ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ


Το άρθρο μου αυτή τη φορά ίσως να μην αποτελεί προβληματισμό πολλών. Παρ’ όλα αυτά ήθελα πολύ να γράψω για κάτι που παρατήρησα πρόσφατα στα μάτια των ανθρώπων. Ποτέ ως τώρα δεν κοιτούσα τους ανθρώπους κατάματα. Ποτέ δεν είχα δώσει βάση στο πως κρίνω εγώ αυτό που βλέπω μπροστά μου.
                Τις περισσότερες φορές τυχαίνει σε όλους μας να δίνουμε σημασία περισσότερο στο τι ακούμε από το συνομιλητή μας παρά στο  τι βλέπουμε στην όλη συμπεριφορά του. Ο λόγος πολλές φορές παραπλανεί όταν δε συμβαδίζει με τον εσωτερικό κόσμο. Όντας ακόμα μικρή πολλές φορές δεν έχω ακούσει τους μεγαλύτερους. Τώρα όσο τα χρόνια περνούν συνειδητοποιώ πόσο δίκιο είχαν σε ορισμένα πράγματα που εγώ ως τότε αγνοούσα. Γ ια άλλη μια φορά το έπαθα πρόσφατα στα 19 μου και κατάλαβα τελικά πως τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής. Δε ξέρω αν είμαστε φτιαγμένοι για να στρέφουμε την προσοχή μας σ ένα συγκεκριμένο πράγμα όταν λάβουμε το έναυσμα..Εγώ πάντως σίγουρα λειτουργώ έτσι. Γιατί όταν κάτι δε μας έχει συμβεί ,δε μας απασχολεί ,δε μας προβληματίζει. Όταν τελικά μας συμβαίνει ψάχνουμε απεγνωσμένα  να βρούμε τους λόγους, τις αιτίες. Και έτσι καταλήγουμε σε ένα συμπέρασμα ή ακόμα μια θεωρία ζωής που μας προσφέρει τη λύτρωση σε πολλά προβλήματα. Η φράση <<όσο ζεις μαθαίνεις>> έχει γερά θεμέλια και δε μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν. Γι αυτό δε μπορούμε  να κατηγορήσουμε κανέναν που δηλώνει άγνοια επάνω σε ένα θέμα.
                Πού στηρίζω όμως ότι τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής… θα είναι η εύλογη απορία  που θα έχει δημιουργηθεί. Αυτή η φράση ακούγεται από πολύ παλιά και λόγω μιας συμβουλής από μεγαλύτερο που άκουσα πρόσφατα μπήκα στη διαδικασία να στρέψω εκεί την προσοχή μου για μέρες. Το πιο απλό παράδειγμα για να αποδείξω την εγκυρότητα αυτής της φράσης είναι το κλάμα. Πώς εξηγείται το γεγονός ότι όταν νιώθουμε πόνο στα μάτια μας ανεβαίνουν δάκρυα? Ή πώς αντιδρούν τα μάτια όταν νιώθουμε απερίγραπτη χαρά? Κάπως έτσι αντικατοπτρίζεται και ο εσωτερικός ψυχισμός. Αν, όταν ο συνομιλητής μας παραθέτει τις απόψεις του, δεν έχουμε το μεγαλύτερο μέρος της προσοχής μας στα λόγια του αλλά στα μάτια, μπορούμε να καταλάβουμε τι θέλει  να μας πει?  Εγώ νομίζω πως ναι…. αρκεί να διαθέτεις την ανάλογη εμπειρία. Και αυτή να είναι εμπειρία χρόνων.                                                     Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη γυναίκα που με έκανε να καταλάβω πως στη ζωή τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως τα θέλουμε. Απλά πολλές φορές πρέπει να παίρνουμε αυτό που έχουμε και να το φέρνουμε στην καλύτερη δυνατή κατάσταση που μπορούμε να κατορθώσουμε. Μερικές φορές κερδίζεις , μερικές χάνεις ,αλλά ξέρεις όμως ότι τουλάχιστον έδωσες τον καλύτερο εαυτό σου..
ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ

2 σχόλια:

μπορει να μην βλεπουμε τα ματια των αλλων,ισως ομως και να εθελοτυφλουμε.να κλεινουμε τα ματια σε αυτα που ερχοντα,γιατι φοβομαστε να τα αντιμετωπισουμε ή γιατι απλα μας αρεσει να ζουμε σε μια ουτοπια,μεσα στο <> συννεφακι,οπου εκει ολα ειναι ροδινα...πρεπει να αλλαξουμε συμπεριφιρα! να μαθουμε να διαβαζουμε τα ματια των ανθρωπων,γιατι ως γνωστον ειναι ο καθρεπτης της ψυχης μας...

συμφωνω απολυτως.....ηταν κατι που παρελειψα να αναφερω και ειναι πολυ σωστο...ναι τις περισσοτερες φορες εθελοτυφλουμε....