Μνημόνιο Ιρλανδίας vs Μνημόνιο Ελλάδας

Ας συγκρίνουμε λίγο το Μνημόνιο (Letter of Intent) της Ιρλανδίας από Brian Lenihan (Υπουργός Οικονομικών) και Patrick Honohan (Κεντρικός Τραπεζίτης) σε σχέση με το αρχικό δικό μας.


http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=SEC:2010:1516:FIN:EN:DOC

http://www.imf.org/external/pubs/ft/scr/2010/cr10111.pdf

Ξεκινάμε με τα τυπικά:

Ιρλανδία:

"Dear Messrs. Juncker, Reynders, Rehn and Trichet,

...

We are copying this letter to Mr. Strauss-Kahn, Managing Director of the IMF."



Ελλάδα:

Dear Mr. Strauss-Kahn:

...

This letter is copied to Messrs. Juncker, Rehn, and Trichet."

Εμείς απευθυνόμαστε κατευθείαν στον Strauss-Kahn, οι Ιρλανδοί στην Ε.Ε., έχει κι αυτό τη σημειολογία του.

Από εκεί και πέρα και λόγω της διαφορετικής φύσης του θέματος, αυτοί θα κάνουν μια δημοσιονομική προσαρμογή 15δισ. το 2011-2014 (εμείς κάναμε τόσα σε 1 χρόνο και έπεται συνέχεια) και θα πάρουν 45δισ. από Ε.Ε. και 22,5δισ. από ΔΝΤ.

Χρέος/ΑΕΠ θα πάει από 100% στο 120%, αν και σε απόλυτα νούμερα θα αυξηθεί πολύ, καθότι το ΑΕΠ της Ιρλανδίας, μετά τη συρρίκνωση των ετών 2009-2010, θα αυξάνεται κάθε χρόνο από εδώ και πέρα (βάσει των προβλέψεων πάντα).

Η ανεργία έπιασε κορυφή φέτος (13,6%) και θα μειώνεται 1% κάθε χρονιά για τα επόμενα 5 χρόνια.

Οι άμεσοι φόροι θα γίνουν ποσοστιαία περισσότεροι από τους έμμεσους (σε αντίθεση με την Ελλάδα όπου οι έμμεσοι φόροι είναι 50% περισσότεροι από τους άμεσους και συνεχώς αυξάνονται.).

Έχουν και τα ζόρια τους (καλούνται να νομοθετήσουν όριο ηλικίας να είναι τα 66 το 2014, τα 67 το 2021 και τα 68 το 2028), σύνταξη με βάση τα εισοδήματα όλης της καριέρας ("career average earnings"), άνοιγμα σε κάποια κλειστά επαγγέλματα ("sheltered sectors") και μείωση μισθών με κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων ("sectoral minimum wages") και αναμόρφωση (διάβαζε μείωση) του κατώτατου μισθού ("reform the national minimum wage").

Δεσμεύονται να λάβουν ό,τι μέτρα κρίνουν ώστε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να επιτευχθούν οι στόχοι (κάτι μου θυμίζει αυτό).

Και το κυριότερο, δεν υπάρχει πουθενά όρος για απεμπόληση της ασυλίας των περιουσιακών στοιχείων του κράτους λόγω εθνικής κυριαρχίας, σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής του δανείου. Τέτοιον όρο μόνο εμείς πρέπει να τον έχουμε υπογράψει στην ιστορία της ανθρωπότητας.