ΠΕΠΡΩΜΈΝΟ ΦΥΓΕΊΝ ΑΔΎΝΑΤΟΝ


   Βλέποντας γύρω μας και όχι απλώς κοιτάζοντας, παρατηρούμε  ανθρώπους μισούς,  ανθρώπους κλεισμένους σε γυάλες χωρίς ουσιαστική επαφή με τους υπολοίπους. Οι γυάλες αυτές, τα τείχη που εμείς οι ίδιοι έχουμε υψώσει μας φυλακίζουν σε ένα κόσμο απρόσωπο και δεν επιτρέπουν σε κανέναν να γνωρίσει τον αληθινό εαυτό μας. Η αιτία είμαστε εμείς χωρίς το φταίξιμο να είναι πλήρως δικό μας.
    Μπορεί κάθε μέρα να είναι μια νέα αρχή, στην ουσία όμως είναι μία ακόμη μέρα να προσποιηθούμε, μία ακόμη μέρα να πούμε ψέματα στους άλλους και στον εαυτό μας μόνο και μόνο για να μην αντιμετωπίσουμε την αλήθεια.  Η λύση είναι στο χέρι μας. Αν μπορέσουμε να πιστέψουμε και πάλι ότι δεν χρειάζεται να υποκρινόμαστε και ότι υπάρχει κάτι εκεί έξω το οποίο αξίζει να πολεμήσουμε. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε ξεχάσει τον προορισμό μας. Όλοι έχουμε κάποιο πεπρωμένο, όλοι κρύβουμε μέσα μας ένα μεγαλείο. Το ερώτημα είναι αν θα το βγάλουμε προς τα έξω. Όλα στο σύμπαν έχουν τον σκοπό τους, τίποτα δεν γίνεται τυχαία δεν λένε? Κάποια στιγμή ο καθένας έχει αναρωτηθεί αν όντως δεν προορίζεται για κάτι. Εάν όμως αφεθούμε σε αυτή την αμφιβολία δεν θα μπορέσουμε να φτάσουμε στο τέλος του «μυστηρίου» για να δούμε αν είχαμε δίκιο ή κάναμε λάθος. Οπότε το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε με ότι έχουμε, σε όποιο εμπόδιο και αν μας φέρει η ζωή μπροστά γιατί τα εμπόδια είναι για να τα ξεπερνάμε.
    Η ιστορία βρίθει από ανθρώπους που κατάφεραν μεγαλειώδη πράγματα στη ζωή τους, πράγματα που ορισμένοι δεν μπορούν καν να φανταστούν. Ποια είναι διαφορά των ανθρώπων αυτών με άλλους που δεν κατάφεραν τίποτα? Η απάντηση δεν είναι εύκολη. Σίγουρα οι διαφορές είναι πολλές, ωστόσο οι άνθρωποι αυτοί που έκαναν τα κατορθώματα, δεν θα είχαν καταφέρει τίποτα αν δεν πίστευαν στις δυνάμεις τους και στο γεγονός ότι μπορούν να τα καταφέρουν. Ο Harriet Tubman είπε κάποτε « Κάθε σπουδαίο όνειρο ξεκινάει με αυτόν που το ονειρεύεται. Πάντα να θυμάσαι ότι έχεις μέσα σου την δύναμη, την υπομονή και το πάθος να φτάσεις τα αστέρια, να αλλάξεις τον κόσμο».
   Κάποιοι υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει πεπρωμένο, την ζωή μας την καθορίζουμε εμείς οι ίδιοι με τις επιλογές μας. Δεν μπορώ να ξέρω αν όντως είναι έτσι και δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί. Το νόημα της ζωής είναι το νόημα που εμείς δίνουμε σε αυτή. Οι εμπειρίες της ζωής σου και τα πράγματα που σε επηρεάζουν σε οδηγούν σε μια συγκεκριμένη διαδρομή.
   Είναι στιγμές που ξεφεύγουμε από την πορεία μας, που χανόμαστε στο σκοτάδι χωρίς να ξέρουμε πως βρεθήκαμε εκεί ούτε πώς να γυρίσουμε πίσω. Στο σκοτάδι όμως είναι που λάμπουν τα πιο φωτεινά αστέρια και σε οδηγούν πάλι στον δρόμο σου. Ακολούθησε το μονοπάτι σου, σήκωσε το κεφάλι σου και κοίταξε τα αστέρια, τώρα κάνε τα όνειρα σου. Έχε πίστη στον εαυτό σου και ξεκίνα το καινούριο σου ταξίδι.
Ακολούθησε το πεπρωμένο σου όπου και αν σε οδηγεί, έτσι και αλλιώς είναι φτιαγμένο αποκλειστικά για σέν