Μια οφειλόμενη απάντηση στο Βουλευτή Αχαϊας του ΚΚΕ κ. Ν. Καραθανασόπουλο

Αναφορικά με την από 24.2.2011 ανακοίνωση (http://www.skaipatras.gr/skai/politics) του Βουλευτή Αχαΐας του ΚΚΕ κ. Ν. Καραθανασόπουλου, σύμφωνα με την οποία ανταπαντά, με χαρακτηρισμούς («υποκείμενο» και «εργατοπατέρας»), σε δήλωση που έκανα στο ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ Πάτρας, σχετικά με την παρουσία και τη «δράση» του, την ημέρα της απεργίας, εντός των εγκαταστάσεων του εργοστασίου της EL PACK, επιθυμώ να δηλώσω τα παρακάτω.




1. Ο κ. Ν. Καραθανασόπουλος οφείλει να εξηγήσει επαρκώς την παρουσία του, ως Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, εντός των εγκαταστάσεων μιας ιδιωτικής εταιρείας και μάλιστα σε εργασιακό χώρο που δραστηριοποιείται και λειτουργεί αυτόνομα η εκλεγμένη Διοίκηση μιας πρωτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης εργαζομένων. Επίσης οφείλει να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει αν ο ίδιος χειροδίκησε – συνεπλάκη, εντός των εγκαταστάσεων της επιχείρησης, με εργαζόμενο (αποθηκάριο) της εν λόγω εταιρείας, ο οποίος είχε οριστεί από το Σωματείο των Εργαζομένων ως προσωπικό ασφαλείας (Ν.1264/1982).



2. Οφείλει να δημοσιοποιήσει, για την δική του αξιοπιστία και για να κρίνουμε το μέγεθος της «απεργοσπασίας», τον ακριβή αριθμό των εργαζομένων που βρέθηκαν να εργάζονται, σε σύνολο 100 και πλέον εργαζομένων, πέραν των 4 ατόμων που είχαν οριστεί ως προσωπικό ασφαλείας και ενός (1) οδηγού αγνώστων στοιχείων, που ουδεμία εργασιακή σχέση είχε με το εργοστάσιο.



3. Αντί άλλων θεσμικών παρεκτροπών και συνδικαλιστικών νουθεσιών, ο Βουλευτής μας κ. Ν. Καραθανασόπουλος, όφειλε να έχει εγκαίρως «τραβήξει το αυτί» στους ομογάλακτούς του που εργάζονται στο Καζίνο Ρίο και στελεχώνουν τα ψηφοδέλτια του Π.Α.ΜΕ, οι οποίοι, κατά ομάδες, διοργάνωσαν απεργοσπασία στην προχθεσινή απεργία και βεβαίως σε κάθε απεργία του Σωματείου.



4. Προσωπικά, πέραν των ιδεολογικοπολιτικών διαφορών με τον κ. Καραθανασόπουλο, σέβομαι τον θεσμικό του ρόλο και πιστεύω ακράδαντα ότι οι Έλληνες Βουλευτές οφείλουν να βρίσκονται πλάι στους εργαζόμενους και στα συνδικάτα, αρκεί αυτά να παραμένουν ακομμάτιστα και ακηδεμόνευτα.



5. Τον ευχαριστώ δημόσια για το γεγονός ότι τον Μάιο του 2009, με υπερασπίστηκε ενώπιον του Γενικού Διευθυντή του Καζίνο Ρίο, όταν νωρίτερα, κατά τη διάρκεια απεργίας, είχα δεχθεί επίθεση ξυλοδαρμού από τον Διευθυντή Ασφαλείας της εταιρείας. Το ίδιο όμως θα έπραττε κάθε ευσυνείδητος Βουλευτής, χωρίς να ζητάει εκ των υστέρων εύσημα!!!



Όμως οφείλω και εγώ από την πλευρά μου να του επισημάνω ότι οι «εργοδοτικοί» και «ξεπουλημένοι» συνδικαλιστές δεν τρώνε ξύλο από «μπράβους» των εργοδοτών, αλλά προστατεύονται απ’ αυτούς!?!?!



Δημήτρης Καραγεωργόπουλος –



Μέλος Διοίκησης ΕΚΠ & ΓΣΕΕ