Ο.Ψ.Υ. Πάτρας

«Μέσα στο Σύλλογο έχω βιώσει πολλές συγκινητικές στιγμές. Είναι όλες ισάξιες. Μια από αυτές, είναι που άλλαξα τη χρονιά, φέτος, μαζί με τα μέλη του Συλλόγου και περάσαμε υπέροχα. Είναι σημαντικό, άνθρωποι που για χρόνια είχαν να γιορτάσουν τον ερχομό του νέου χρόνου με κάποιον συντροφιά να τον υποδέχονται στην μεγάλη και αλληλέγγυα αγκαλιά του Συλλόγου μας »!
http://pelop.gr
Ειρήνη Κρανιά, ψυχολόγος του Σ.Ο.Ψ.Υ. Πάτρας

info
Λόγω της μεγάλης επιτυχίας, η παράσταση «Πρόταση Γάμου» του Α. Τσέχωφ από τα μέλη του Σ.Ο.Ψ.Υ. Πάτρας θα επαναληφθεί τη Δευτέρα 12 και την Τρίτη 13 Μαρτίου , στις 20.30 στο θέατρο ΑΝΤΙΜΕΤΡΟ (Φαβιέρου 5). Ο Σύλλογος βρίσκεται στην οδό Σισίνη 4. Τηλ./fax: 2610- 621. 273. Κιν. 6977.452.642, www.sopsipatron.gr