ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ "ΛΙΒΥΗ"

Τον τελευταιο μηνα το μειζον θεμα που απασχολει παγκοσμιως τα Μεσα Μαζικης Ενημερωσης καθως και το διεθνες πολιτικο στερεωμα, είναι η χωρα της Λιβυης. Όπως και σε πολλες αφρικανικες χωρες, το εθνος της Λιβυης τελει υπο ένα ιδιομορφο καθεστως δικτατοριας, το οποιο και αντικατοπτριζεται στο προσωπο του σκληρου ηγετη τους, του Μουαμμαρ αλ Κανταφι. Ο ανθρωπος αυτος ως γνησιος σκληροπυρηνικος στρατιωτικος εχει καθιερωθει εδώ και 43 χρονια(από το 1969) ως μονιμος και αναμφισβητητος ηγετης της χωρας. Το προσωπο του βεβαια ως γνησιος δικτατορας εχει ταυτιστει με σκληρα μετρα και απανθρωπες πολιτικες γραμμες, που κατά καιρους ταλαιπωρουσαν και «γονατιζαν» τον λαο, οδηγωντας τον σε απογνωση. Βασιζομενος στην γενικοτερη αμαθεια και κυριως στον φοβο, που καταφερε να σπειρει στην μεσαια και κατωτερη ταξη μεσω των στρατευματων του, επετυχε την ακλονητη υπεροχή και εγκατασταση του πανω στα ηνια της χωρας. Επειδή όμως όλα τα ονειρα-καθως για μια ουτοπια μιλαμε-καποτε τελειωνουν, η κανταφικη κυβερνηση φαινεται πως αυτην την στιγμη διανυει τις τελευταιες της μερες. Η απαρχη της πτωσης τοποθετειται σε μια γειτονικη χωρα την Αιγυπτο που όπως φαινεται εδωσε το εναυσμα για ένα γενικοτερο κλιμα αναβρασμου, το οποιο πλεον και διακατεχει την ηπειρο. Η πτωση του μεγαλου ηγετη Μουμπαρακ, στην οποια κ οδηγησαν απλοι Αιγυπτιοι που πολύ απλα εναντιωθηκαν με σθενος απεναντι στην εξοργιστικη κατασταση και αρνηθηκαν τον συμβιβασμο τους με την ολη κατασταση. Ωστοσο, πρεπει να τονιστει πως η γενικοτερη εξεγερση του λαου δεν βρηκε προσφορο εδαφος μονο σε κοινωνικοπολιτικα αιτια, αλλα πυροδοτηθηκε και μεσω ξενων συμφεροντων-κυριως αμερικανικων-που εκριναν πως πλεον δεν τους εξυπηρετει η υπαρχουσα κατασταση και εκμεταλευτηκαν την εκρυθμη και περιρεουσα ατμοσφαιρα. Η ιδεολογικη και ηθικη προστριβη αναμεσα στις 2 χωρες οδηγησε χθες στην εναρξη των πολεμικων επιχειρησεων. Ο Μπαρακ Ομπαμα, ο οποιος και διατυμπανιζε την εναντιωση του προς οποιαδηποτε πολεμικη εμπλοκη της χωρας του μετα την αναδειξη του σε πλανηταρχη, συμφωνησε στην επικειμενη αυτή μαχη. Το γεγονος αυτό προσδιδει αυτοματα στην Αμερικη-θα λεγαμε- τον τιτλο του «προαγωγου». Με προφαση την συμπονοια της για τον λαο της Λιβυης, καθως και την καταρριψη ενός αεροπλανου, που δεν εχει αποσαφηνιστει ακομα αν εφερε τα αμερικανικα διακριτικα, οι ΗΠΑ προχωρησαν σε πολεμο, καταρριπτοντας κάθε ηθικο προτυπο και ιδεωδες, που προαγει την ειρηνη και την ομονοια ως ανωτερα αγαθα και μη τιμωντας την νοημοσυνη των ψηφοφορων του δημοκρατικου κινηματος. Όπως όμως δηλωσε ο ιδιος ο Κανταφι «όλα γινονται για το πετρελαιο της χωρας μου», δηλωση που περιεχει μεγαλη δοση αληθειας και με μεγαλη υποσταση, καθως σκιαγραφει ακριβως τον χαρακτηρα του αμερικανικου κρατους. Εν αναμονη των εξελιξεων λοιπον και συσσωμη η κοινη γνωμη διερωταται αν θα εχουμε μια επαναληψη των οσων συνεβησαν στο Ιρακ πριν λιγα χρονια. Το μελλον θα δειξει…


ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΑΓΚΑΒΑΣ